บทที่ 270

โรงเรียนทหารซีซาน?

สีหน้าของหนิงชิงโหวดูประหลาดใจ

ไม่ใช่เพราะคำว่าซีซานสองคำนี้ แต่คือโรงเรียนทหาร!

อย่างไรเสียในสมัยโบราณไม่มีโรงเรียนทหาร

หนิงชิงโหวถามด้วยความประหลาดใจ “โรงเรียนทหารหมายความว่าอย่างไร?”

ลั่วอวี้จู๋จึงตอบอย่างตรงไปตรงมา “ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน องค์ชายเก้าต้องการใช้ชื่อนี้ ข้าคิดว่ามันคงเหมือนกับสำนักศึกษาอะไรแบบนั้นกระมัง? เจ้าไปถามเจ้าตัวเองเลยเถอะ!”

หนิงชิงโหวพยักหน้า พร้อมกับเดินตามลั่วอวี้จู๋ไปที่ห้องรับแขก และจิบชาอย่างช้าๆ

แต่ในใจเขากลับคิดถึงความหมายของโรงเรียนทหาร

ไม่นานนัก

หลี่หลงหลินก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม

ข้างหลังเขาคือซูเฟิ่งหลิง ใบหน้าอันงดงามของนางแดงก่ำ หมัดของนางกำแน่น ราวกับอยากจะฆ่าคน

ไม่จำเป็นต้องพูด