ตอนที่ 1343 เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น

ส่วนเหล่าคนรักของพวกเขาก็ต้องออกมาขวางทางกันเป็นธรรมดา แต่ข้าราชการอาณาจักรฉินก็ยังคงให้ความเกรงใจพวกนาง เพียงแค่พาชาวตาดไปเท่านั้น

แต่ต่อให้เรื่องมาถึงตอนนี้ แท้จริงแล้วก็ยังไม่จบลงง่ายๆ

หลิวอวี่หลินคอยมองทุกอย่างนี้อยู่ท่ามกลางฝูงชน เขาตะลึงจนพูดอะไรไม่ออกเลย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน? เขาสัมผัสได้ทันทีว่าอาจจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เดินมุ่งหน้าไปยังสถานฝึกฝนกองเรือ ไม่นานก็ได้หาตัวอู๋เจี๋ยที่เหงื่อท่วมตัวพบ

“พี่สอง”

“น้องสี่ เจ้ามาได้อย่างไร?” อู๋เจี๋ยเช็ดเหงื่อที่หน้าผากแล้วถามอย่างสงสัย

“พี่สอง อาณาจักรฉินเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นใช่รึไม่?” หลิวอวี่หลินเองก็ไม่รีรอ เขาพูดเข้าประเด็นทันที

“หือ? เหตุใดเจ้าจึงกล่าวเช่นนี้รึ?” อู๋เจี๋ยรู้สึกประหลาดใจ แล้วยิ้มแล้วพูดว่า “อาณาจักรฉินจะเกิดเรื่องใหญ่อะไรได้เล่า?”

หลิวอวี่หลินส่ายหน้าแล้วอธิบายว่า “อธิบายไม่ทันแล้วล่ะ เจ้าคิดหาวิธีไปสืบหาให้ข้าทีสิว่าเกิดอะไรขึ้นที่อาณาจักรฉิน สืบหาว่าเกิดอะไรขึ้นในเมืองหลวงมาได้จะดีที่สุด ยิ่งละเอียดยิ่งดี”

อู๋เจี๋ยตั้งตัวไม่ทัน เขายิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า

“น้องสี่ ข้าก็ลำบากใจแย่เลย ข้าจะไปมีความสามารถเช่นนั้นได้อย่างไร?”

“พี่สอง เรื่องนี้สำคัญมาก ข้ามีลางสังหรณ์ว่า อาณาจักรฉินอาจจะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”

หลิวอวี่หลินดึงแขนเสื้อของอู๋เจี๋ยแล้วพูดอย่างจริงจัง

อู๋เจี๋ยเห็นดังนั้นก็ลำบากใจ แล้วพูดว่า “เอาล่ะน้องสี่ ข้าตกลงก็ได้”

หลิวอวี่หลินโล่งอกทันที เขายิ้มแย้มแล้วพูดว่า “ขอบคุณพี่สอง!”

ยามค่ำคืน อู๋เจี๋ยเอาแต่คิดเรื่องที่หลิวอวี่หลินขอให้เขาช่วย แต่ตอนนี้เขาจะไปสืบหาจากที่ใดกัน? หากสอบถามข้อมูลไปเรื่อยนั้นไม่ยาก แต่หากอยากจะรู้ว่าเมืองหลวง โดยเฉพาะที่พระราชสำนักเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ก็ยากลำบากอย่างยิ่ง อย่าว่าแต่เขาเลย แม้แต่ท่านพ่อของเขาผู้เป็นผู้นำตระกูลอู๋ ก็ไม่สามารถเข้าไปได้

“โธ่! แล้วจะทำอย่างไรดี?”

อู๋เจี๋ยทำสีหน้าเคร่งเครียด เขางุนงงและร้อนใจอย่างยิ่ง จู่ๆก็คิดอะไรขึ้นได้ เขาตบศีรษะเบาๆแล้วพูดว่า

“จริงด้วย ผู้คุมหอหลิว หรือจะถามนางดู?”

......

เมืองหลวง อาณาจักรฉิน

ระยะนี้ฉินเหยียนกำลังยุ่งอยู่กับการหาเงินเพื่อช่วยเหลืออาณาจักรฉิน จึงไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องภายนอกเท่าไร แต่ต่อให้เกิดเรื่องจริงๆ อย่างไรที่นี่ก็เป็นเมืองหลวงอาณาจักรฉิน ไม่ว่าเรื่องจะใหญ่โตเพียงใดก็ไม่มีทางเกิดเรื่องขึ้นได้ ดังนั้นฉินเหยียนจึงไม่ได้สังเกตเห็นเรื่องผิดปกติอะไร