ตอนที่ 1024 สร้างความวุ่นวายอะไรกัน

แต่หญิงสาวรู้ดีว่าตนเองไม่รอดแล้ว ที่นางอดทนมาจนตอนนี้ก็เพื่ออยากจะเห็นสามีของตนเองครั้งสุดท้าย นางดึงนักค้าขายเอาไว้แล้วคลี่ยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่ฟกช้ำไปหมด จากนั้นก็ส่ายหน้าเบาๆ

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร? เราไปหาหมอกันก่อนนะ” นักค้าขายพูดอย่างร้อนใจ

คราวนี้หญิงสาวไม่ได้ทำอะไร เพียงแค่จ้องมองใบหน้าของนักค้าขาย แล้วก็ค่อยๆปิดตาลง นางเผยรอยยิ้มที่สงบสุข

ทันใดนั้นนักค้าขายก็ขาดสติไปทันที เขาทรุดคุกเข่าลงข้างๆหญิงสาวแล้วตะโกนอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส

“ไม่นะ อย่าตายนะ ขอร้องล่ะ ฟื้นมาคุยกับข้าก่อน......”

เขาคร่ำครวญแล้วร้องไห้ แต่ภรรยาของเขากลับไม่มีทางตอบกลับเขาอีกแล้ว

เหล่าเพื่อนบ้านแถวนั้นที่ยืนดูอยู่ เมื่อเห็นท่าทางของเขาแล้วก็หยุดประชดประชันเหยียดหยาม ต่อให้จะเกลียดชังแค่ไหน แต่อย่างไรก็ยังมีความเห็นอกเห็นใจ ทุกคนจึงไม่ได้พูดตอกย้ำอะไรอีก

เมื่อฝูงชนค่อยๆกระจัดกระจายไป ก็มีเพียงชายวัยกลางคนที่คุกเข่ากอดหญิงสาวที่สภาพอนาถแล้วร้องไห้อยู่ข้างถนนโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขาคร่ำครวญไม่หยุด......

......

เมืองถูเหอ

เนื่องจากเมื่อคืนฉินอวี่ได้ติดประกาศไว้ เพราะเงินรางวัลมากมายอย่างยิ่ง เพียงแค่ในช่วงเช้าก็มีคนเยี่ยนหลายสิบคนเข้าแถวมาให้เบาะแสแล้ว แต่ปัญหาคือ คนเหล่านี้ล้วนแค่มาพูดมั่วๆเพื่อหลอกเอาเงิน เป็นเพียงข้อมูลเท็จเท่านั้น

ฉินอวี่รำคาญใจอย่างมาก โชคดีที่พวกเขาได้จำนวนคน รูปร่างจากจ้าวเหวินมาแล้ว ไม่นั้นพวกเขาก็คงถูกหลอกเงินไปแล้ว

ในตอนเช้าที่ฉินอวี่มาเขายังมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่เพียงแค่ช่วงเช้าก็ได้หมดความอดทนไปแล้ว ตอนนี้เขานอนราบกับโต๊ะแล้วหาวอย่างเบื่อหน่าย

ตอนนี้องครักษ์คนอื่นๆกำลังรับผิดชอบจดข้อมูลอยู่ ทันใดนั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งมองไปรอบๆอย่างระมัดระวังตัว นางปิดหน้าปิดตาเอาไว้แล้วเดินมา

นางคืออวี้เอ๋อร์แห่งหอโคมเขียว นางได้แอบเฝ้าดูนานแล้ว จนกระทั่งคนเริ่มน้อยลงจึงกล้าเข้ามา นางกลัวว่าข่าวจะหลุด แล้วคนตระกูลจางมาหาเรื่องนาง นางก็คงตายอย่างไม่รู้ตัวไปแล้ว

องครักษ์ที่รับผิดชอบจดบันทึกเงยหน้ากวาดตามองนาง เมื่อเห็นว่านางแต่งตัวประหลาดจึงได้ถามอย่างสงสัยว่า

“เจ้ามาทำอะไร?”

อวี้เอ๋อร์พูดเสียงเบาว่า “ข้า......ข้ามาช่วยพวกเจ้า ข้าสามารถช่วยพวกเจ้าจับกุมตัวคนร้ายที่วางเพลิงได้”

เมื่อได้ยินดังนั้นองครักษ์ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้เชื่อสิ่งที่อวี้เอ๋อร์พูด เขาพูดอย่างเย็นชาว่า

“เจ้าไม่กล้าแม้แต่จะเปิดเผยใบหน้า ข้าว่าเจ้าคงมาสร้างความวุ่นวายสินะ?”

อวี้เอ๋อร์รีบโบกมือแล้วอธิบายว่า “เปล่าๆๆ ข้าไม่ได้โกหกนะ ข้าสามารถช่วยพวกเจ้าจับตัวคนร้ายวางเพลิงได้จริงๆ”

“เช่นนั้นเจ้าก็ถอดหมวกออกก่อน” องครักษ์พูดคะยั้นคะยอ