บทที่ 116 ทำคนโมโหตายไม่ชดใช้ชีวิต2

ครั้นขึ้นเรือสำราญ หรงจ้านมองเซียวปี้เฉิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย “จิ้งอ๋อง น้องสาวข้าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว อยู่ดีๆ ทำไมถึงตกน้ำได้”

แม้เขาคิดจะสร้างมิตรภาพกับเซียวปี้เฉิงมาตลอด แต่ถ้าพระชายาจิ้งทำร้ายน้องสาวของเขา เขาก็จะไม่ยอมรามือง่ายๆ เด็ดขาด!

ตวนอ๋องที่โกรธเกรี้ยวกำลังจะเอาความ เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้แล้วก็ชะงักงันเล็กน้อย

“แม่นางหรงก็ตกน้ำด้วยหรือ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

เมื่อไม่มีสายตาแปลกประหลาดและการนินทาจากฝูงชนโดยรอบ ฉู่หยุนหานก็สงบสติได้ในที่สุด มองหรงจ้านและคนอื่นๆ แอบกัดเขี้ยวเคี้ยวฟัน

“เมื่อกี้ข้ามาซื้อยากับฉู่หยุนหลิงเป็นเพื่อนแม่นางหรง แต่กลับได้ยินฉู่หยุนหลิงรั้งแม่นางหรงอยู่ชมดอกไม้ไฟคนเดียว พอข้าไปหานาง ก็เห็นสาวใช้คนหนึ่งผลักนางตกน้ำแล้ว ดังนั้นก็เลยตะโกนขอความช่วยเหลือ...”

นางแค้นฉู่หยุนหลิงจนแม้แต่คำว่า ‘พี่’ ก็ไม่เรียกแล้ว

สีหน้าหรงจ้านเย็นชามากขึ้นทุกที หญิงงามที่ราวกับกระจกแตกง่าย เวลานี้ก็เผยประกายคมดุจน้ำแข็งย้อย

“จิ้งอ๋อง?”

เขาต้องการคำอธิบาย

เมื่อได้ยินถ้อยคำของฉู่หยุนหาน เซียวปี้เฉิงที่ความผิดหวังยังไม่สลายไปจากในใจก็หงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย

เขาขมวดคิ้วแน่น เอ่ยเสียงหนัก “มีคนทำร้ายแม่นางหรงจริงๆ ข้าได้ส่งคนไปจับมาแล้ว”

คนคนนั้นถูกเข็มพิษของหยุนหลิง พยายามสุดความสามารถก็ยังหนีไม่พ้นเงื้อมมือของเย่เจ๋อเฟิง

เมื่อได้ยินอย่างนี้ ฉู่หยุนหานก็สะดุ้งในใจ หนังตาข้างขวากระตุกอย่างควบคุมไม่อยู่ แต่ไม่นานก็ทำใจให้สงบลงได้

อย่าเห็นภายนอกนังเด็กไป๋ลู่เหมือนคนธรรมดา ความจริงคือยอดฝีมือที่หาได้ยาก ชำนาญการซ่อนเร้นและลอบโจมตีที่สุด คือคนที่เหลียนฮูหยินเจาะจงมอบให้นาง จะไม่ตกอยู่ในมือคนอื่นง่ายๆ หรอก

เซียวปี้เฉิงเห็นแววตาของนางทั้งหมด นัยน์ตามืดมน

“คือฉู่หยุนหลิง คือนางบงการใช่หรือไม่! หยุนหานทำลายแผนการร้ายของนางโดยบังเอิญ ก็เลยต้องการเอาคืนให้ถึงที่สุด ผลักหยุนหานตกน้ำ!”

ยามนี้ตวนอ๋องนั่งไม่ติดแล้ว เขาขึงตาโกรธ น้ำเสียงพกพาความเสียดแทงบางส่วนอย่างยากจะได้เห็น

“หยุนหาน เจ้าพูด ใช่หรือไม่ใช่”

ฉู่หยุนหานตัวแข็งทื่อ เรื่องอย่างการถูกถีบตกลงน้ำยากจะเปิดปากอยู่บ้าง แต่นางไม่พูด เพียงแต่ ‘เปาะแปะ’ น้ำตาร่วงสองสามเม็ดเป็นการตอบรับ

มือที่กำลังถือพัดของตวนอ๋องบีบพัดจนหัก “เป็นนางดังคาด! เหตุใดนางจึงชั่วร้ายเช่นนี้!”

สายตาหรงจ้านซับซ้อน พระชายาจิ้งฉู่หยุนหลิงมีใจให้ตวนอ๋องหลายปี นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนต่างรู้โดยทั่วกัน