ตอนที่ 1095 จะปกป้องได้อย่างไร

เมื่อทุกคนถกเถียงกันแล้วก็รีบเคลื่อนไหวทันที และได้มุ่งหน้าไปยังจวนเจ้าเมืองกันหมด

ภายในจวนเจ้าเมือง ฉินเหยียนได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นว่า

“เกิดอะไรขึ้นด้านนอกรึ?”

ต้าหย่งที่อยู่ข้างๆไปถาม จากนั้นก็วิ่งมารายงานว่า

“ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ ชาวเมืองมาขอเข้าเฝ้า อยากจะให้จางฝูดำรงตำแหน่งประธานองค์การบริหารปกครองตนเองต่อไปพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินเหยียนได้ยินดังนั้นแล้วก็เลิกคิ้ว เขาพูดอย่างประหลาดใจว่า

“ไม่สิ เหมือนว่าข้าจะไม่เคยพูดว่าจะปลดเขาออกจากตำแหน่งนี่”

“เอ่อ” ต้าหย่งเกาศีรษะแล้วคาดเดาว่า “อาจเพราะเกิดความผิดพลาดเรื่องการวางยาพิษในอาหาร จางฝูจึงรู้สึกผิด และอยากจะสละตำแหน่งกระมัง”

ฉินเหยียนครุ่นคิดไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เรื่องนี้เป็นเพราะความละเลยของเขาจริงๆ มีคนเสียชีวิตไปหลายร้อยคน แม้ผู้ที่วางยาพิษจะได้รับการลงโทษแล้ว แต่เขาก็มีความผิดอย่างมากจริงๆ”

“ท่านอ๋องจะปลดเขาออกจากตำแหน่งจริงๆรึพ่ะย่ะค่ะ?” ต้าหย่งคิดตามไม่ทันเท่าไร

เขารู้ว่าท่านอ๋องให้ความสำคัญต่อจางฝู ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ส่งเขามาดูแลองค์การบริหารปกครองตนเอง

“ในเมื่อเป็นความผิดของเขา แล้วข้าจะปกป้องได้อย่างไรเล่า”

ฉินเหยียนสีหน้าเข้มงวดแล้วโบกมือพูดว่า “ไปเถิด ออกไปกันเถิด ข้าจะไปพบชาวเมืองด้วยตนเอง”

เมื่อพูดจบแล้วก็เดินออกไปด้านนอก ต้าหย่งอึ้งไปแล้วรีบตามหลังเขาไป

เมื่อมาถึงประตูจวนแล้ว พวกเขาก็เห็นว่าเหล่าชาวเมืองรายล้อมอยู่ด้านนอก บัดนี้ด้านนอกมีคนมารวมตัวกันมากมายเป็นหลายร้อยคน พวกเขาล้วนแต่มาขอความเมตตา

“เข้าเฝ้าอ๋องเหยียนพ่ะย่ะค่ะ!”

เมื่อเห็นว่าฉินเหยียนออกมาแล้ว เหล่าชาวเมืองต่างก็คุกเข่าลงแล้วพูดขึ้นพร้อมเพรียงกัน

ฉินเหยียนรีบพยุงผู้ที่อยู่ใกล้ตนเองมากที่สุด จากนั้นก็มองทุกคนแล้วพูดเสียงดังว่า

“เหล่าพี่น้องรีบยืนขึ้นเถิด ที่อาณาจักรฉินไม่มีระเบียบที่ว่าต้องคุกเข่าตลอดหรอกนะ พวกเจ้าล้วนเป็นคนกันเอง ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น มีอะไรก็ว่ามาเถิด!”

“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง!”

เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นก็ยืนขึ้น

จากนั้นก็มีคนเดินมาแล้วมองฉินเหยียนแล้วถามว่า

“ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ ที่เรามาในวันนี้เพราะอยากจะขอถามท่านอ๋องว่า ทรงจะลงโทษท่านจางจริงๆรึพ่ะย่ะค่ะ?”

“ท่านอ๋อง หากท่านจางฝูกระทำสิ่งใดผิดไปจริงๆ ก็ขอให้เมตตาด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”

“ใช่พ่ะย่ะค่ะ ท่านจางฝูปฏิบัติหน้าที่อย่างดี ทำเพื่อชาวเมืองอย่างพวกเรา ท่านอ๋องโปรดอย่าปลดเขาจากตำแหน่งเลยนะพ่ะย่ะค่ะ!”

เมื่อได้ยินคำขอแล้วฉินเหยียนก็ถอนหายใจเบาๆแล้วพูดเสียงเบาว่า

“จางฝูมีความผิดที่ละเลยหน้าที่ก็จริง ตามระเบียบแล้วอย่างน้อยก็ต้องลดตำแหน่งสองระดับ”

“แล้วท่านจางฝูจะยังสามารถกลับมากลับมาเป็นผู้นำของเรารึไม่พ่ะย่ะค่ะ?”