ตอนที่ 251 โชคดี

เมื่อเด็กชายลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาต้องตกใจกับภาพที่อยู่ตรงหน้า

มีกลุ่มคนหน้าตาน่ากลัวมากหน้าหลายตา รูปร่างกำยำล่ำสัน ล้อมอยู่รอบตัวเขา

เด็กชายถามอย่างหวาดกลัวว่า

“เจ้า พวกเจ้าเป็นใคร มาจากที่ไหนกัน?”

พวกชายฉกรรจ์ไม่ตอบ แต่กลับเคลื่อนตัวกระจายออกไปทั้งสองฝั่ง มีชายร่างสูงเดินออกมา

คนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหัวหน้าโจรป่า สือเหล่ย

สือเหล่ยนำชามน้ำขิงมาให้เด็กน้อยและพูดอย่างเป็นกังวล

“นี่น้ำขิง รีบดื่มเถิด ร่างกายของเจ้าจะได้อุ่นขึ้น”

เด็กชายรับชามน้ำขิงด้วยความตกใจ หลังจากกล่าวขอบคุณแล้ว เขาก็ยกชามขึ้นมาดื่ม “อึกอึก”

สือเหล่ยพูดต่อ

“เจ้าโชคดีมากเจ้าเด็กน้อย เจ้าลอยอยู่ในน้ำนานมาก ข้าคิดว่าเจ้าคงตายไปแล้ว ว่าแต่เจ้าชื่ออะไรหรือ? บ้านอยู่ที่ใดหรือ?”

หลังจากที่ดื่มน้ำขิงลงท้อง ความกังวลและความกลัวในใจของเด็กชายลดลงมาก เขาเช็ดปากแล้วพูดว่า

“ข้าชื่อหลี่ชาง เป็นชาวอาณาจักรจ้าว เมืองอวิ๋นเฉิง”

สือเหล่ยพยักหน้าและพูดว่า

“ชื่อจำง่ายดีจริงเชียว แล้วเจ้าตกลงไปในแม่น้ำได้อย่างไร?”

ทันทีที่เขาถามออกไปภาพเหตุการณ์เมื่อคืนพลันแวบเข้ามาในความคิดทันที

เสียงกรีดร้องของแม่ดังก้องซ้ำๆ ในความคิดของหลี่ชาง

น้ำตาไหลลงมา พร้อมกับเสียง “ฮึกฮึก” สะอึกสะอื้น พูดออกมาว่า

“ข้าถูกตามฆ่า เพราะท่านแม่ต้องการช่วยชีวิตข้า ถูกพวกมัน... ฮือฮือ!”

ภาพการจากลาของเขากับแม่ยังคงชัดเจนอยู่ในใจ เด็กน้อยร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

สือเหล่ยอ้าแขนโอบกอดหลี่ชางเอาไว้และปลอบโยนว่า

“ร้องออกมาเจ้าเด็กน้อย ร้องออกมาให้หมดนะ”

เด็กชายสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นร้องไห้ออกมาเงียบๆ เขาไม่รู้ว่าในอนาคตจะอยู่อย่างไร หรือต้องไปที่ใด เขามีที่ให้ระบายความเกลียดชัง ความโกรธแค้นของเขาออกมาเลย เขาต้องการแก้แค้นพวกข้าราชสำนักและทหารชาติชั่วพวกนั้นให้ตายเสีย!

หลี่ชางเงยหน้าขึ้นทันที หยิบเหรียญออกมาและถามทั้งน้ำตา

“พวกเจ้าช่วยข้าแก้แค้นได้หรือไม่ ขอเพียงแค่พวกเจ้าจัดการฆ่าบรรดาข้าราชสำนักและทหารชั่วพวกนั้น ข้ายินดีที่จะมอบสิ่งนี้เป็นรางวัล”

สือเหล่ยมองไปยังเหรียญหยกในมือของเด็กชาย สายตาของเขาเปลี่ยนไปในทันที และถามอยางจริงจัง

“คิดอยากแก้แค้น ย่อมทำได้อยู่แล้ว แต่เจ้าเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ข้าฟังอย่างละเอียดเสียก่อน”

...

เมืองใหม่

จวนเจ้าเมือง

ฉินเหยียนยืนอยู่ข้างหน้าต่างยืนชมดวงจันทร์ องครักษ์เงาได้ปรากฏตัวขึ้นเงียบๆ จากด้านหลังเขาละรายงานว่า

“กราบทูลรายงานต่ออ๋องเหยียน อาณาจักรจ้าวกำลังรับสมัครทหารเพื่อเตรียมเข้าไปปราบโจรป่าที่ภูเขาเพื่อแก้ไขปัญหาในเมืองขอรับ”

“ตอนนี้มีคำสั่งออกมาแล้ว โดยแต่งตั้งนายพลหยางจิ่นซิ่วให้เป็นแนวหน้าในการปราบปรามโจรป่า มีคำสั่งให้กลับไปยังเมืองหลวง คาดว่าอีกไม่กี่วันหยางจิ่นซิ่วคงได้รับคำสั่งนี้ขอรับ”

ฉินเหยียนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด