ตอนที่ 1090 รับมือได้ยาก

แต่ว่าหลี่ชางเองก็ไม่ตื่นตระหนกอะไร เขาตะโกนว่า

“กระจายตัวเพื่อพุ่งออกจากลูกธนูของศัตรูไป จากนั้นก็เอาข้าเป็นจุดศูนย์กลางเพื่อตั้งขบวนสังหารศัตรูให้สิ้นซาก!”

“ขอรับ!”

เมื่อทหารได้ยินดังนั้นก็ปฏิบัติตามคำสั่งของหลี่ชางทันที เปลี่ยนรูปแบบขบวนแล้วพุ่งไปยังทหารม้าทุ่งหญ้า

โครม!

กองกำลังทั้งสองฝ่ายปะทะกัน พริบตานั้นก็มีเสียงตะโกนฆ่าดังขึ้นไปทั่ว

ทหารหนึ่งพันห้าร้อยนายที่หลี่ชางนำทัพ ทิ่มแทงทหารม้าทุ่งหญ้าราวกับดาบที่เฉียบคม ดาบกวนกงใหญ่แทงเข้าหน้าอกของคนคนหนึ่ง จากนั้นก็แทงท้องของอีกคน

เพียงในพริบตาก็ล้มตายไปจำนวนมาก หลี่ชางฆ่าคนเครื่องติดแล้ว เขาไม่สนแล้วว่าอีกฝ่ายคือใคร

กลับกันที่ทหารม้าทุ่งหญ้า เดิมทีพวกเขาก็เหน็ดเหนื่อยอ่อนล้ากันอยู่แล้ว เสียแรงมากเกินไป รวมทั้งชุดเครื่องแบบของพวกเขาที่ห่างชั้นกับกองทัพอาณาจักรฉินมากเกินไป ดังนั้นเมื่อต่อสู้กันไม่นานก็เสียเปรียบ

“ฮ่าๆ ฆ่ามัน!” หลี่ชางหัวเราะเสียงดัง ทั่วทั้งร่างกายของเขามีแต่เลือดราวกับปีศาจแห่งสงคราม และความบ้าคลั่งเช่นนี้ก็ทำให้เหล่าทหารที่อยู่รอบๆเลือดร้อนตามๆกัน ยิ่งฆ่าก็ยิ่งดุร้าย

“ฮ่าๆ สาแก่ใจยิ่งนัก!”

หลี่ชางมีความสุขอย่างมาก การทำตามใจเช่นนี้มันสาแก่ใจจริงๆ

“เหล่าสหาย! บุกเข้าไป ฉีกพวกทหารม้าทุ่งหญ้าให้เป็นชิ้นๆ!”

เมื่อสิ้นเสียงตะโกนของหลี่ชางแล้ว เหล่าทหารผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็พุ่งเข้าไปหาทหารม้าทุ่งหญ้าราวกับสัตว์ป่าล่าเหยื่อ แม้ว่ากองทัพอาณาจักรฉินจะเสียเปรียบด้านจำนวนคน แต่ทหารม้าทุ่งหญ้าเองก็ต่อสู้ได้ไม่เต็มที่ พวกเขาเหน็ดเหนื่อยจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ยังถูกโจมตีเช่นนี้อีก รับมือได้ยากจริงๆ

“พรวด!”

ดาบกงกวนของหลี่ชางโจมตีไปทั่ว มันตัดเอวของม้าศึกตัวหนึ่งไป เมื่อม้าร้องอย่างอนาถแล้ว ทหารที่อยู่ข้างๆมันสองนายก็ถูกฆ่าตายไปคนหนึ่งด้วยเช่นกัน

ทหารม้าทุ่งหญ้าต่างก็รู้สึกหวาดผวาต่อภาพนี้อย่างมาก

องค์ชายสองที่คอยบัญชาการเห็นภาพที่คนอาณาจักรฉินฆ่าเป็นผักเป็นปลาแล้วก็โกรธเกรี้ยวอย่างมาก เขาตะโกนออกคำสั่งว่า

“เหล่านักรบ จงสังหารผู้นำของคนอาณาจักรฉิน หากใครสังหารเขาได้ ข้าจะพันตำลึงเงิน!”

เมื่อพูดเช่นนั้นแล้ว ดวงตาของเหล่าทหารม้าทุ่งหญ้าก็ประกายขึ้นมา ทุกคนเข่นฆ่าอย่างเลือดร้อนบ้าคลั่งทันที เพียงแต่คนอาณาจักรฉินนั้นองอาจ และทหารม้าทุ่งหญ้าก็เหนื่อยมากด้วย เพราะงั้นสถานการณ์การต่อสู้จึงไม่สู้ดีนัก ไม่นานสถานการณ์ก็เอนเอียงไปยังฝ่ายที่ได้เปรียบ กองทัพอาณาจักรฉินค่อยๆได้เปรียบมากยิ่งขึ้น

“องค์ชายสอง พวกคนอาณาจักรฉินพักผ่อนมามากพอเพื่อเฝ้ารอพวกเรา กองกำลังของเราอ่อนล้ากันหมด เกรงว่าจะไม่ใช่คู่มือนะพ่ะย่ะค่ะ”

ผู้ใต้บังคับบัญชาวิเคราะห์ต่อองค์ชายสอง

แต่เมื่อองค์ชายสองได้ยินแล้วกลับหัวเราะอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า