ตอนที่ 17 รักแผ่นดิน ยิ่งรักหญิงงาม

หลังจากการสอบเสร็จสิ้น

บรรดาขุนนางจากออกไปจากท้องพระโรง

องค์ชายแปดฉินอู่และฮองเฮาฉินซวงหลานอู่ในรถม้าคันเดียวกัน องค์ชายแปดก้มศีรษะ ยกมือขึ้นและพูดว่า

“เสด็จแม่ วันนี้ลูกทำให้ท่านผิดหวัง”

ฉินซวงหลานเต็มไปด้วยความโกรธ โบกมือแล้วพูดว่า

“วันนี้ข้าคำนวณพลาดไปจริงๆ ข้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าเจ้าสิบสี่ที่โง่เง่าคนนั้นจะกลับมีความสามารถเช่นนี้ได้!”

องค์ชายแปดฉินอู่เงยหน้าขึ้น กดฟันแล้วพูดว่า

“การที่เขาสามารถปิดบังตนเองมาได้นานถึงขนาดนี้ ถือว่าเขาปิดบังได้แนบเนียนมาก”

ฮองเฮาฉินซวงหลานพูดเสียงเย็น

“ไม่ว่าเขาจะมีความสามารถมากแค่ไหน แต่เขาไม่มีแม่ที่คอยสนับสนุน เขาจะสร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ได้อย่างไร!”

องค์ชายแปดพยักหน้าอย่างเห็นด้วย คิดในใจว่าเป็นเรื่องไร้สาระที่สุด หากต้องมาแย่งชิงตำแหน่งองค์รัชทายาทกับฉินเหยียน

ฮองเฮาฉินซวงหลานกล่าวต่อว่า

“อู่เอ๋อร์ งานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ เจ้าต้องโดดเด่น หากเจ้าสามารถแต่งงานกับองค์หญิงแห่งอาณาจักรจ้าวได้ ตำแหน่งองค์รัชทายาทอยู่ในมือเจ้าอย่างแน่นอน!”

“ข้าจะช่วยเจ้าอย่างเต็มที่ งานเลี้ยงคืนนี้เจ้าต้องแสดงท่าทีให้ดี และแต่งงานกับองค์หญิงแห่งอาณาจักรจ้าว เจ้าต้องเป็นคนชนะเท่านั้น!”

“รับทราบ!”

องค์ชายแปดฉินอู่เคยได้ยินเกี่ยวกับเจ้าหญิงสามแห่งอาณาจักรจ้าวมาเป็นเวลานาน นางมีหน้าตาสะสวย มีส่วนร่วมทางการเมืองและผลประโยชน์ ไม่ว่าเขาจะคิดคำนวณอย่างไร การแต่งงานกับองค์หญิงแห่งอาณาจักรจ้าว ถือว่ามีแต่ข้อดี ไม่มีข้อเสียเลย

แต่เมื่อนึกถึงเจ้าสิบสี่ไอ้ตัวปัญหาคนนั้น เป็นไปได้ว่าเขาต้องขโมยจุดเด่นของงานเลี้ยงในคืนนี้อย่างแน่นอน เขาขมวดคิ้วและพูดว่า

“แต่เสด็จแม่ เจ้าสิบสี่...”

เมื่อได้ยินชื่อนี้ ฮองเฮาฉินซวงหลานพลันตาเป็นประกายด้วยความต้องการฆ่า

“ไม่ต้องห่วง ข้าจะหาวิธีทำให้เขายอมแพ้”

...

การสอบในวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี ฉินเหยียนไม่สนใจเรื่องนี้แม้แต่น้อย แต่กลับสนใจงานเลี้ยงในคืนนี้เป็นอย่างมาก

ได้ยินมาว่าองค์หญิงสามแห่งาณาจักรจ้าวแห่งคณะทูต มีหน้าตางดงามจนได้ชื่อว่าเป็นหญิงที่งามที่สุดในแผ่นดินนี้

ฉินเหยียนเป็นใคร เป็นคนรักแผ่นดิน ยิ่งรักหญิงงามอย่างไรล่ะ

หากองค์หญิงสามแห่งอาณาจักรจ้าว งดงามดุจเทพยดาจริงๆ แม้ว่านางจะเป็นศัตรูของใต้หล้านี้ ต้องจับนางเข้ามาในวังหลังให้จงได้

นี่คือความสุขอันสูงสุดของชีวิตที่ได้ข้ามทะลุมิติมายังภพนี้!

ในเวลานี้

ฉินเหยียนพลันอึ้งเมื่อเห็นจ้าวจือหย่าเดินขึ้นมาบนรถม้า

“เจ้า... อ๋อ นี่เจ้ากำลังทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับข้าใช่หรือไม่?”

ฉินเหยียนยังคงเยาะเย้ยและพูดติดตลกในทุกครั้งที่พบกัน

หลังจากจ้าวจือหย่าขึ้นมาบนรถม้า นางพลันถอนหายใจเบาๆ

“องค์ชายสิบสี่ ข้ายอมรับว่าท่านเก่งมาก แต่ท่านไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือ ถึงได้คิดทำแต่เรื่องน่าโมโหและโง่เง่า ข้าไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรกับท่านแล้ว”

ฉินเหยียนยิ้มอย่างไม่แยแสและพูดว่า

“เจ้ารู้ว่าข้าอาจจะตายในเร็ววัน แต่เจ้ากลับอยู่ใกล้ข้าเช่นนี้ เจ้าไม่กลัวว่าจะถูกเกี่ยวโยงด้วยหรือ?”