ตอนที่ 1376 ไม่หายใจแล้ว

ในกรมแพทย์หลวง ฉินชงมาเพื่อมาหาฉินอวี่อยู่แล้ว

หลังจากที่ได้พักผ่อนครึ่งปีแล้ว ร่างกายของฉินอวี่ก็ฟื้นตัวได้มากแล้ว เพียงแต่ยังคงอ่อนแออยู่บ้าง ในขณะที่สองพี่น้องกำลังพูดคุยกัน ก็พบว่าเสนาบดีกรมพิธีการได้รีบมุ่งหน้ามา

“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ อ๋องอวี่พ่ะย่ะค่ะ” เสนาบดีกรมพิธีการคำนับ

ฉินชงเห็นว่าเขาสีหน้าร้อนใจจึงได้พูดอย่างสงสัยว่า “เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกแล้วงั้นรึ?”

“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ คณะทูตชาวตาดทั่วป๋าเยี่ยน......เขา......”

เสนาบดีกรมพิธีการติดอ่าง ราวกับไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี

ฉินชงมีลางสังหรณ์ไม่ดี เขาพูดว่า “เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่?”

เสนาบดีกรมพิธีการพูดด้วยสีหน้าย่ำแย่ว่า “เกิดเรื่องใหญ่ถึงชีวิตแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“ว่าอย่างไรนะ?” ฉินชงยืนขึ้นแล้วเบิกตากว้างพูดว่า “ตายแล้วงั้นรึ?”

ให้ตายเถิด หากทั่วป๋าเยี่ยนตายในอาณาจักรฉิน เช่นนั้นก็จะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของอาณาจักรฉินไม่น้อยเลย! อย่างไรเขาก็เป็นตัวแทนของชาวตาดเพื่อมาแสดงความเสียใจต่ออาณาจักรฉิน แต่สุดท้ายกลับมาตายในอาณาจักรฉิน อาณาจักรฉินจะถูกสงสัยว่าลืมบุญคุณได้

เสนาบดีกรมพิธีการกัดฟันแล้วพูดว่า “เขาไม่เป็นอะไรพ่ะย่ะค่ะ แต่เขาได้ขืนใจผู้หญิงคนหนึ่งของอาณาจักรฉิน ผู้หญิงคนนั้นรับไม่ได้จึงกระโดดตึก ตอนที่พวกกระหม่อมไปถึง นางได้หยุดหายใจไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินชงที่เพิ่งจะโล่งอกไป แต่เมื่อได้ยินประโยคหลังก้ขมวดคิ้วแน่นอีกครั้ง ส่วนฉินเหยียน เขาดีดตัวขึ้นแล้วด่าทอว่า

“ให้ตายเถิด ข้าไม่เอาดาบไปฟันมันให้ตายก็ถือว่าเมตตาที่สุดแล้วแท้ๆ แต่มันบังอาจขืนใจผู้หญิงอาณาจักรฉินรึ? บังอาจเกินไปแล้ว!”

ฉินชงเองก็โกรธเกรี้ยว เขาไม่พอใจตั้งแต่เรื่องต่างๆก่อนหน้านี้แล้ว แต่สุดท้ายพวกชาวตาดกลับยิ่งเหิมเกริมมากขึ้น หากเป็นการสมยอมกัน ต่อให้เขาจะโกรธก็ต้องเห็นแก่ความรู้สึกของผู้หญิงอาณาจักรฉิน แต่การขืนใจนั้นเป็นอีกกรณีหนึ่งแล้ว

ส่วนฉินอวี่ บัดนี้เขาแทบจะรอไม่ไหวแล้ว เขายืนขึ้นแล้วกัดฟันถามว่า

“ตอนนี้เจ้าหมอนั่นมันอยู่ที่ใด?”

“อย่างไรก็ทำให้มีคนเสียชีวิต จึงได้ถูกเขตจิงจ้าวจับกุมตัวเอาไว้พ่ะย่ะค่ะ”

เสนาบดีกรมพิธีการพูดว่า “บัดนี้เขาอยู่ที่เขตจิงจ้าว แต่ว่าที่จริงแล้วทางเขตจิงจ้าวก็ไม่กล้าตัดสิน สุดท้ายเรื่องจึงมาถึงกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ”

“ข้าจะไปฆ่าสารเลวนั่น!”

ฉินอวี่พูดแล้วก็จะหันหลังเดินไป เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆ หากฉินชงไม่ได้ห้ามเอาไว้ เขาคงออกไปนานแล้ว

ฉินชงดึงเขาเอาไว้แล้วพูดว่า “น้องเจ็ด อย่าบุ่มบ่ามไป”

เมื่อฉินอวี่ได้ยินดังนั้นก็หยุดชะงักลง เขาหันหน้ามามองฉินชงแล้วพูดว่า

“พี่เจ็ด แล้วพวกเราจะต้องปล่อยให้สารเลวนั่นทำตามใจชอบต่อไปรึ?”

“ฟังที่ข้าพูดให้จบก่อนน้องเจ็ด” ฉินชงกระซิบแล้วพูดว่า “เจ้าลองไตร่ตรองให้ดี หากเจ้าทั่วป๋าเยี่ยนตายไป มันจะส่งผลต่ออาณาจักรฉินมาก อย่างไรมันก็เป็นเชื้อพระวงศ์ของชาวตาด แถมครั้งนี้ยังมาเยือนในฐานะคณะทูตชาวตาดอีก พวกเราจะต้องคอยระวังให้ดี อย่างน้อยไม่ว่าอย่างไรก็จะเอาชีวิตเขาไม่ได้”

ฉินอวี่ได้ยินดังนั้นก็พูดอย่างโกรธเกรี้ยวว่า

“แต่มันเหยียดหยามผู้หญิงอาณาจักรฉิน แล้วจะปล่อยไปอย่างนั้นรึ?”