ตอนที่ 1022 บั่นคอ

“ข้าไว้หน้าเจ้าเกินไปสินะ? ยังจะพูดถึงทหารม้าเหล็กอาณาจักรฉินอีกนะ อ๋องอวี่แห่งอาณาจักรฉินของพวกเจ้า ไม่กล้าพูดอะไรเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าข้า ท่านอ๋องแห่งอาณาจักรฉินของพวกเจ้าก็เป็นแค่สุนัขรับใช้ รู้รึไม่?”

นักค้าขายนอนอยู่กับพื้นด้วยสีหน้าที่งุนงง เขาจ้องหลิวชางด้วยใบหน้าที่ตะลึง จากนั้นก็กัดฟันพูดว่า

“พล่ามอะไรของนาย หากท่านอ๋องอวี่แห่งอาณาจักรฉินของเราอยู่ จะต้องบั่นคอพวกคนป่าเถื่อนที่ทำร้ายคนอื่นอย่างพวกเจ้าแน่นอน!”

“โอ้โห ปากแข็งจริงๆเลยนะ”

หลิวชางรู้สึกสนุกขึ้นมา เขามองไปที่คนอื่นๆแล้วยิ้มประชดพูดว่า “ข้าเหนื่อยแล้ว พวกเจ้าปรนนิบัติเขาให้ดีละ ข้าอยากจะรู้จริงๆว่าปากของเขาแข็ง หรือหมัดของข้าแข็งยิ่งกว่า”

“ขอรับคุณชาย!”

ทันใดนั้นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็ถูมือแล้วพุ่งเข้าไป จากนั้นก็มีเสียงร้องอนาถดังไปทั่ว

หลิวชางยืนอยู่ด้านหนึ่งแล้วยิ้มมองทุกอย่างอย่างเย็นชา เมื่อทุกอย่างจบแล้วเขาจึงได้ย่อตัวลงตรงหน้าของนักค้าขายแล้วใช้มือตบใบหน้าของเขาแล้วพูดว่า

“เจ้าคนอาณาจักรฉินอย่างพวกเจ้า ต่อไปหากพบข้าก็คุกเข่าปรนนิบัติข้าซะ เข้าใจรึไม่?”

บัดนี้นักค้าขายคนนั้นใบหน้าฟกช้ำไปหมด ดวงตาแดงก่ำ เขาโกรธแค้นและเกลียดชังอย่างมาก แต่เขาถูกพวกมันกดเอาไว้กับพื้น ไม่มีแรงเลยแม้แต่น้อย

“หึ อาณาจักรฉินบ้าอะไรกัน ก็พวกขี้ขลาดกันหมดนั่นแหละ”

สุดท้ายหลิวชางก็ถุยน้ำลายใส่ตัวของนักค้าขาย จากนั้นก็เตรียมจะเดินจากไป

ทันใดนั้นเองก็มีเสียงตะโกนร้องไห้ดังมา “ท่านสามี!”

เมื่อทุกคนได้ยินก็รีบหันไปมอง และเห็นหญิงงามคนหนึ่งวิ่งเข้าไปหานักค้าขาย นางร้องไห้แล้วพูดว่า

“ท่านสามีเป็นอะไรไป อย่าทำให้ข้าตกใจสิเจ้าคะ”

นางคือภรรยาของนักค้าขาย เมื่อเห็นสภาพนั้นก็ตกใจอย่างมาก นางมุ่งความสนใจไปยังนักค้าขาย ไม่ได้สังเกตเห็นสายตาที่เร่าร้อนของหลิวชางเลย

ผู้ชายอาณาจักรฉินล้วนเป็นคนขี้ขลาด แต่ผู้หญิงอาณาจักรฉินช่างงดงามจริงๆ

สวมชุดงดงาม ผิวขาวเนียน แถมยังฉีดน้ำหอมของวิสาหกิจแห่งอาณาจักรฉินด้วย หอมจนไม่อาจห้ามใจไหว งดงามราวกับนางฟ้าบนสวรรค์

หลิวชางคว้ามือของหญิงงามอย่างอดไม่ไหว

“ทำอะไรเจ้า? ปล่อยข้านะ!” หญิงงามตะโกนอย่างตกใจเมื่อถูกจับ เขาอยากจะดึงแขนกลับมา

“หึหึ อย่ากลัวไปเลย ไปร่วมสุขกับข้าสักคืนเป็นอย่างไร?” หลิวชางยิ้มอย่างชั่วร้ายแล้วจะฉีกกระชากเสื้อผ้าของนาง

“ไม่!” หญิงงามรีบผลักเขาออก ในขณะเดียวกันก็ตะโกนว่า “ช่วยด้วย มีคนลวนลามข้า!”

“ฮ่าๆ ช่วยด้วยรึ ฝันไปเถิด คนอาณาจักรฉินอย่างพวกเจ้ามีชะตาต้องถูกกลั่นแกล้งเมื่ออยู่ที่นี่!”

หลิวชางยิ้มอย่างชั่วร้าย เมื่อเห็นว่านางไม่ยอมให้ความร่วมมือจึงได้โบกมือแล้วพูดว่า

“ไปจับนางกลับไป คืนนี้เรามาลิ้มลองรสของหญิงสาวอาณาจักรฉินกันเถิด”

เมื่อผู้ใต้บังคับบัญชาที่อยู่รอบๆได้ยินว่าตนเองได้ส่วนแบ่ง จึงได้แสดงสีหน้าโรคจิตออกมาแล้วจะเข้าไปจับหญิงงาม