บทที่ 311

ขณะเดียวกัน

หลี่หลงหลินไม่รู้ องค์ชายสามหลี่เฟิงอวิ๋นและองค์ชายสี่หลี่จือกำลังมองตนเองสายตาเยียบเย็นอยู่บนห้องใต้หลังคา

หลี่เฟิงอวิ๋นยกมุมปาก สีหน้าหมิ่นแคลน “เจ้าสี่ ก็คือเจ้าเก้าตัวไร้ประโยชน์คนนั้น ทำให้เจ้ากลายเป็นเช่นนี้รึ? เจ้าไม่ได้เรื่องเกินไปแล้วกระมัง!”

หลี่จือใบหน้าแดงเรื่อ เอ่ยปากโต้แย้ง “พี่สาม วันนี้ท่านบุกยึดวัง นี่ก็ต้องถูกเจ้าเก้าทำลายแผนมิใช่หรือ?”

หลี่เฟิงอวิ๋นหัวเราะเสียงเย็น เอ่ยเยาะหยัน “เพียงเขาก็คิดขวางข้ากระนั้นรึ? หากข้ามิได้อยู่ในซีเหลียงมานานหลายปี เรียนรู้ที่จะอดทน! วันนี้ ข้าฆ่าทุกคนในพระที่นั่งหย่างซิน ก็ไม่มีใครขัดขวางข้าได้!”

หลี่จือสั่นสะท้านภายในใจ สีหน้าไม่สบอารมณ์มาก

พูดตามสัตย์จริง

เขาเองก็ไม่ชอบผูกไมตรีกับหลี่เฟิงอวิ๋น

พี่สามคนนี้ แท้จริงแล้วโหดเหี้ยมมากเกินไป…