บทที่ 68 เก็บฉู่หยุนหลิงไว้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว 2

ในคืนวันแต่งงาน เจ้าบ่าวจะสามารถอยู่ในห้องของคนเพียงคนเดียว ซึ่งด้วยหลักการและเหตุผลแล้ว ตวนอ๋องจะต้องอยู่ในห้องพระชายาตวนหรงฉานเท่านั้น

ตวนอ๋องเป็นคนรักษามารยาทขนบธรรมเนียมมาตลอด ต่อให้รักฉู่หยุนหานแค่ไหน ก็จะไม่มีทางทำผิดขนบธรรมเนียมเพื่อนาง ดังนั้นในคืนวันแต่งงาน นางถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องเฝ้าห้องนอนอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย

หยุนหลิงวางแก้วชาลง เลิกคิ้วเล็กน้อยพร้อมพูดขึ้นว่า “ในเมื่อนางทอดทิ้งเจ้าตาบอด ก็ควรรู้แต่แรกแล้วว่าจะมีวันนี้”

เส้นทางล้วนเป็นนางเลือกเอง ในเมื่อตัดสินใจแล้ว ต่อให้ร้องไห้ก็จะต้องเดินหน้าต่อไป

จวนเหวินกั๋วกง

ใบหน้าเหลียนฮูหยินที่เงียบขรึมไร้คลื่นใดใด ปรากฏรอยยิ้มอย่างเห็นได้ยาก พร้อมพูดขึ้นว่า “เดิมข้ายังเป็นกังวล ด้วยสถานะของเจ้าในตอนนี้จะแต่งงานเข้าไปอยู่ในจวนตวนอ๋องได้อย่างไร คิดไม่ถึงว่าเซียวเทียนอวี้จะมีความจริงใจต่อเจ้า ขอตำแหน่งชายารองมาให้เจ้า”

สีหน้าฉู่หยุนหาน กลับแลดูไม่ค่อยมีความสุข พร้อมพูดขึ้นอย่างไม่พอใจว่า “ท่านแม่ ฮองเฮาให้ข้าแต่งงานในวันเดียวกับหรงฉาน”

เห็นได้ชัดว่าเป็นการเบ่งอำนาจ

ในวันแต่งงาน หรงฉานไม่เพียงเหนือกว่านางทุกอย่าง คืนนั้นตวนอ๋องยังไม่มีทางอยู่ในห้องของนาง

เหลียนฮูหยินพูดขึ้นยังมีสติว่า “อย่าให้ความสำคัญกับเรื่องแค่นี้ ตั้งใจข่มเจ้าแล้วยังไง? ไม่ใช่เพราะเจ้าเป็นที่พอใจของตวนอ๋อง มากกว่าหรงฉานไม่ใช่หรือ? ต่อให้เป็นแค่ชายารอง ขอเพียงหานเอ๋อกุมหัวใจตวนอ๋องไว้ หรงฉานก็ทำอะไรเจ้าไม่ได้”

เหมือนอย่างเฉินซื่อแม่ของฉู่หยุนหลิง หลายปีมานี้ล้วนถูกนางข่มอยู่อย่างตายทั้งเป็น

ฉู่หยุนหานกัดฟัน พร้อมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองว่า “ครั้งที่แล้วหากไม่ใช่เป็นเพราะฉู่หยุนหลิงก่อความวุ่นวาย บางที่แม่ก็อาจจะได้เป็นผิงชีแล้ว ข้าก็จะสามารถแต่งงานเป็นพระชายาของตวนอ๋อง ในสถานะลูกสาวสืบสายเลือดตรง”

สถานะที่เกิดจากเมียรอง เป็นมารในใจฉู่หยุนหานมาตลอด

รูปร่างหน้าตาของนางดีกว่าฉู่หยุนหลิงมาตั้งแต่เด็ก ความสามารถก็ดีกว่าอีกฝ่าย ไม่ว่าจะเดินไปถึงไหนก็มีแต่คนชื่นชม ฉู่หยุนหลิงไม่มีสิทธิ์เทียบเท่ากับนางด้วยซ้ำ