บทที่ 290

วันประกาศผลสอบ

จางอี้มิได้ไปสนามสอบ

รู้อยู่แล้วว่าสอบไม่ผ่าน ไปก็มีแต่ผิดหวัง

หรงกั๋วกงจางเฉวียนเห็นท่าทางเช่นนี้ของลูกชาย ก็รู้ว่าต้องสอบไม่ผ่าน นี่ถึงไม่ยอมไปขายหน้าที่สนามสอบ

“เฮ้อ...”

จางเฉวียนทอดถอนใจ จิบสุราอย่างอึดอัดใจเพียงลำพัง

อวี๋ซื่อเดินเข้ามา “นายท่าน ก็แค่ลูกชายสอบไม่ผ่านเท่านั้นมิใช่หรือ? เหตุใดท่านผิดหวังเพียงนี้?”

จางเฉวียนตาแดงก่ำ “เจ้าไม่รู้ หลายวันก่อนข้าและกั๋วกงคนอื่นสองสามคนดื่มสุราด้วยกัน โอ้อวดไปอย่างอดไม่ได้ พูดว่าลูกชายจะต้องสามารถเป็นบัณฑิตชั้นสูงได้อย่างแน่นอน พวกเขาไม่เชื่อ ทั้งหมดล้วนเยาะหยันข้า!”

“ตอนนั้นข้าโมโหมาก เดิมพันกับพวกเขา!”

“หากลูกชายสอบไม่ผ่าน ก็ยอมมอบให้พวกเขาหนึ่งพันตำลึงทอง...”

อวี๋ซื่อตกตะลึง “หนึ่งพันตำลึงทอง? นายท่าน ท่านเสียสติไปแล้วหรือ?”