ตอนที่ 1206 ไม่ต้องกังวล

เยี่ยนเป่ย

ปีใหม่ใกล้เข้ามาแล้ว ถึงแม้จะเป็นช่วงฤดูหนาว แต่บนใบหน้าของผู้คนต่างมีรอยยิ้ม

ในตลาดล้วนได้รับการตกแต่งด้วยแสงไฟ มีของประดับตกแต่งหลากหลายสีสัน พ่อค้าแม่ค้ายุ่งอยู่กับการเตรียมสินค้าสำหรับปีใหม่

ส่วนในมือประชาชนล่ะ? อีกไม่กี่เดือน ทุกครอบครัวมีเงินใช้ ซื้อสินค้าใหม่จากพ่อค้าที่นำมาจากอาณาจักรฉิน

โดยเฉพาะเด็กๆ ที่สวมเสื้อคลุมหนา ในมือมีทั้งขนม ลูกอมและของเล่น

ทั้งเมืองเยี่ยนเป่ยถูกตกแต่งอย่างสวยงามและน่ารื่นเริง

ฉินเหยียนยืนอยู่บนถนน มองภาพนี้ด้วยรอยยิ้ม

เยี่ยนเป่ยเปลี่ยนไปมากเมื่อเทียบกับหลายเดือนก่อน ทั้งร่ำรวยและเจริญขึ้นมาก

อย่างไรก็ตาม นี่ยังห่างไกลจากสิ่งที่อาณาจักรฉินคิดไว้

“ท่านอ๋อง ท่านคิดเห็นอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?” จางฝูถาม

“ดีมาก” ฉินเหยียนพยักหน้าและชื่นชม

จางฝูถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขากลัวว่าฉินเหยียนจะไม่พอใจ

ไม่ว่าจะพูดอย่างไร เขาเองก็เป็นมนุษย์ ย่อมต้องมีความคาดหวังอยู่แล้ว

หลังจากที่เขาใช้ความคิดไปเยอะมากในการจัดการเยี่ยนเป่ย เขาย่อมคาดหวังว่าจะได้รับคำชมจากอ๋องเหยียนอยู่แล้ว

“รบกวนเจ้ามากเลย” ฉินเหยียตบไหล่จางฝุเพื่อแสดงความขอบคุณ

หากจางฝูไม่ลงแรงมากขนาดนี้ เยี่ยนเป่ยคงถูกปกครองได้ไม่ดีนัก

จางฝูโบกมือปัดอย่างรวดเร็ว “ท่านอ๋อง ท่านพูดเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ เรื่องภายในราชสำนัก ข้าไม่มีวันทำให้พระองค์ต้องกังวลใจพ่ะย่ะค่ะ”

“อืม”

ฉินเหยียนตอบและมองไปที่สนามกีฬาถูเหอ

ตอนนั้นเองที่เขาจำได้ว่าการแข่งขันเตะลูกหนังยังดำเนินไปอย่างเข้มข้น เขาบอกว่าจะเข้าไปดูพิธีเปิด แต่เขากลับไม่ได้มาฃ

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เขายิ้มและพูดขึ้นมาทันที

“ในเมื่อพวกเราอยู่ที่นี่แล้ว ไปดูกันก่อนเถิดว่าการแข่งขันเตะลูกหนังเป็นอย่างไรบ้าง”

...

ในตอนที่จิ่วโจวกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมงานปีใหม่ ส่วนลึกด้านในของม่อเป่ย คือดินแดนอาณาจักรตาดที่มีเต็มไปด้วยบรรยากาศตึงเครียด

ในเต็นท์ขนาดใหญ่ ผู้นำชนเผ่าจำนวนมากได้มารวมตัวกัน สีหน้าของทุกคนดูไม่สู้ดีนัก บรรยากาศอึมครึมเป็นพิเศษ

อำนาจสูงสุดของชาวตาดอยู่ที่นี่และถูกก่อตั้งขึ้นที่นี่

ที่นั่งบัลลังก์ตรงกลางเป็นกระโจมใหญ่ มีชายวัยกลางคนรูปร่างสูง คิ้วเฉียบคม สีหน้าเย็นชา เขาคือทั่วป๋าหงเลี่ย ประมุขของอาณาจักรตาด!