ตอนที่ 1031 รับไว้ไม่ได้

อีกด้านหนึ่ง ด้านในเมืองถูเหอ

ฉินเหยียนเตรียมอาหารและเหล้าเอาไว้แล้ว ได้แต่นั่งรอเงียบๆ

ในเวลานี้ จ้าวจือหย่าเข้ามาและแจ้งว่า

“ท่านอ๋อง จางฝูมาแล้วเพคะ”

“ให้เขาเข้ามา” ฉินเหยียนรีบส่งสัญญาณมือ

จากนั้นชายวัยกลางคนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแปลกตาเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง

เขาคือจางฝู นักธุรกิจค้าไม้ที่ให้ความช่วยเหลือเสิ่นเฟยครั้งที่อู่ต่อเรือประสบกับวิกฤตเมื่อครึ่งเดือนก่อน อีกทั้งยังไม่กลัวกลุ่มคณะกรรมการอู่ต่อเรือเข้ามาขัดขวางหรือคุกคาม

“ข้าน้อย จางฝู ยินดีที่ได้เข้าเฝ้าอ๋องเหยียนพ่ะย่ะค่ะ”

จางฝูเดินเข้าไปและโค้งคำนับ

ฉินเหยียนยืนขึ้น ยิ้มเมื่อเห็นอีกฝ่ายโค้งคำนับและพูดว่า

“เจ้าคือจางฝูใช่หรือไม่? ข้าได้ยินเสิ่นเฟยพูดถึงเจ้าหลายครั้งว่าเป็นเพราะเจ้า ทำให้เรื่องร้ายกลายเป็นดี ทำให้แผนการในอนาคตของอาณาจักรฉินไม่ล้มเหลว”

“ไม่ขนาดนั้นหรอกพ่ะย่ะค่ะ เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ข้าพอจะทำได้ก็เท่านั้น”

ในใจจางฝูตื่นกลัวเล็กน้อย เขาได้ยินชื่อเสียงของอ๋องเหยียนมานานแล้ว

ต่อหน้าบุคคลนี้ เขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดังจนเกินไปเพราะกลัวว่าจะเป็นการดูหมิ่นนักปราชญ์ผู้นี้

ฉินเหยียนหัวเราะ พร้อมกับตบไหล่จางฝู จากนั้นจับมือเขาและพูดว่า

“เอาล่ะ อย่าให้เสียเวลาเลย ไป ข้าเตรียมอาหารไว้ให้เจ้าแล้ว”

จางฝูรู้สึกยินดีและพูดว่า

“อ๋องเหยียน นี่... ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ ท่านเป็นถึงอ๋องเหยียน ข้าเป็นแค่พ่อค้าคนธรรมดา ข้ารับไว้ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ!”

“ไม่เป็นไรน่า ไปเถิด!”

“ไอหย่า เช่นนั้นข้าทำตามที่ท่านต้องการพ่ะย่ะค่ะ!”

จางฝูได้แต่ตอบตกลง

แต่ในใจเขายังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี

ก่อนหน้านี้ เขาหวังว่าตนเองจะได้รับความสนใจจากอาณาจักรฉินบ้าง

มิฉะนั้น ในตอนที่เสิ่นเฟมาขอความช่วยเหลือจากเขา เขาจะตอบตกลงทันทีได้อย่างไรล่ะ

เป็นเพราะว่าเขาเองก็เห็นความสำคัญของต้นไม้ใหญ่อย่างอาณาจักรฉิน

จางฝูมีความคิดไม่เหมือนกับประชาชนที่ดื้อรั้นในเยี่ยนเป่ย เขาแยกแยะสถานการณ์ได้อย่างชัดเจนและรู้ว่าแนวโน้มจะเป็นอย่างไร

หากเป็นแค่อาณาจักรฉิน บางทีเขาอาจจะไม่ประจบประแจงอีกฝ่าย และมุ่งมั่นทำธุรกิจของตนไปแทน

แต่กับอ๋องเหยียนนั้นไม่เหมือนกัน อ๋องเหยียนเป็นคนควบรวมทุกอาณาจักรในจิ่วโจวเข้าด้วยกันและเป็นเจ้าของใต้หล้าอย่างแท้จริง