บทที่98 รวมกลุ่มมาเยี่ยมคนป่วย2

แต่ยังไงพวกเราก็เป็นพี่น้องกัน ก่อนหน้านี้ยังเคยทะเลาะเพราะเรื่องของหยุนหลิงกับฉู่หยุนหาน แต่ก็ไม่ได้โกรธกันถึงขั้นไม่ไปมาหาสู่กัน

“ขอคารวะพี่สะใภ้สาม”

องค์ชายห้าทำความเคารพ ต่อมาชายหนุ่มชุดม่วงที่อยู่ด้านหลังตวนอ๋องก็มองไปยังหยุนหลิง แล้วยิ้มอย่างเขินอาย

“ขอคารวะพี่สะใภ้สาม”

หยุนหลิงพยักหน้าเล็กน้อย มองดูชายหนุ่มเสื้อม่วงที่เหมือนคนไร้ตัวตน ก็คือองค์ชายหกที่ดูไม่ค่อยมีชื่อเสียงอะไร

เซียวปี้เฉิงเคยบอกกับนางว่า นิสัยขององค์ชายหกเหมือนกับมารดาลี่ผิน นิสัยอ่อนโยนแต่กลับขี้กลัว ปกติจะตัดสินใจอะไรก็ลังเลตลอด ไม่ค่อยได้ใจเจาเหรินตี้เท่าไหร่

เสียนอ๋องกลับมีหน้าตาหล่อเหลา ระหว่างคิ้วคล้ายกับเซียวปี้เฉิงเล็กน้อย แต่ดูท่าทางเหมือนคนเอ๋อๆ เหมือนเด็กน้อยที่ให้ลูกอมสองเม็ดก็ถูกหลอกไปขายแล้วอย่างนั้น

พระชายาเสียนเป็นลูกสาวขุนนางทหาร หน้าตาสง่างามเป็นเอกลักษณ์ของหญิงต้าโจว ดูจะเป็นผู้หญิงที่มีนิสัยกล้าหาญ แต่ก็ดูเป็นคนที่ดื้อรั้นเหมือนกัน

หยุนหลิงแอบคิดในใจ สองสามีภรรยาดูเหมาะสมกันดีนะ

“ไม่ต้องเกรงใจหรอก นั่งลงเถอะ ข้าเรียกคนไปเตรียมขนมมาให้นะ”

องค์ชายห้ากวาดตามองหยุนหลิงจากหัวจรดเท้า สายตาเต็มไปด้วยความสงสัยที่ปิดไว้ไม่อยู่

เขายังไม่ได้เป็นอ๋องและได้จวนของตัวเอง ปกติก็พักอยู่ในวัง ไม่ค่อยได้ออกมาเท่าไหร่

ตอนนั้นหยุนหลิงกับเซียวปี้เฉิงรีบแต่งงานกันเกินไป เรื่องระหว่างสองคนไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ภายในหมู่องค์ชายนอกจากเยียนอ๋องแล้วก็ไม่มีใครมาร่วมงานเลย

ภาพที่มีต่อหยุนหลิง ส่วนใหญ่ก็ได้ยินมาจากคนในวังเล่าลือกัน

ได้ยินมาว่า หน้าตาของนางอัปลักษณ์กว่าใคร นิสัยร้ายกาจ เหมือนนังมารร้ายก็มิปาน……

ได้ยินมาว่าอาจารย์ของนางเก่งกาจและเชี่ยวชาญด้านการแพทย์มาก เหนือชั้นกว่าหลินซินด้วยซ้ำ……

แต่ไม่ว่าจะเป็นข่าวลือแบบไหน ก็ทำให้เขารู้สึกแปลกใจทั้งหมด ขนาดองค์ชายหกที่ขี้กลัวยังอดไม่ได้แอบมองหยุนหลิงเลย

องค์ชายห้าเห็นนางใส่หน้ากากปิดหน้าไว้ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าใบหน้าที่แท้จริงจะเป็นยังไง แต่แค่รูปร่างกับบุคลิกนั้น ก็ให้ความรู้สึกที่สวยเพริศพริ้งเหมือนกัน

เซียวปี้เฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกไม่พอใจกับการจ้องมองขององค์ชายห้า

เขาไอคอกแคกแล้วถามเสียงเข้มว่า “ทำไมวันนี้พวกเจ้าถึงมาด้วยกันล่ะ?”

ตวนอ๋องอธิบาย “น้องรองได้ยินว่าข้าจะมาเยี่ยมเจ้า ก็เลยเสนอให้เรียกเจ้าห้ากับเจ้าหกมาด้วยกัน”

พอพูดจบ พระชายาเสียนก็พูดขึ้นทันทีว่า “ฉางซวี่ได้ยินมาว่าเจ้าบาดเจ็บ เป็นห่วงเจ้ามา อยากมาเยี่ยมเจ้าก่อนถึงจะสบายใจ”