ตอนที่ 1064 ทำลายล้างอย่างสมบูรณ์

“เช่นนั้นท่านอ๋องจะจัดการอย่างไรหรือเพคะ?” จ้าวจือหย่าถาม

ฉินเหยียนคิดอยู่นานแล้วถามออกไปว่า

“ก่อนหน้านี้ข้าให้เจ้าไปถามหยางจิ่นซิ่วว่าทหารรถถังถึงที่ใดแล้ว เจ้าถามไปหรือยัง?”

“เพคะ ข้าถามมาให้แล้ว นางบอกว่ากำลังเดินทาง คาดว่าพรุ่งนี้น่าจะถึงเยี่ยนเป่ยเพคะ” จ้าวจือหย่าตอบ

ฉินเหยียนถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพูดว่า

“เช่นนั้นก็ดี มีรถถัง ข้าถึงจะมั่นใจได้ว่าการขนส่งจะไม่ติดขัด ข้าองการจับโจรทุ่งหญ้าที่คอยปล้นพวกเรา ต้องกวาดล้างมันให้สิ้นซาก”

ขณะที่เขาพูด ฉินเหยียนก็หรี่ตาลง

...

จางฝูที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็ไม่ได้ขี้เกียจเช่นกัน ในหัวเขาเต็มไปด้วยคำสั่งของอ๋องเหยียน ให้เขาพัฒนาถูเหอไปให้ไกลที่สุดโดยที่ไม่ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากคนอื่น

เขาคิดเรื่องนี้อยู่หนึ่งวัน จากนั้นมีความคิดบางอย่างขึ้นมา

เขาเรรียกลูกน้องและสั่งให้พวกเขาตามหาผู้นำทุกตระกูลในเมืองถูเหอ

ในไม่ช้า จางฝูก็รวบรวบตระกูลใหญ่ในเมืองถูเหอมาได้

พวกตระกูลใหญ่ๆ เหล่านี้ล้วนแต่ชื่นชมจางฝูเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว บวกกับว่าจางฝูได้รับการสนับสนุนจากอาณาจักรฉิน พวกเขาจึงไม่กล้ารอช้า

ในไม่ช้าคนกลุ่มนี้ก็มาที่ห้องโถงทีละคน

ทุกคนคำนับจางฟูและทักทายอย่างสุภาพ

จางฝูยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า

“วันนี้ขอเชิญทุกท่านมาทานอาหารอร่อยๆ กันที่หอหม่านชิว ทุกท่านสะดวกหรือไม่?”

เมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนั้น พวกเขาเริ่มตื่นตัวเล็กน้อย

โดยปกติถ้าจางฝูเชิญพวกเขา แน่นอนว่าต้องขออะไรจากพวกเขาอย่างแน่นอน

แต่สถานที่ที่ใช้เงินสุรุยสุร่ายอย่างหอหม่านชิว เขาเชิญพวกเขาไปใช้จ่ายในสถานที่เช่นนี้เพื่ออะไรกัน?

ดังคำกล่าวที่ว่าหากไม่มีเรื่องก็คงไม่เรียกมา พวกเขาคิดอยากจะปฏิเสธ แต่ถ้าจางฝูเห็นว่าเขามีท่าทีเช่นนั้น จางฝูมีหรือจะไม่เข้าใจ?

เขายิ้มและพูดว่า

“ทุกท่านไม่ต้องห่วง คืนนี้ข้าแค่อยากจะเชิญพวกท่านพูดคุยกันก็เท่านั้นเอง ข้าจะไม่ทำให้พวกท่านต้องเสียเวลา”

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนเริ่มสบายใจ

ในเมื่อจางฝูพูดเช่นนั้นแล้ว ใครจะปฏิเสธได้ลงคอเล่า?

ในไม่ช้า พวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังหอหม่านชิว

หอหม่านชิวนั้นตั้งอยู่บนถนนเส้นที่คนพลุกพล่านที่สุดในเมืองถูเหอ ในเวลานี้ สถานที่นี้เต็มไปด้วยคนที่หนาแน่นและมีเสียงดังทุกพื้นที่

หลังจากที่จางฝูพาทุกคนเข้าไปในห้องส่วนตัว เขาก็สั่งเหล้าและอาหารทันที

“ใต้เท้าจาง ท่านมีเรื่องอุบพวกเราเอาไว้หรือ?” คนหนึ่งถามขึ้นพร้อมกับยกถ้วยชา

จางฝูยิ้มแล้วพูดว่า

“แน่นอนว่าไม่ใช่ วันนี้ข้าเชิญทุกท่านเพื่อคุยเกี่ยวกับการพัฒนาเมืองถูเหอ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนในกลุ่มคนหนึ่งพลันตกใจและมีคนพูดขึ้นมาด้วยความสงสัย