ตอนที่ 1077 อดทนรออีกหน่อย

“รอสักสามชั่วยามเถิด” คนเก่าแก่ในตระกูลจางพูด

องค์ชายใหญ่ขมวดคิ้ว

“เหตุใดต้องรอถึงสามชั่วยาม? ตอนนี้โจมตีเลยมิได้หรือ?”

พ่อบ้านตระกูลจางอธิบาย

“เพราะว่าแผนนี้วางแผนเอาไว้ล่วงหน้า ตอนนี้พวกเราติดต่อคนในเมืองไม่ได้ แผนคือหลังจากผ่านไปสามชั่วยาม คนของเราจะต้องขโมยเสบียงและของมีค่าออกมา จากนั้นเตรียมอพยพหนี”

หลังจากได้ยินดังนั้น องค์ชายใหญ่พยักหน้าเล็กน้อย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะอดทนรออีกสักหน่อย”

“พ่ะย่ะค่ะ ขอบพระทัยองค์ชายใหญ่ที่เข้าใจ” พ่อบ้านตระกูลจางรีบพูดอย่างรวดเร็ว

จางนั้นองค์ชายใหญ่ก็โบกมือปัด ส่วนตนไปพักผ่อนในค่าย

...

ในเวลาเดียวกันในเมืองเสิ่น

หลังจากร่วมมือกันอย่างเต็มที่ ไฟได้ดับลงแล้ว

หลังจากที่ฉินอวี่ได้ยินดังนั้น เขาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ผ่อนคลายความกังวล กลับมีข่าวร้ายรายงานเข้ามาอีก

“ท่านอ๋อง เกิดเรื่องแล้วพ่ะย่ะค่ะ” มีทหารคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างร้อนใจจนสะดุดล้ม

“เหตุใดเจ้าต้องรีบร้อนขนาดนั้น? ไม่มีคุมกิริยาเอาเสียเลย” ฉินอวี่ดุ

ทหารคนนั้นรีบคุกเข่าลงและรายงานทันที “ท่านอ๋อง ตอนที่พวกเราไม่ทันระวัง มีกลุ่มผู้ลี้ภัยบุกเข้าไปที่คลังอาวุธพ่ะย่ะค่ะ!”

“อะไรนะ?” ฉินอวี่หน้าถอดสี

เขาโกรธมากและอยากจะเตะทหารโง่เง่าคนนี้ทันที

หากดาบและอาวุธในคลังถูกขโมยไป อาจจะควบคุมเรื่องทุกอย่างไม่ได้แล้ว

หากชุดเกราะและอาวุธเหล่านั้นอยู่ในมือคนชั่ว ต้องเกิดปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน

เพราะในประวัติศาสตร์ มีคนสร้างชุดเกราะเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

ดังนั้นในประวัติศาสตร์ การมีชุดเกราะเป็นการส่วนตัวถือเป็นเรื่องผิดกฎหมาย

“ท่านอ๋อง กระหม่อมจะหลอกลวงท่านได้อย่างไรกัน” นายทหารพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

ฉินอวี่พูดด้วยความโกรธ “เช่นนั้นทหารที่คอยดูแลคลังอาวุธเล่า ทำอะไรกันอยู่? ตอนนี้พวกผู้ลี้ภัยบุกเข้าไปได้แล้วหรือ? มีอาวุธถูกขโมยไปหรือไม่?”

ทหารกลืนน้ำลายแล้วตอบว่า

“ตอนนี้กระหม่อมยังไม่ทราบความคืบหน้า กระหม่อมรีบมารายงานทันทีที่เกิดเรื่อง ตอนนี้ไม่ทราบว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินอวี่สบถและกัดฟันพูดว่า

“ไป ส่งคนไปห้าร้อยคน ข้าจะไปที่คลังอาวุธเอง!”

“นี่... ท่านอ๋อง ตอนนี้ในเมืองไม่มีคนสามารถออกไปช่วยได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ นอกจากให้ทหารนอกเมืองเข้ามา...”

“ไม่ได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ทหารที่คอยรักษาการณ์นอกเมืองห้ามเข้าเคลื่อนไหวเป็นอันขาด!”

ฉินอวี่ขมวดคิ้ว จากนั้นเงียบอยู่นานก่อนจะพูดออกไปว่า

“นำคนครึ่งหนึ่งจากฝั่งตะวันตกไปคอยดูแลคลังอาวุธ และคนจากทางเหนืออีกครึ่งหนึ่ง! พยายามหาคนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

ทหารลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าและตอบรับ