ตอนที่ 1407 ครบทั้งฝ่ายบู๊ฝ่ายบุ๋น

ดังนั้นฉินเหยียนไม่มีทางเชื่อการคาดเดาของฉินชง

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้สึกว่าพวกชาวตาดเองก็ไม่ได้กำลังแกล้งเขาเล่น เพราะเขาเองก็หาคำอธิบายสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ได้เช่นกัน

เป็นเวลานานที่ฉินเหยียนขมวดคิ้วและครุ่นคิด

หลังจากที่คิดแล้วครู่หนึ่ง ฉินเหยียนพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาเงยหน้าขึ้นแล้วพูดขึ้นว่า

“พี่ใหญ่ ทำไมเราถึงไม่เรียกหลิวอวี่หลินมาที่นี่และฟังการวิเคราะห์จากเขากันล่ะ?”

หลังจากได้ยินเช่นนั้น ฉินชงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า

“หลิวอวี่หลินเป็นคนที่เก่งทั้งฝ่ายบู๊และฝ่ายบุ๋น อีกทั้งยังเป็นคนระมัดระวังมาก ลองเรียกเขามาถามดูก็ไม่เสียหาย หากเป็นเรื่องจริง พวกเราจะได้ระวังตัว”

หลังจากที่ทั้งสองได้หารือกันแล้ว พวกเราก็สั่งให้ทหารเรียกหลิวอวี่หลินเข้าเฝ้าเพื่อหารือเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

ไม่นานหลังจากนั้นหลิวอวี่หลินก็มาถึง

“เข้าเฝ้าฝ่าบาท เข้าเฝ้าอ๋องเหยียนพ่ะย่ะค่ะ!”

หลิวอวี่หลินเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นและประสานมือทำความเคารพ

“ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรขนาดนั้นหรอก เข้ามาและนั่งลงเถิด” ฉินชงโบกมือสั่ง

หลิวอวี่หลินขอบคุณอีกฝ่ายและนั่งลง

“เจ้าเคยได้ยินเรื่องสงครามฝั่งแนวหน้าบ้างหรือไม่?”

ฉินชงถามเข้าตรงประเด็นทันที

“กราบทูลรายงานฝ่าบาท ช่วงนี้กระหม่อมงานยุ่งมากพ่ะย่ะค่ะ เลยมิได้สนใจเรื่องภายนอกแม้แต่น้อยพ่ะย่ะค่ะ”

หลังจากได้ยินเช่นนั้น ฉินชงก็ไม่พูดอะไรต่อ แต่กลับหยิบรายงานสงครามในมือและส่งให้อีกฝ่ายทันที

หลิวอวี่หลินลุกขึ้นมารับอย่างรวดเร็ว และอ่านอย่างละเอียด

หลังจากอ่านจบ เขาขมวดคิ้วแน่นทันที

เมื่อฉินชงเห็นเช่นนั้น เขาก็ถามขึ้นมาอีกครั้ง “เจ้าคิดว่าพวกชาวตาดคิดจะทำสิ่งใดกันแน่?”

หลังจากได้ยินเช่นนั้น หลิวอวี่หลินก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

“ฝ่าบาท กระหม่อมเชื่อว่ากองทัพพันธมิตรชาวตาดน่าจะต้องการรนหาที่ตายจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ”

“โอ้ ข้าอยากได้ยินรายละเอียด!” ฉินชงเบิกตากว้างในทันทีและพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

เขาไม่คาดคิดว่าหลิวอวี่หลินแค่อ่านรายงานสงครามกลับกล้าพูดออกมาเช่นนี้ ถือได้ว่ากล้าหาญมาก

“ฝ่าบาท อ๋องเหยียน พวกท่านทั้งสองทรงสังเกตเห็นหรือไม่ว่า ผู้นำกองทัพในครั้งนี้เป็นใคร?” หลิวอวี่หลินถาม

ฉินชงและฉินเหยียนต่างมองหน้ากันและพูดพร้อมกันว่า “ทั่วป๋าเยี่ยน คนในราชวงศ์ชาวตาดที่เพิ่งเดินทางมายังอาณาจักรฉินเมื่อไม่นานมานี้”

“ใช่ เขาคนนั้นเอง”

หลิวอวี่หลินยิ้มและอธิบายว่า