บทที่ 242

หลี่หลงหลินค่อนขอดอยู่ในใจ

ข้าไม่มาพวกเจ้าก็จะให้ข้ามา!

ข้ามาพวกเจ้าก็จะไล่ข้ากลับ!

นี่ชัดเจนแล้วว่าพวกเขาต้องการทำให้ข้าขายหน้าต่อหน้าพี่สะใภ้สี่ เพิ่มราศีของตนเองขึ้นมา!

แต่ช่างน่าเสียดาย

ผู้สุดขีดก็ยังเป็นผู้สุดขีด แม้ว่าจะเต็มไปด้วยความรู้ แต่ก็ไม่เคยรับราชการ

อาศัยเพียงคำวิจารณ์พวกนี้ เทียบกับการยื่นถอนยศองค์ชายในราชสำนักแล้ว ก็นับเป็นเพียงการละเล่นของเด็กสามขวบเท่านั้น!

หลี่หลงหลินพูดอย่างใจเย็น “ทักษะการดีดฉินของพี่สะใภ้สี่นั้นยอดเยี่ยมมาก! แต่พวกข้าอยู่ใต้หลังคนเดียวกัน ได้ยินมานานจนหน่ายแล้ว! แต่ว่า การฝึกซ้อมรอบที่สามเมื่อวานนี้ พี่สะใภ้สี่ยังเล่นให้ข้าฟังอยู่คนเดียว...”

เขาพูดไม่จบประโยค เหลือเอาไว้ให้จินตนาการ

ทันใดนั้น หนิงชิงโหวก็เริ่มกังวล จ้องมองไปที่หลิ่วหรูเยียน “แม่นานหรูเยียน…