ตอนที่ 127 ชีวิตของจ้าวจีเอ๋อร์

จ้าวจีเอ๋อร์ย้อนนึกถึงเมื่อวัยเยาว์

แม้ภายนอกนางจะเป็นองค์หญิงสามที่งามสง่าแห่งอาณาจักรจ้าวและเป็นหญิงงามที่คนนับหมื่นไขว่คว้า ทว่าในความเป็นจริงแล้วสถานะของนางในวังกลับมิได้สูงส่งนัก

ท่านแม่ของนางแต่เดิมนั้นคือนางรำอันดับหนึ่งแห่งอาณาจักรจ้าว ในงานเลี้ยงกลางคืนครั้งหนึ่งด้วยรูปลักษณ์ที่มีเสน่ห์ นางจึงชนะใจฮ่องเต้จ้าวด้วยการฟ้อนรำ จากนั้นจึงเข้าวัง

ในปีต่อมาจึงให้กำเนิดนาง จ้าวจีเอ๋อร์องค์หญิงสามแห่งอาณาจักรจ้าว

แม้ว่าสองแม่ลูกจะมีรูปลักษณ์ที่งดงามโดดเด่น ทว่าชาติกำเนิดนั้นต่ำต้อย ไม่มีพระสนมองค์ใดที่ไม่อิจฉาในความงามของพวกนาง ดังนั้นพวกนางจึงได้รับการดูถูกเหยียดหยามมากมาย

ในปีที่ห้าที่เข้าวังท่านแม่ของจ้าวจีเอ๋อร์ก็ได้ให้กำเนิดบุตรชายอีกหนึ่งคน ทว่าทันทีที่บุตรของนางลืมตาดูโลก เสด็จแม่ก็จากโลกนี้ไปเพราะการต่อสู้ในวังหลัง

ในวังแห่งนี้ญาติสนิทเพียงคนเดียวของจ้าวจีเอ๋อร์ที่นอกจากเสด็จพ่อแล้วก็คือน้องชายคนนี้อีกหนึ่งคน ดังนั้นนางจึงต้องดูแลน้องชายอย่างรู้ความมาโดยตลอด

ในวังแห่งการแก่งแย่งชิงดีนี้ เพื่อความปลอดภัยของน้องชายจ้าวจีเอ๋อร์จึงต้องแข็งแกร่ง

แม้ว่านางจะเป็นสตรีแต่ก็ไม่เคยพลาดการบ้าน นางขยันศึกษาเล่าเรียน ดังนั้นความสามารถของนางจึงสูงกว่าเหล่าองค์หญิงในรุ่นราวคราวเดียวกันหลายเท่าตัว และด้วยเหตุนี้นางจึงได้รับคำชมเชยจากเสด็จพ่อไม่น้อย

เวลานี้น้องชายของนางเติบโตขึ้น ในราชสำนักย่อมหลีกเลี่ยงคนปองร้ายไม่ได้ เพื่อป้องกันไม่ให้น้องชายถูกทำร้าย จ้าวจีเอ๋อร์จึงยอมเสี่ยงเอาตัวเข้าแลกและอภิเษกสมรสเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีมายังอาณาจักรฉิน เพื่อแลกกับการที่น้องชายของนางจะมีชีวิตที่มั่นคงและสงบสุข

เมื่อคิดถึงตรงนี้ในใจของจ้าวจีเอ๋อร์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวด

ในบางครั้งนางก็เกลียดใบหน้าที่งดงามนี้ซึ่งทำให้นางและท่านแม่ของนางพบเจอกับความยากลำบากในวังไม่น้อย ทว่ามีบางครั้งนางก็ชื่นชอบใบหน้านี้เพราะคิ้วและดวงตาของนางดูเหมือนท่านแม่ของนาง เมื่อนางมองดูในกระจกก็มักจะคิดถึง ความใส่ใจอันมากล้นที่ท่านแม่มีให้แก่นาง

จิตใจที่สับสนเช่นนี้มักจะทำให้นางรู้สึกเจ็บปวดอยู่เสมอ บางครั้งนางยังสงสัยว่าหากนางมิได้อยู่ในวังหลวงแห่งนี้นางจะมีความสุขมากขึ้นหรือไม่

ทว่านางไม่มีทางเลือกอื่น

แม้นางจะรู้ว่าเมื่อมายังอาณาจักรฉินจะต้องพบกับการแก่งแย่งชิงดีอย่างไร แต่เพื่อความปลอดภัยของน้องชายแล้วนางจำต้องทำเช่นนี้

เมื่อฉินเหยียนได้ฟังเรื่องราวของจ้าวจีเอ๋อร์แล้วก็รู้สึกเห็นอกเห็นใจในชะตากรรมแบบเดียวกัน

"ชีวิตของเจ้านับว่าแปลกทีเดียว เท่าที่เล่ามาประสบการณ์ของเราทั้งสองค่อนข้างคล้ายกันจริงๆ"

จ้าวจีเอ๋อร์ถอนหายใจยาว นางรินสุราหนึ่งจอกและดื่มจนหมด จากนั้นจึงกล่าวอย่างช้าๆว่า

"ท่านคิดว่าข้าต่อสู้เพื่ออะไร เพื่อพิสูจน์ว่าข้าเก่งกาจเพียงใดหรือว่าเพื่อทำให้ตำแหน่งในวังของข้ามั่นคงขึ้นเช่นนั้นหรือ สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ"

"สิ่งเดียวที่ข้าต้องการก็คือการที่น้องชายของข้าอยู่อย่างปลอดภัยในยุคที่เต็มไปด้วยปัญหานี้"

เมื่อกล่าวจบนางก็รินสุราอีกจอก

การที่นางมาอาณาจักรฉินในครั้งนี้ ดูผิวเผินคือการอภิเษกสมรสที่สง่างามแต่เบื้องหลังสำหรับนางแล้วมันคือการแลกเปลี่ยน ขอเพียงครั้งนี้นางประสบความสำเร็จน้องชายของนางก็จะสามารถมีชีวิตที่สงบสุขในวังได้