ตอนที่ 199 ข้อมูลที่น่าตกตะลึง

หลังจากฉินเหยียนส่งมอบฝ่ายทั้งแปดเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็เริ่มทำงานอย่างเป็นระเบียบ

เขาสั่งให้จ้าวจือหย่าบันทึกค่าใช้จ่ายรายวันทั้งหมดอย่างชัดเจน และมอบอำนาจทางการเงินทั้งหมดให้แก่นาง

จ้าวจือหย่าดีดลูกคิดในมืออย่างไม่หยุดหย่อน ลูกคิดส่งเสียงดัง "แกร๊กๆ" ยิ่งนางคำนวณมากเท่าไรคิ้วของนางก็ยิ่งขมวดแน่นมากขึ้นเท่านั้น

"ท่านอ๋องเพคะ เวลานี้มีคนมาสมัครแล้วหลายหมื่นคนหากเราจ่ายเงินตามค่าแรงที่ให้สัญญาไว้กับชาวบ้านเกรงว่าเงินในมือของเราจะหมดในเวลาอันสั้นนะเพคะ"

ฉินเหยียนไพล่มือไว้ด้านหลัง และกล่าวด้วยความมั่นใจว่า

"ไม่เป็นไร ข้ามีแผนการแล้ว เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะไม่มีวันทำการค้าที่ขาดทุน"

จ้าวจือหย่าพยักหน้าอย่างสบายใจ อันที่จริงแล้วในแง่ของการคำนวณหากกล่าวว่าอ๋องเหยียนอยู่อันดับสองเกรงว่าจะไม่มี ผู้ใดที่สามารถอยู่อันดับหนึ่งได้

"ตามข้าไปที่ภูเขาด้านหลัง ไปดูซิว่าคนที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง"

"เพคะ"

..........

ภูเขาด้านหลัง

ฉินเหยียนและจ้าวจือหย่าทยอยลงจากรถม้า

เวลานี้เหล่าทหารชั้นยอดกำลังนำทัพตระกูลซือที่ได้รับการคัดเลือกฝึกอย่างเป็นระเบียบ เมื่อพวกเขาเห็นฉินเหยียนมาจึงก้าวไปข้างหน้าทันทีเพื่อรายงาน

"ทูลอ๋องเหยียน เวลานี้เราเกณฑ์ทัพตระกูลซือได้สามพันคนแล้ว ขอท่านโปรดตรวจสอบพะยะค่ะ"

ฉินเหยียนกวาดตามองไปที่ฝูงชน แต่ละคนล้วนสูงใหญ่และทรงพลัง ทั้งยังมีหลังที่แข็งแรงและเอวที่แข็งแกร่ง ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ คล้ายกับว่าพวกเขาแทบรอไม่ไหวที่จะสังหารวัวด้วยหมัดเดียว พวกเขาจะต้องเป็นนักรบที่เก่งกาจในสนามรบอย่างแน่นอน

เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"ทำได้ไม่เลว พวกเจ้าฝึกฝนต่อเถิด"

"พะยะค่ะ!"

หลิ่วเชียนเชียนกำลังจดบันทึกข้อมูลที่รวบรวมมาโดยเหล่าสมาชิกสตรี เมื่อได้ยินเสียงของฉินเหยียน นางก็รีบก้าวไปข้างหน้าทันทีและโค้งคำนับ

"คารวะอ๋องเหยียนเพคะ"

"ตามสบาย"

ฉินเหยียนสั่งการว่า

"ให้สมาชิกสตรีเหล่านี้ไปที่เมืองเพื่อซื้อผ้าสีเขียวเข้มและสีเขียวอ่อนมาจำนวนหนึ่ง และทำชุดลายพรางและชุดกลางคืนตามภาพวาดกระดาษที่ข้าให้พวกเจ้า"

หลิ่วเชียนเชียนเคยได้ยินคำว่าชุดกลางคืนมาก่อน ทว่าสำหรับชุดลายพรางคำนี้เป็นครั้งแรกที่นางได้ยินจึงถามด้วยความสงสัยว่า

"ท่านอ๋องเพคะ ชุดลายพรางนี้เอาไว้ทำอะไรเพคะ?"

ฉินเหยียนอธิบายว่า

"ชุดลายพรางนั้นเทียบเท่ากับชุดคลุมล่องหนในป่า ขอเพียงทำตามรูปที่ข้าให้ หลังจากที่พวกเจ้าสวมใส่แล้วก็จะรู้ประโยชน์ของมันเอง"

ทันทีที่ได้ยินคำว่าชุดคลุมล่องหน หลิ่วเซียนเชียนก็จดคำแนะนำของฉินเหยียนด้วยความตั้งอกตั้งใจ ครั้นเมื่อนางเห็น ภาพวาด นี่มิใช่จีวรขาดๆของพระหรอกหรือ?

นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวจือหย่าได้ยินว่ามีชุดลายพราง นางไม่คิดว่าในโลกนี้จะมีเสื้อผ้าที่วิเศษเช่นนี้จึงรีบหยิบสมุดบันทึกขนาดเล็กออกมาทันทีและบันทึกอย่างตั้งอกตั้งใจ

ฉินเหยียนถามขึ้นมาอีกครั้งว่า

"พวกเจ้ารวบรวมข้อมูลไปถึงไหนแล้ว?"