ตอนที่ 1371 จะได้ไปจากที่นี่แล้ว

ชาวตาดคนหนึ่งถือดาบทุบท้ายทอยอาเซียง ทันใดนั้นนางก็หมดสติแล้วล้มลงกับพื้น

“พานางไป!” ผู้นำชาวตาดคนนั้นออกคำสั่ง จากนั้นก็มีคนหามร่างของอาเซียงเข้าไปในหีบลับที่อยู่บนรถม้า และจากนั้นชาวตาดคนอื่นๆก็ตามขึ้นรถม้า

เมื่อผู้หญิงที่อยู่ในรถม้าเห็นว่าพวกเขากลับมาแล้วจึงได้ถามอย่างดีใจว่า

“จะออกเดินทางกันหรือยังเจ้าคะ?”

ผู้นำคนนั้นยิ้มแล้วพูดว่า “อืม จะออกเดินทางเดี๋ยวนี้ นั่งให้ดีล่ะ!”

“อืออือ” เหล่าหญิงสาวต่างก็ตอบรับอย่างเชื่อฟัง

จากนั้นรถม้าก็ค่อยๆออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังดินแดนชาวตาด ในขณะเดียวกัน ในรถม้าอีกคันหนึ่งก็มีเสียงที่ดีอกดีใจของเหล่าหญิงสาวดังขึ้น

“ดีจังเลย ในที่สุดพวกเราก็จะได้ไปจากที่นี่แล้ว”

......

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

รถม้าเดินทางไปเรื่อยๆ และในที่สุดก็ได้มาถึงชายแดนอาณาจักรฉินแล้ว ในระหว่างทางเหล่าชาวตาดต่างก็ปฏิบัติดีกับพวกนาง อย่างไรก็ยังอยู่ในอาณาเขตอาณาจักรฉินอยู่ พวกเขาไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม เพราะหากหญิงสาวเหล่านี้เกิดโหวกเหวกโวยวายขึ้นมา จะทำให้พวกเขาตกที่นั่งลำบากได้

แน่นอนว่าพวกเฉินอวิ๋นฟางเองก็ไม่รู้ด้านที่แท้จริงของพวกชาวตาดเหล่านี้ ยิ่งไม่รู้ว่าพวกเขาได้จับตัวอาเซียงไว้ด้วย แถมยังอยู่ท้ายรถม้าอีกต่างหาก

เมื่อมาถึงด่านชายแดนแห่งสุดท้ายของอาณาจักรฉินแล้ว ก็มีการตรวจสอบพวกเขาตามระเบียบ

การตรวจเข้าออกในตอนนี้มีความยุ่งยากมากกว่าเมื่อก่อน ผู้ที่เฝ้าด่านจะต้องตรวจบัตรเพื่อระบุตัวตนผู้ที่จะออกไป หากเป็นคนอาณาจักรฉิน ก็จะขอดูว่าได้รับหนังสืออนุมัติจากกระทรวงครัวเรือนรึไม่ หากไม่มีก็จะทำการลงทะเบียนเอาไว้ตามสถานการณ์

ผู้เฝ้าด่านเห็นกลุ่มหญิงสาวจะพากันออกไปจึงขมวดคิ้วแล้วถามขึ้นว่า

“พวกเจ้าจะไปที่ดินแดนชาวตาดรึ?”

“ใช่ อาณาจักรฉินได้กล่าวแล้วว่าจะไม่จำกัดอิสระของพวกข้า พวกเจ้าคงไม่ได้จะห้ามพวกข้าหรอกนะ?”

“นั่นสิ พวกข้าจะไปมีชีวิตที่ดีที่ดินแดนชาวตาด พวกเจ้าอย่าทำพวกข้าเสียเรื่องเชียว ไม่เช่นนั้นพวกข้าจะไปฟ้องพวกเจ้าที่เมืองหลวงอีก!”

เหล่าหญิงสาวต่างแย่งกันตะโกนขึ้น พวกนางกลัวว่าตนเองจะไม่ได้ไปอีก ราวกับว่าอาณาจักรฉินเป็นสถานที่ที่อยู่ต่อไปไม่ได้แล้วยังไงอย่างงั้น อยากจะรีบออกไปเสียตอนนี้ให้ได้

เมื่อได้ยินเสียงโวยวายของเหล่าหญิงสาวแล้ว ทหารเฝ้าด่านก็ขมวดคิ้ว เขาหยิบเอกสารที่เพิ่งจะส่งมาล่าสุดออกมาดู จากนั้นก็เงยหน้าแล้วถามว่า

“พวกเจ้าล้วนเต็มใจไปที่ดินแดนชาวตาดเองงั้นรึ?”

“ใช่แล้ว!” เหล่าหญิงสาวตอบกลับอย่างพร้อมเพรียงกัน

ทหารเฝ้าด่านพยักหน้า จากนั้นก็หยิบเอกสารที่อยู่ตรงโต๊ะข้างๆมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแล้วพูดว่า

“เช่นนั้นก็มาลงนามและข้อมูลตนเอง รวมถึงเวลาที่จะกลับมาด้วย จากนั้นก็สามารถออกไปได้แล้ว”