ตอนที่ 1049 กล้าๆหน่อย

“ทหาร รีบส่งจดหมายไปที่เมืองถูเหอ......”

ฉินเหยียนกำลังคิดจะส่งข่าวไปยังเมืองถูเหอ แต่กลับถูกหลี่ชางห้ามเอาไว้

“ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ คำนวณจากเวลาแล้วไม่ทันแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

หลี่ชางถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า “กระหม่อมเกรงว่าตอนนี้พวกทหารม้าทุ่งหญ้าและคนตระกูลจางกำลังเริ่มเล่นงานเส้นทางการส่งกําลังบํารุงของเราแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินอวี่สีหน้าเปลี่ยนไปทันที “ว่าอย่างไรนะ?”

“ถ่วงเวลาไว้นานเกินไป” หลี่ชางสีหน้าจนปัญญา “ผ่านไปนานหลายวันแล้ว ต่อให้จะปีนขึ้นเขาก็คงจะถึงภูเขาเยี่ยนแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ตุบ! ฉินอวี่ต่อยโต๊ะเสียงดัง สีหน้าของเขาแย่อย่างมาก “เจ้าพวกสารเลว เลวจริงๆ!”

ดวงตาของเขาเดือดดาลอย่างมาก อยากจะบุกไปตรงค่ายของชนเผ่าหนี่ว์เจินแล้วสังหารพวกสารเลวทันทีเลย

“อย่าร้อนใจไปเลยท่านอ๋อง!”

หลี่ชางครุ่นคิดแล้วกัดฟันพูดว่า “กระหม่อมมีแผนหนึ่ง สามารถกลับมาชนะได้พ่ะย่ะค่ะ!”

ฉินอวี่รีบถามขึ้นว่า “รีบว่ามา!”

หลี่ชางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาพยายามควบคุมสติอารมณ์แล้วกำหมัดแน่นพูดว่า

“หากกองทัพชนเผ่าหนี่ว์เจินลงใต้กันไปแล้วจริงๆ เช่นนั้นคงไม่มีการป้องกันที่เจ้อหลี่มู่เหมิง เหตุใดเราจึงไม่ลองใจกล้าเสียหน่อย ฉวยโอกาสนี้ยึดเจ้อหลี่มู่เหมิง จับเป็นท่านผู้นำ เมื่อเป็นเช่นนี้ทุกอย่างก็จะคลี่คลายได้พ่ะย่ะค่ะ”

“ว่าอย่างไรนะ?” ฉินอวี่ตกใจอย่างมาก เขาจ้องเขม็งแล้วถามขึ้นว่า

“นี่เจ้าคงไม่ได้ล้อข้าเล่นใช่รึไม่? ข้ามีกองกำลังเพียงสองหมื่นนาย เจ้าให้ข้าไปโจมตีเจ้อหลี่มู่เหมิงเนี่ยนะ แล้วเมืองเสิ่นจะทำอย่างไร?”

เจ้อหลี่มู่เหมิงต่างจากเมืองเสิ่นตอนที่พวกเขาเข้ามาโจมตี เมืองเสิ่นมีแต่พวกอันธพาล แต่ชนเผ่าหนี่ว์เจินไม่ใช่ อ้ายซินเจวี๋ยหลัวเก๋ออวี่คือท่านผู้นำ ที่ฮ่องเต้อาณาจักรเยี่ยนแต่งตั้งตำแหน่งให้ด้วยตนเอง มีตำแหน่งเทียบเท่ากับอ๋อง อีกทั้งยังมีกองกำลังทหารอีก ไม่ใช่นักรบทั่วไป แล้วสองหมื่นนายของพวกเขายังไม่ได้พกอาวุธโจมตีขนาดใหญ่มาด้วย จะเอาอะไรไปโจมตี?

อีกอย่าง จะให้เขาทิ้งเมืองเสิ่นไปงั้นรึ? หากเขาพาคนไปแล้ว มีรความเป็นไปได้ที่ตระกูลจางจะรีบกลับมาเลยทีเดียว ไม่เพียงแค่เขาเท่านั้น แม้แต่คนอื่นๆที่นี่ก็คิดว่าหลี่ชางเสียสติไปแล้ว ถึงได้ตัดสินใจโง่ๆแบบนั้น

หลี่ชางกลับไม่แยแสคำถกเถียงรอบข้างเลย เขาพูดอย่างเรียบนิ่งว่า

“จำนวนทหารไม่สำคัญเท่าความสุขุมรอบคอบ เพียงแค่ส่งกำลังอันแข็งแกร่งไปยังเจ้อหลี่มู่เหมิงก็พอพ่ะย่ะค่ะ เพียงแค่จับกุมท่านผู้นำมาได้ เช่นนั้นชนเผ่าหนี่ว์เจินก็จะไร้ผู้นำ และจะต้องถูกตีพ่ายแพ้แตกไม่เป็นขบวนพ่ะย่ะค่ะ”

หลี่ชางพูดอย่างฉะฉาน แต่ฉินอวี่ยังคงขมวดคิ้วไม่ยอมตัดสินใจเสียที คนอื่นๆได้ยินแล้วก็พากันส่ายหน้า

“แม่ทัพหลี่ แผนของเจ้าเสี่ยงเกินไปแล้ว”

“ใช่แล้ว สถานการณ์ในตอนนี้ เจ้าเองก็แค่คาดเดา”

ทุกคนพากันส่ายหน้าถอนหายใจ เชื่อว่าแผนของหลี่ชางเสี่ยงมากเกินไป และไม่มีความหมายอะไร

ฉินอวี่ครุ่นคิดอยู่นาน และตัดสินใจไม่ได้เสียที