ตอนที่ 1316 มีเรื่องใดต้องการพบข้า

“ผู้คุมหอขอรับ อู๋เจี๋ยจากเยี่ยนเป่ยขอเข้าพบขอรับ”

“อู๋เจี๋ยรึ?” หลิวเชียนเชียนเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ออกคำสั่งว่า “ให้เขาเข้ามา!”

นางจำอู๋เจี๋ยได้ รายชื่อเมื่อครู่นี้มีข้อมูลของเขาอยู่

ไม่นานอู๋เจี๋ยก็ก้มศีรษะแล้วยืนอยู่เบื้องหน้าของหลิวเชียนเชียนอย่างประหม่า เขาทำความเคารพว่า

“ผู้คุมหอขอรับ”

หลิวเชียนเชียนคือคนสนิทของอ๋องเหยียนเชียวนะ เป็นคนที่เขาไม่อาจเอื้อมถึง ต่อให้เป็นพ่อของเขา หากต้องพบกับหลิวเชียนเชียนก็ต้องเกรงใจอย่างยิ่ง

“อืม!” หลิวเชียนเชียนพยักหน้าแล้วถามเข้าประเด็นว่า “มีเรื่องใดต้องการเข้าพบข้ารึ ไหนว่ามาสิ”

อู๋เจี๋ยกลืนน้ำลาย ไม่รู้ว่าทำไมเขารู้สึกว่าอีกฝ่ายมีความน่าเกรงขามที่กดดันอย่างยิ่ง แม้ว่าเขาจะเป็นชายร่างกายกำยำ แต่ก็ยังรับความกดดันเช่นนี้ไม่ไหว เขารีบประสานมือคารวะแล้วพูดว่า

“ผู้คุมหอขอรับ ข้ามีบางเรื่องอยากจะออกความเห็นของตนเองขอรับ”

หลิวเชียนเชียนพยักหน้าแล้วพูดว่า “หือ! ว่ามาสิ”

“ไม่ทราบว่าข้าขอถามคำถามหนึ่งก่อนได้รึไม่ขอรับ?” อู๋เจี๋ยลองเชิงถามขึ้น

“ถามมาสิ!” หลิวเชียนเชียนโบกมืออย่างไม่มีความลังเล

อู๋เจี๋ยถอนหายใจยาวๆแล้วพูดอย่างระมัดระวังว่า

“ผู้คุมหอขอรับ ข้าได้ยินมาว่าชาวตาดจะส่งคณะทูตมายังอาณาจักรฉิน แถมยังเตรียมวัวแกะมาให้ด้วย เรื่องนี้คือจริงหรือเท็จรึขอรับ?”

“เจ้าอยากถามเรื่องนี้รึ?”

หลิวเชียนเชียนไม่คิดว่าเขาจะถามเรื่องนี้ นางสีหน้าประหลาดใจ จากนั้นก็พยักหน้าพูดว่า

“เป็นเช่นนั้นจริง แต่เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่เจ้าพบข้าในวันนี้รึ?”

“คือ......” อู๋เจี๋ยลังเลครู่หนึ่ง จากนั้นก็กัดฟันแล้วพูดว่า “การเคลื่อนไหวของชาวตาดในครั้งนี้ไม่ได้มีเจตนาที่ดีขอรับ พวกมันไม่ได้มาดี แต่มีแผนที่ร้ายยิ่งกว่านั้นขอรับ!”

“แผนที่ร้ายยิ่งกว่ารึ!”

หลิวเชียนเชียนเลิกคิ้ว นางแสดงสีหน้าเพลิดเพลิน แล้วถามอย่างสนใจว่า “เจ้าลองว่ามาสิ”

อู๋เจี๋ยจัดระเบียบชุดแล้วได้พูดแบบเดียวกับพี่หลิวอวี่หลินบอกกับเขาในวันนี้อย่างจริงจัง

ที่จริงหลิวเชียนเชียนไม่ได้มีความเห็นเรื่องนี้มากนัก ดังนั้นเริ่มแรกนางไม่ได้จริงจังกับมัน นึกว่าอู๋เจี๋ยแค่พูดเรื่องไร้สาระและกำลังสร้างเรื่องเท่านั้น เพียงแต่เมื่ออู๋เจี๋ยยิ่งพูดยิ่งมีความละเอียดแล้ว สุดท้ายนางก็แสดงสีหน้าจริงจังขึ้นมา

สุดท้ายสีหน้าของนางเต็มไปด้วยความประหลาดใจ และรู้สึกตกตะลึงขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ หากเป็นไปตามที่อีกฝ่ายกล่าวมาจริง เช่นนั้นความทะเยอทะยานที่บ้าระห่ำของชาวตาดก็ปรากฏชัด แล้วอาณาจักรฉินก็จะตกอยู่อันตราย!

“คือ.....ผู้คุมหอเชื่อรึไม่ขอรับ?” อู๋เจี๋ยมองสีหน้าของหลิวเชียนเชียนแล้วถามขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ

หลิวเชียนเชียนสูดลหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็พูดว่า

“มันไม่สำคัญว่าข้าเชื่อรึไม่ ข้าจะนำเรื่องนี้รายงานต่ออ๋องเหยียน หากเป็นความจริง อ๋องเหยียนจะต้องตอบแทนเจ้าแน่นอน”

“ขอบพระคุณขอรับผู้คุมหอ!”