บทที่ 227

ยังไม่ทันพูดจบประโยค หลี่หลงหลงก็มาถึงหน้าผู้ดูแลหลิว มือซ้ายขวาง้างออก ตบหน้าเขาหลายฉาด!

ผู้ดูแลหลิวถูกตบจนมึนงง!

เหล่านักการที่ว่าการรอบกายเองก็ตอบสนองไม่ทัน ตกตะลึงมองหลี่หลงหลิน

เหล่าราษฎร์เว้นเสียแต่ตกตะลึงแล้ว กลับตบมือร้องว่าดี

ผู้ดูแลหลิวขุนนางชั่วคนนี้ สมควรตี!

ตบหลายฉาดนี้ คลายโทสะได้โดยแท้!

ทว่า เหล่าราษฎร์เองก็กังวลอยู่ลึกๆ

ด้วยอารมณ์ของผู้ดูแลหลิว ไม่มีวันเลิกราเป็นแน่!

คนหนุ่มคนนี้ ยังมีวีรสตรีชุดดำท่านนั้น น่ากลัวว่าต้องแย่แน่!

ผู้ดูแลหลิวปิดหน้าบวมแดง ตะเบ็งเสียงดัง “เจ้าเป็นใคร? ขวัญกล้าทุบตีข้า? เจ้าไม่กลัวกฎหมายหรือ?”

หลี่หลงหลินยิ้มเย็นพูดว่า “ข้าก็คือกฎหมาย!”

ผู้ดูแลหลิวตกตะลึงเหม่อลอยแล้ว

เขาเป็นขุนนางมาหลายปีเพียงนี้ ยังไม่เคยเห็นคนโอหังเพียงนี้มาก่อน!