บทที่ 309

“เจ้าเก้า ข้าจะรอดูว่า คนไร้ค่าอย่างเจ้าจะมีความสามารถอะไร!”

หลีเฟิงอวิ๋นโบกมือ จนเสื้อคลุมสีดำด้านหลังสะบัด แล้วเขาก็หันหลังเดินจากไป

เฮ้อ...

หลี่หลงหลินมองดูเงาของเขาที่เดินจากไป ในที่สุดก็ทอดถอนหายใจยาวๆออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ แล้วทรุดตัวนั่งลงกับพื้น!

ซูเฟิ่งหลิงก็รู้สึกกลัวจนเหงื่อออกทั่วหน้า และหายใจหอบถี่

การเผชิญหน้าเมื่อครู่ แม้ว่าจะไม่ถึงครึ่งก้านธูป และทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้ต่อสู้กันจริงๆ แต่ก็ทำให้ซูเฟิ่งหลิงใช้พลังงานไปมากจนแทบจะยืนไม่อยู่!

จะเห็นได้ว่า

ซีเหลียงอ๋องหลีเฟิงอวิ๋น น่ากลัวขนาดไหน!

ซูเฟิ่งหลิงหันไปมองฮ่องเต้หวู่ พบว่าฮ่องเต้ผู้นี้ก็หน้าซีดเซียวด้วยความกลัว เหมือนกับหลี่หลงหลินไม่มีผิด!

“ฮ่องเต้หวู่ก็ไร้ค่าเหมือนกัน ทำไมถึงมีลูกประหลาดอย่างหลีเฟิงอวิ๋นได้!”