ตอนที่ 1248 ออกมาดู

เขามองท้องฟ้าแล้วออกคำสั่งว่า “รีบซื้อของซะ หากเรียบร้อยแล้วเราจะรีบออกเดินทางต่อโดยเร็วที่สุด จะได้ไปถึงเมืองหัวถิงเร็วที่สุด”

“ขอรับ” เหล่าผู้ติดตามและองครักษ์ต่างก็พูดขึ้นอย่างเคารพ

ไม่นานขบวนรถก็ออกเดินทางไปยังเมืองหัวถิงต่อ แม้ว่าจะมีอุปสรรคบ้างในระหว่างทาง แต่ก็ไม่ได้ทำให้หลิวอวี่หลินรู้สึกไม่สะดวก อย่างไรเขาก็ไม่ใช่คนเรื่องมากอะไร

และทันใดนั้นเองจู่ๆผู้ติดตามคนหนึ่งก็พูดออกมาอย่างตกตะลึงว่า

“คุณชาย รีบออกมาดูสิขอรับ”

หลิวอวี่หลินขมวดคิ้วแล้วเปิดผ้าม่านหน้าต่างออก เขาถามขึ้นว่า

“เกิดอะไรขึ้น?”

และพบว่าเมืองที่อยู่ติดกับชายฝั่งไม่ไกลนั้นกำลังมีควันลอยขึ้นมา ราวกับว่าถูกโจรปล้นยังไงอย่างงั้น ควันดำลอยขึ้นมาทับถมเมืองเล็กๆที่ชายฝั่ง

หลิวอวี่หลินขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “หยุดขบวนรถ! ส่งคนไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้”

“ขอรับ!”

ผู้ติดตามคนนั้นรีบไปออกคำสั่งทันที

ไม่นานก็มีผู้ติดตามคนหนึ่งวิ่งมาอย่างร้อนใจ เขาหอบและพูดว่า

“คุณ......คุณชายขอรับ เรามาช้าเกินไป เมืองนั้นดูเหมือนว่าจะถูกโจรปล้น คาดว่าเหล่าชาวเมืองได้หนีเอาชีวิตรอดกันไปหมดแล้วขอรับ”

หลิวอวี่หลินสีหน้าเคร่งขรึมทันที เขาถามขึ้นว่า “เหตุใดในเขตอาณาจักรฉินจึงมีโจรที่เหิมเกริมเช่นนี้ได้?”

ผู้ติดตามคนนั้นเองก็งุนงงไปหมด

หลิวอวี่หลินเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เตรียมจะพาทุกคนเข้าไปดูสถานการณ์

เมื่อเข้าไปในเมืองแล้วหลิวอวี่หลินก็ขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม เพราะในเมืองนี้ไม้เพียงแต่จะถูกทำลายอย่างหนัก อีกทั้งทุกที่ต่างก็มีไฟไหม้อยู่ เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของโจรป่า

“ให้ตายเถิด ว่ากันว่าคนเยี่ยนเป่ยอย่างเราป่าเถื่อน แต่ต่อให้คนเยี่ยนเป่ยจะยากจนเพียงใด เจ้าพวกโจรป่าก็ไม่ควรที่จะวางเพลิงบ้านหลังจากที่ปล้นชิงไปแล้วสิ”

ผู้ติดตามมองภาพอนาถแล้วอดไม่ได้ที่จะด่าขึ้น

หลิวอวี่หลินเองก็เดือดดาลอย่างมาก สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดก็คือ คิดไม่ถึงว่าเมื่อมาถึงที่นี่แล้วจะได้พบกับโจรป่าที่เหิมเกริมเช่นนี้

จากที่เขารู้มา อาณาจักรฉินไม่เพียงแต่จะร่ำรวย อีกทั้งกองกำลังทหารยังกล้าหาญอย่างมาก แล้วจะยังมีโจรป่าที่เหิมเกริมเช่นนี้ได้อย่างไร พวกโจรป่าอยากรนหาที่ตายนักรึ หรือว่าอาณาจักรฉินไม่ได้ใส่ใจศาบาว่าการของอาณาจักรอู๋เลย?

หลิวอวี่หลินกำลังครุ่นคิด จู่ๆก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกดังขึ้นจากด้านข้าง เขาเงยหน้ามองไปแล้วก็พบกับทหารที่สวมชุดของราชการเอาไว้ กำลังมาทางนี้พร้อมกับคนที่ดูท่าทางคล้ายว่าจะเป็นผู้พิพากษาท้องถิ่น

“คุณชาย......เราจะออกจากที่นี่ก่อนรึไม่ขอรับ?” ผู้ติดตามถามขึ้นเบาๆ

หลิวอวี่หลินส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ดูสถานการณ์แล้วค่อยตัดสินใจ”

เขาอยากรู้จริงๆว่าพวกข้าราชการในพื้นที่ไร้ความสามารถเพียงใด หรือมีเหตุผลอะไรจึงทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ได้