บทที่ 253

จวนสกุลซูนับว่าป้องกันอย่างเข้มงวด

แต่หรงกั๋วกงบุกเข้ามา ใครขวัญกล้าขัดขวาง?

“แย่แล้ว!”

หลี่หลงหลินเห็นสองพ่อลูกจางเฉวียนแผ่ไอสังหารเดินเข้ามา รีบหลบด้านหลังซูเฟิ่งหลิง “รีบปกป้องข้าเร็วเข้า!”

ซูเฟิ่งหลิงคลี่ยิ้มกว้างดุจบุปผาเบ่งบาน ใบหน้าภาคภูมิใจ

ท่านหลี่หลงหลินเองก็มีช่วงเวลาขี้ขลาดกระนั้นรึ?

หากรู้ตั้งแต่แรกว่ามีวันนี้ เมื่อแรกใครใช้ให้ท่านไม่ไว้หน้าหรงกั๋วกงกันเล่า?

บัดนี้รู้จักกลัวแล้วหรือ?

พูดก็พูดเช่นนี้

แต่ซูเฟิ่งหลิงไม่สามารถนิ่งดูดายมองหลี่หลงหลินถูกตีที่จวนสกุลซูได้

นางขยับขึ้นไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ขวางพ่อลูกจางเฉวียนไว้ “หรงกั๋วกง มีคำใดก็พูดดีๆ...”

พึ่บ!

จางเฉวียนดึงจางอี้คุกเข่าลงบนพื้นโดยตรง สองพ่อลูกถอดเสื้อตัวบนออก เผยให้เห็นรอยยาวหลายรอยบนแผ่นหลัง…