บทที่ 299

ถ้าให้พูดตรงๆ เลย มันเป็นเพียงห้องลับที่ใหญ่ขึ้นมาหน่อยเท่านั้น

ไม่มีคบเพลิง หรือโคมไฟ บนเพดานนั้นมีไข่มุกเรืองแสงห้อยอยู่หลายเม็ด ส่องแสงอ่อนโยนออกมา ช่วยขับไล่ความมืด

บริเวณรอบๆ ว่างเปล่า ไม่มีทองหรือเงินอะไรเหล่านั้น มีชั้นวางสองสามชั้นตรงมุม ปิ่นปักผมทองคำดอกไม้ไข่มุกวางกระจัดกระจายอยู่บนนั้น...

มีเพียงสองคำเท่านั้น นั่นคือยากจน!

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ห้องลับของตู้เหวินยวนในบ้านพักตากอากาศเขาทิศประจิมยังมีสมบัติมากกว่าในนี้อีก!

เป็นถึงฮ่องเต้ แต่กลับยากจนกว่าขุนนางหรือนี่?

หรือเว่ยซวินจะเล่นตุกติกอะไร?

นี่มันแทบไม่ใช่ห้องสมบัติส่วนพระองค์เลย

หลี่หลงหลินกล่าวด้วยความไม่พอใจ “เว่ยกงกง ที่ที่เสด็จพ่อพูดถึง ใช่ที่นี่จริงๆ หรือ? เจ้าไม่ได้พาข้ามาผิดที่ใช่หรือไม่?