ตอนที่ 233 ประมูลสิทธิ์ในการจำหน่าย

จ้าวจือหย่าหันหน้าไปมองฉินเหยียนที่แอบอยู่หลังฉากกันบังด้วยสีหน้าลำบากใจ แล้วกระซิบถามขึ้นอย่างจนปัญญาว่า “ท่านอ๋องแน่ใจรึเพคะว่าต้องการให้ข้าพูดเช่นนี้?”

ฉินเหยียนยืนเอามือไขว้หลังอยู่หลังฉากกันบังแล้วพยักหน้าอย่างมั่นใจ

“พูดตามที่ข้าสอนเต้าก็พอ”

จ้าวจือหย่าหันหน้ากลับไปด้วยสีหน้าอึดอัด นางยิ้มให้แขกทุกคนด้วยรอยยิ้มที่เก้อเขิน จากนั้นก็ก้มหน้าอ่านตัวอักษรบนกระดาษว่า

“อยากจะซื้อของดีก็ให้หาในเมืองใหม่ อยากจะคุ้มทุนขอเชิญให้มาเมืองใหม่! ซื้อของด้วยสิบตำลึงเงินท่านมิเสียเปรียบ มิติดกับแต่อย่างใด ดังนั้นสบู่นี้ของเรา เพียงก้อนละสิบตำลึงเงินเท่านั้น!”

“ว่าอย่างไรนะ!”

ทุกคนที่อยู่ล่างเวทีต่างตื่นตระหนกกันไปหมด

“สิบตำลึงเงินหนึ่งก้อนเนี่ยนะ ถูกเกินไปแล้ว!”

“ข้าคิดว่าจะกี่พันตำลึงเสียอีก คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกถึงเพียงนี้ ข้าเอาหนึ่งร้อยก้อน!”

“ของดีเช่นนี้ ข้าเอาสองร้อยก้อน!”

แม้แต่หยางจิ่นซิ่วที่อยู่ในห้องชั้นสองยังต้องตกตะลึง

“องค์หญิงสามได้ยินรึไม่เพคะ! ของดีขนาดนั้นเพียงสิบตำลึงเงินเท่านั้น เราเองก็ซื้อกันหน่อยดีกว่านะเพคะ!”

จ้าวจีเอ๋อร์ตกตะลึงเช่นกัน เดิมทีคิดว่าของหายากเช่นนี้จะต้องราคาแพงมากแน่นอน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าอ๋องเหยียนจะขายในราคาที่ถูกมากเช่นนี้ ด้วยความเข้าใจของนางที่มีต่อฉินเหยียนแล้วคงไม่ใช่เรื่องง่ายดายเช่นนั้นแน่นอน

“อย่าร้อนใจไป คอยดูไปก่อน หากก้อนละสิบตำลึงจริงๆละก็ เจ้าอยากได้เท่าไรก็ได้ทั้งนั้น”

หยางจิ่นซิ่วฉีกยิ้มกว้าง นางควงแขนของจ้าวจีเอ๋อร์แล้วออดอ้อนว่า “อย่างไรองค์หญิงสามก็ดีกับข้าที่สุด!”

และขณะที่ผู้คนเบื้องล่างเวทีพากันตะโกนแย่งสบู่กันอยู่นั้น จ้าวจือหย่าก็ตีฆ้องดังขึ้นอีกครั้งเพื่อให้ทุกคนเงียบลง

“ขอให้ทุกท่านอยู่ในความสงบด้วยเจ้าค่ะ หนึ่งก้อนราคาสิบตำลึงเงิน ทุกคนสามารถซื้อได้เพียงคนละหนึ่งก้อนเท่านั้น”

ทุกคนตะลึงกันมาก ต่างพากันโวยวายไม่หยุด

“ขายก้อนเดียวเนี่ยนะ จะบ้ารึไง!”

จ้าวจือหย่ายิ้มบางๆเผชิญกับความโกรธเกรี้ยวของทุกคน

“ทุกท่านอย่าเพิ่งร้อนใจกันไปเจ้าค่ะ หัวข้อการประมูลในวันนี้คือเพื่อแสดงให้ทุกคนเห็นถึงประโยชน์ของสบู่ และให้การตอบแทนที่ดีแก่แขกทุกคนในราคาที่ต่ำ ต่อไปรายการประมูลที่จะประมูลคือสิทธิ์ในการจำหน่ายสบู่”

มีคนไม่เข้าใจและถามขึ้นเสียงดังว่า “สิทธิ์ในการจำหน่ายคืออะไรรึ?”

จ้าวจือหย่าอธิบายว่า “สิทธิ์ในการจำหน่ายก็คือผู้มีสิทธิในการจำหน่ายสบู่เจ้าค่ะ”

เบื้องล่างนั้นล้วนเป็นพ่อค้าแสนฉลาดกันทั้งนั้น ทันทีที่ได้ยินว่าหากได้รับสิทธิ์ในการจำหน่ายก็สามารถทำการขายสบู่ได้ ไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิงต่างก็ตาเป็นประกายขึ้นมา