บทที่ 232

ภายใต้รางวัลจำนวนมาก ย่อมต้องมีผู้กล้า

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่หลี่หลงหลินสังหารหัวหน้าหลิว ชื่อเสียงของเขาในหมู่ผู้ลี้ภัยก็สูงขั้นไม่น้อย!

ชั่วขณะหนึ่ง

จำนวนของผู้ที่อยากเข้าร่วมกองทัพ ก็แห่กันไปเหมือนกับปลาที่ข้ามแม่น้ำ

ซูเฟิ่งหลิงเห็นผู้คนเข้าร่วมมากมายเช่นนี้ก็ตกใจ

เมื่อนางและปู่ของนางฝึกฝนทหารอยู่ในกองทัพ ย่อมเห็นการรับสมัครด้วยตาของตัวเอง

แม้ว่ากองทัพตระกูลซูจะรับสมัครทหาร ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มา

สำหรับกองทัพอื่นๆ ต้องจับผู้ที่แข็งแกร่ง ต้องจับครอบครัวมาบังคับให้ชายหนุ่มที่แข็งแกร่งเข้าร่วมกองทัพ!

“องค์ชายเก้า ไม่มีความทะเยอทะยานอย่างแน่นอน!”

ลั่วอวี้จู๋ถอนหายใจเบาๆ ดวงตาอันงดงามเป็นประกาย กำลังจ้องมองไปที่แผ่นหลังของหลี่หลงหลิน

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ในใจของซูเฟิ่งหลิงถึงได้สั่นไหว…