ตอนที่ 1413 รุนแรง

ภายในอาณาเขตชองอาณาจักรฉิน ทั่วป๋าหงเลี่ยเป็นผู้นำทัพพากองทัพเคลื่อนตัวเข้าไป

เมื่อใดก็ตามที่ขบวนทัพของเขาเคลื่อนตัว ประชาชนต่างพากันหลบหนี และชีวิตของประชาชนต่างตกอยู่ในความยากลำบาก

ในเวลานี้ ในพระราชวังอาณาจักรฉิน ฉินชงกำลังเรียกขุนนางประชุมเพื่อหารือเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ

เสนาบดีกรมกลาโหมมีสีหน้าเคร่งขรึมพูดขึ้นว่า

“พวกชาวตาดกำลังบุกเข้ามาอย่างรุนแรง สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือพวกเขายังคงแข็งแกร่ง ซึ่งทำให้คนอื่นยากที่จะเชื่อ ปีนี้พวกเขามีการเปลี่ยนแปลงไปมากพอสมควร”

“อืม กองทัพชาวตาดกว่าแสนคนกำลังเคลื่อนตัวมาทางใต้ พวกเจ้ามีวิธีจัดการกับพวกมันหรือไม่?” ฉินชงถาม

เสนบาดีกรมกลาโหมลังเลเล็กน้อย และพูดออกมาว่า

“ฝ่าบาท แม้ว่าชาวตาดจะดูรุนแรง แต่ความจริงแล้วจุดสิ้นสุดของความแข็งแกร่งได้มาถึงแล้ว ถึงเวลาแล้วที่อาณาจักรฉินของเราจะระดมกองทัพทั้งเก้าแคว้น เพื่อทำลายกองทัพชาวตาดให้สิ้นซาก!”

“เราได้ตัดสินใจแล้ว รีบส่งคำสั่งไปยังกองทัพให้เตรียมทหารและม้าในทันที พรุ่งนี้เช้าพวกเราจะออกเดินทางเพื่อเผชิญหน้ากับกองทัพชาวตาด!” ฉินชงพูดอย่างเคร่งขรึม

“บอกให้ทุกคนรู้ว่า สงครามในครั้งนี้จะนำความสงบสุขมายังอาณาจักรฉินอย่างแน่นอน!”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

ในท้องพระโรง ขุนนางทั้งฝ่ายบู๊ ฝ่ายบุ๋นและทหารพากันคุกเข่าลงกับพื้น

หลังจากนั้นไม่นาน ความเงียบกลับเข้ามาปกคลุมทั่วทั้งท้องพระโรง เหลือเพียงฉินชงและฉินเหยียนสองคน

“น้องสิบสี่ เจ้าคิดว่าชาวตาดในวันนี้เป็นอย่างไรหรือ?” ฉินชงถาม

ฉินเหยียนยิ้มและส่ายหน้า

“ให้หลินอวี่หลินควบคุมสถานการณ์โดยรวม สงครามครั้งนี้เราต้องได้รับชัยชนะอย่างไม่ต้องสงสัย พี่ใหญ่ เจ้าควรเตรียมเรื่องพิธีครองราชย์สมบัติได้แล้ว”

“เจ้าสิบสี่ ข้าจำเป็นต้องขึ้นครองราชย์สมบัติจริงๆ หรือ?”

ฉินชงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เพราะอาณาจักรฉินในตอนนี้ไม่เพียงแต่ใหญ่โต แต่ยังมีพลังมากกว่าที่เคยมีมาอีกด้วย

“พี่ใหญ่ ในใต้หล้านี้ไม่มีใครเหมาะสมเท่าท่านพี่อีกแล้ว!” ฉินเหยียนกล่าวอย่างเคร่งขรึม

“อืม ได้” ฉินชิงพยักหน้า

ฉินเหยียนยิ้มเล็กน้อย พูดกับฉินชงอีกพักหนึ่งแล้วแยกตัวจากไป

จากนั้นในช่วงบ่าย กรมพิธีการได้ประกาศให้คนทั้งใต้หล้ารู้ว่าครึ่งเดือนหลังจากนี้ฉินชงจะขึ้นครองราชย์สมบัติ

แน่นอนว่ายังมีระเบิดอีกลูกหนึ่ง นั่นคือกองทัพจากทั้งเก้าแคว้นเพื่อกวาดล้างกองทัพชาวตาดให้หมดสิ้น!

หินเพียงก้อนเดียวทำให้เกิดคลื่นนับพัน ฉินชงที่เพิ่งประกาศเรื่องขึ้นครองราชย์ กลับมีเรื่องน่าโกลาหลเกิดขึ้นทันที

ยุครุ่งเรืองของอาณาจักรฉินมาถึงแล้ว

...

วันนี้เฝิงตู่และซวงเอ๋อร์อยู่ที่เมืองหลวงแล้ว โดยเขากำลังหาทางเข้าใกล้พระราชวัง แต่พวกเขากลับไม่เจอทางใดเลย เขาจึงรู้สึกกังวลเล็กน้อย

เพราะเขารู้สึกว่าท้ายที่สุดแล้ว การเสี่ยงตัวเองบุกเข้าไปหาอ๋องเหยียน หลังจากได้พบอีกฝ่ายแล้ว หรือเรียกเขาออกมาพบผลลัพธ์ก็เหมือนกัน

ดังนั้นเฝิงตู่จึงค่อยๆ นั่งลงต่อหน้าซวงเอ๋อร์และสั่งว่า

“ซวงเอ๋อร์ เจ้าอยู่ที่นี่นะ อย่าออกไปไหน หลังจากที่พ่อเข้าไปแล้ว พ่อจะรีบออกมา! เข้าใจหรือไม่?”

ซวงเอ๋อร์พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

“อื้ม”

เฝิงตู่ลูบหัวนาง หันหลังกลับเข้าไปในวัง

ซวงเอ๋อร์อยู่ที่นั่นพักหนึ่ง จู่ๆ มองก็มองตรงไปยังทิศทางหนึ่ง หลังจากลังเลอยู่สักพัก นางก็เดินตามไปทางนั้น