ตอนที่ 1042 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว

การเคลื่อนไหวนี้ทำให้เกิดความปั่นป่วนเมืองเสิ่นทันที ประชาชนต่างพูดคุยกันอย่างเข้มข้นและตื่นเต้นกันอย่างมาก

จางฝูตีเหล็กในขณะที่ยังร้อน อาศัยอิทธิพลของตัวเองบอกต่อไปว่าจะจัดงานเลี้ยงให้คนที่มีหน้ามีหน้า ผู้รู้หนังสือในเมืองถูเหอให้มาดำรงตำแหน่งสำคัญในองค์กรบริหารปกครองตนเอง

ในเวลาเดียวกัน วัสดุที่ใช้สำหรับเมืองถูเหอก็ถูกจัดส่งมาเป็นชุดๆ เมืองเสิ่นเริ่มการก่อสร้าง ประชาชนมีความเป็นอยู่ที่เจริญรุ่งเรืองมากขึ้น ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเต็มกำลัง

เพราะสามารถมองเห็นข้อเท็จจริง ดังนั้นการก่อตั้งองค์การบริหารปกครองตนเองจึงดำเนินไปอย่างราบรื่น หลังจากก่อตั้งองค์การบริหารปกครองเสร็จสิ้น ได้มีประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาหลายสิบฉบับอย่างต่อเนื่อง ซึ่งกฎหมายเหล่านี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับอาณาจักรฉิน แต่เป็นกฎหมายที่เอื้อต่อประชาชนและสามารถนำมาใช้งานได้จริง

อาณาจักรฉินไม่เพียงแต่ไม่ปฏิเสธ แต่ยังให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่อีกด้วย

ผู้พิพากษาเมืองเสิ่นได้รับการแต่งตั้งใหม่ดังที่ฉินอวี่ให้คำสัญญาเอาไว้ก่อนหน้านี้ เขาอยู่ในแนวหน้า ทำงานเพื่อประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่น กล่าวโดยสรุปคือ การปฏิบัติการทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้น อย่างน้อยๆ เมืองเสิ่นและหมู่บ้านโดยรอบไม่เกลียดชังอาณาจักรฉินอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม ขณะที่พวกเขากำลังดำเนินการไปอย่างราบรื่นในเมืองเสิ่น มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำถู...

หยางจิ่นซิ่วหยิบจดหมายที่เพิ่งส่งมาถึงและรีบไปพบฉินเหยียน

“ท่านอ๋อง เกิดเรื่องใหญ่แล้วเพคะ”

ฉินเหยียนที่กำลังนั่งยองๆ อยู่ในสนามในขณะนี้ กำลังศึกษาเตาชนิดต่างๆ ที่มาจากอาณาจักรฉิน เมื่อได้ยินเสียงเขาพลันเงยหน้าขึ้นมาทันที

“มีเรื่องอะไรหรือ?”

ฉินเหยียนขมวดคิ้วถาม

“กลุ่มขนส่งวัสดุจากอาณาจักรฉินถูกปล้น บรรดาช่างฝีมือ นักธุรกิจ นักเรียน ต่างได้รับบาดเจ็บ หนึ่งในนั้นมีเสบียงที่จำเป็นต้องใช้อย่างเร่งด่วน เช่น ข้าว ผ้าไหม และเสื้อผ้าต่างๆ ถูกปล้นไปจนหมด!” หยางจิ่นซิ่วกล่าว

“ว่าอย่างไรนะ?” จู่ๆ ฉินหยียนพุ่งพรวดขึ้นมาจากเก้าอี้

ในช่วงเวลานี้ วัสดุและเสบียงที่จำเป็นที่ส่งมายังเมืองเสิ่นนั้น เป็นของที่มาจากเมืองถูเหอ

ในมือเขามีวัสดุและเสบียงอาหารไม่เพียงพอเช่นกัน แต่เขาเห็นว่าเมืองเสิ่นต้องการสิ่งเหล่านี้มากกว่าเขา ดังนั้นจึงยอมเสียสละให้ทางนั้นก่อน

อย่างไรก็ตามกลุ่มขนส่งเสบียงและวัสดุจากอาณาจักรใกล้จะถึงที่หมายแล้ว เมื่อเสบียงและคนที่มีความสามารถต่างหลั่งไหลเข้ามา พวกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงสถานที่นี้ได้

แต่ตอนนี้กลับเกิดเรื่องนี้ขึ้นอย่างนั้นหรือ?

“ถูกปล้นได้อย่างไรกัน?”

ฉินเหยียนถามพร้อมกับขมวดคิ้ว น้ำเสียงของเขาต่ำลง

หยางจิ่นซิ่วลังเลครู่หนึ่ จากนั้นกระซิบว่า

“ข้าเองก็ไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริงเพคะ แต่ตามข่าว น่าจะเป็นประชาชนจากเยี่ยนเป่ยที่ปล้นไป...”

“บ้าที่สุด ประชาชนไม่มีอาวุธปล้นพวกเราอย่างนั้นหรือ? อีกทั้งยังทำสำเร็จอีกต่างหาก?”

ฉินเหยียนตะโกนด้วยความโกรธ เห็นได้ชัดว่ามีคนจงใจพยายามจัดการพวกเขา

ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา ต้องเป็นพวกตระกูลทีมีอิทธิพลในเยี่ยนเป่ยแน่นอน

ฉินเหยียนสาวเท้ามาถึงห้องโถงด้านหน้า มองไปที่ภาพแผนที่อาณาจักรเยี่ยนเป่ยที่แขวนอยู่ หลังจากนั้นเขาพูดออกมาว่า