บทที่ 285

บัดนี้เป็นเวลาใดเล่า?

ชนเผ่าป่าเถื่อนทางตอนเหนือใกล้จะมาถึงหน้าประตูบ้านแล้ว

ฝ่าบาทยังสนใจเรื่องกตัญญูอยู่อีกหรือ?

นี่ช่างไร้สาระเกินไปแล้วกระมัง!

ซูเฟิ่งหลิงพูดอย่างโกรธขึ้ง “องค์ชายเก้า พวกเรากำลังเดาคำถามอยู่นะ เหตุใดท่านเล่นไร้สาระ?”

หลี่หลงหลินหัวเราะคิกๆ พลางพูด “ข้าเล่นไร้สาระที่ใดกัน? อิงตามความเข้าใจต่อเสด็จพ่อของข้า คำถามที่พระองค์ออกในครั้งนี้ จะต้องเกี่ยวข้องกับความกตัญญูเป็นแน่!”

ซูเฟิ่งหลิงส่ายหน้าอย่างต่อเนื่อง “ข้าไม่เชื่อ!”

หลี่หลงหลินยิ้มนึกสนุก “เช่นนั้นพวกเราเดิมพันกันดีหรือไม่?”

สีหน้าซูเฟิ่งหลิงเปลี่ยนไป

อีกแล้ว?

ครั้งก่อนแพ้เดิมพันให้นอนด้วยกัน ยังมิได้ทำตามสัญญาเลยนะ

ท่านเอารัดเอาเปรียบข้าจนเสพติดไปแล้วกระมัง!

ยิ่งไปกว่านั้น ข้ามอบร่างกายให้ท่านแล้ว

ท่านยังคิดทำเช่นไรอีก?