ตอนที่ 223 เพียงหนึ่งจอกก็สามารถคลายความกังวลได้

เหล่าชาวเมืองได้ยินเสียงตะโกนของบริกรร้านเหล้าแล้วก็ได้กรูเข้ามาอย่างสนอกสนใจ

“สิบอีแปะหนึ่งจอกงั้นรึ อย่าหาว่าโม้เลย ปกติข้าดื่มน้อยสุดสิบจิน แล้วหนึ่งจอกจะไปพออะไร!”

บริกรร้านเหล้าโต้กลับว่า “ที่เจ้าได้ดื่มนั่นคือสุราของคนธรรมดา ส่วนที่ท่านอ๋องกลั่นคือสุราเทพเจ้า อย่าว่าแต่สิบจินเลย แค่จอกเดียว หากเจ้ายังสามารถยืนคุยกับข้าได้ก็ถือว่าสุดยอดแล้ว!”

ชาวเมืองที่พูดเมื่อครู่นี้ไม่พอใจจึงได้พูดอย่างรั้นว่า “โห ด้วยนิสัยรุนแรงของข้า ข้าไม่เชื่อจริงๆ หนึ่งจอกถ้าสามารถล้มข้าได้สิแปลก! นี่เงิน เอามาสักจอก!”

เมื่อพูดดังนั้นแล้วก็ได้จ่ายเงินไปในมือของบริกรสิบอีแปะ “ได้เลย!”

บริกรรับเงินมาแล้วเปิดถังเหล้าออก กลิ่นเหล้าหอมโชยออกมาฟุ้งกระจายไปไกล เขาตักเหล้าออกมาหนึ่งช้อนแล้วยื่นให้แก่ชาวเมืองที่พูดเมื่อครู่นี้

คนๆนั้นรับจอกเหล้ามาแล้วคุยโม้ว่า “ชิ ก็แค่จอกเล็กๆแค่นี้ เมาสิแปลก!”

เมื่อพูดดังนั้นแล้วก็ถือจอกเหล้าขึ้นมาแล้วดื่มจนหมด “อึก”

ชายคนนั้นแยกเขี้ยวยิงฟัน มันเผ็ดร้อนอย่างมาก ดวงตาของเขาเบลอ แล้วพูดว่า “เป็นเหล้าดีจริงๆ!”

เมื่อสิ้นเสียงร่างของเขาก็หงายหลังลงไปทันที “ตุบ” เขาล้มลงไปกองกับพื้น จากนั้นก็มีเสียงกรนดังสนั่นขึ้น

ชาวเมืองที่ล้อมรอบเพื่อดูความสนุกก็ได้ชี้ไปยังคนที่นอนหลับอยู่กับพื้นคนนั้นแล้วเยาะเย้ยว่า

“คนหนุ่มนี่ดีจริงๆ หงายหลังแล้วหลับทันทีเลย!”

“คออ่อนขนาดนี้ยังกล้าคุยโม้อีกนะ!”

“ฮ่าๆๆ นี่โม้จนนอนกรนไปเลย!”

และก็มีคนที่ไม่พอใจแล้วพูดว่า

“จอกเดียวก็ล้มลงงั้นรึ มันจะเกินไปแล้ว ข้าเอาจอกหนึ่งด้วย!”

บริกรรับเงินมาแล้วยื่นเหล้าจอกหนึ่งให้คนๆนั้น คนๆนั้นรับมาแล้วดื่มหมดคราวเดียวอย่างเคยชิน ยังไม่ทันได้พูดอะไรเขาก็ได้ล้มพับนอนหลับไปเช่นเดียวกับคนเมื่อครู่นี้ นั่นทำให้ทุกคนเกิดความตะลึงกันอย่างมาก

“เหล้านี้สุดยอดขนาดนั้นเลยจริงๆรึ?”

บริกรพูดอย่างภูมิใจว่า “แน่นอนอยู่แล้ว สุรานี้จะพบได้เฉพาะในสวรรค์เท่านั้น แล้วในโลกมนุษย์จะได้พบสักกี่ครั้ง เพียงแค่จอกเดียวก็สามารถคลายความกังวลได้!”

เหล่าชาวเมืองต่างร้องตะลึงออกมาและอยากจะมาลิ้มลองเหล้าที่สามารถคลายความกังวลทั้งปวงได้ว่ามีรสอย่างไรกันแน่

“ข้าเอาจอกหนึ่ง!”

“ข้าเองก็จะลองลิ้มลองว่ารสของเหล้าที่เทพเจ้าดื่มมันเป็นอย่างไร!”

“ข้าด้วย!”