บทที่ 307

“คนที่พระองค์เรียกว่าคนซื่อสัตย์ คงไม่ใช่เจ้าเก้า ไม่ใช่พระชายาโหรวเสด็จแม่ของเขาหรอกนะ? อ่อ ตอนนี้ต้องเรียกว่าหลินกุ้ยเฟยแล้วสินะ?”

ฮ่องเต้หวู่ตกตะลึง: “เจ้า... เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

หลีเฟิงอวิ๋นยิ้มเย็นชา มือขวากดดาบไว้ ค่อยๆ เดินเข้าไปหาฮ่องเต้หวู่ : “เสด็จพ่อ พระองค์จับเจ้าหกเข้าคุก ตีเจ้าสี่เกือบตาย! ฉินกุ้ยเฟยก็ไม่ได้ทำผิดอะไร แต่พระองค์กลับขับนางให้ไปอยู่ตำหนักเย็น!”

“พระองค์ยังฆ่าผู้ตรวจการเยว่ซาน ตำหนิขุนนางที่ซื่อสัตย์ทั้งหลาย เหล่าขุนนางต่างพากันไม่พอใจ!”

“เสด็จพ่อ พระองค์ถูกนางปีศาจหลินล่อลวง ถูกเจ้าเก้าคนโฉดเขลาหลอกลวงแล้ว!”

“ครั้งนี้ที่ลูกกลับมา ไม่เพียงแต่จะมาอวยพรวันเกิดให้เสด็จย่า แต่... ยังจะมาฆ่านางปีศาจ กำจัดคนชั่วร้ายข้างกายพระองค์!”

“คืนความสงบสุขให้กับต้าเซี่ย!”