ตอนที่ 306 กุลสตรีที่มาจากตระกูลใหญ่ของทุกคน จางอวิ๋นซู

ฉินเหยียนไม่คาดคิดว่าจะมีคนตามเขามามากมายเช่นนี้ เขายืนอยู่ที่หน้าต่างมองออกไปด้านนอกอย่างเคร่งขรึม เขาคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังและสั่งออกไปว่า

“หาคนจดบันทึกและแจ้งรายชื่อให้ข้า ข้าอยากรู้ชื่อและที่มาของพวกเขาทุกคน”

ต้าหย่งยกมือขึ้นแล้วพูดว่า

“องค์ชาย ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้หรอกขอรับ คนเหล่านี้ภักดีต่อท่าน ไม่มีทางหักหลังท่านแน่นอน”

ฉินเหยียนส่ายหน้าแล้วอธิบายว่า

“ข้าไม่ได้กลัวพวกเขาทรยศ แต่ข้ากลัวว่าพวกเขายอมเสียสละชีวิตเพื่อข้า แต่ข้ากลับไม่รู้ชื่อของพวกเขาเลย”

สายตาของเขามืดมนและเขาพูดอย่างมีความหมายแฝงว่า

“หากข้าทำการใหญ่สำเร็จ ข้าเองก็ไม่รู้ว่าอาณาจักรนี้จะต้องฝังศพมากเท่าใด จะต้องฝังวีรบุรุษที่ภักดีและกล้าหาญถึงกี่คน คนเหล่านี้เต็มใจที่จะบุกน้ำลุยไฟไปกับข้า ข้าไม่สามารถปล่อยให้การเสียสละของเขาหมดความหมายได้”

“ในอนาคต เมื่อการใหญ่สำเร็จ อาณาจักรได้รับการสถาปนาแล้ว ข้าอยากให้พวกเขาได้มีชื่ออยู่ในประวัติศาสตร์ด้วย”

“ข้าต้องการสร้างสุสานผู้พลีชีพที่สวยงามเพื่อรำลึกถึงผู้วายชนม์ทุกคนที่เสียสละเพื่อข้าและอาณาจักร เพื่อให้คนรุ่นต่อไปได้ถวายสักการะ และเพื่อระลึกถึงการเสียสละที่ไม่สูญเปล่าของพวกเขา”

ต้าหย่งรู้สึกในใจลึกๆ ถ้าเข้าไม่ได้เกิดในยุคสงครามเช่นนี้ ใครกันที่ไม่อยากมีชีวิตที่มีความสุขและมั่นคง แต่ความสุขนั้นกลับถูกสร้างมาจากซากศพของเหล่าวีรบุรุษจำนวนนับไม่ถ้วน เขารู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก ประสานมือออกไปพูดว่า

“พวกเราเป็นคนที่ไม่มีใครรู้จัก แต่ได้รับการปบัติอย่างดีจากองค์ชาย ทิ้งชื่อของพวกเราไว้ในประวัติศาสตร์ ถือว่าชีวิตนี้ของพวกเรานั้นโชคดีแล้ว หากตายก็ไม่เสียใจขอรับ!”

ฉินเหยียนหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาแลพดื่มจนหมด

หลังจากอธิบายเรื่องทั้งหมดอย่างชัดเจน ฉินเหยียนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และสั่งว่า

“เจ้าช่วยข้าอีกเรื่องสิ”

ต้าหย่งยกมือขึ้นมาประสานและพูดว่า

“อ๋องเหยียนได้โปรดมีรับสั่งเถิด”

ฉินเหยียนพูดอย่างตรงไปตรงมา

“พี่เจ็ดที่อยู่ในจงเหรินฝู่ ไม่มีใครคอยปรนนิบัติรับใช้เขา ได้โปรดช่วยข้าเลือกหญิงสาวมาคนหนึ่ง สถานะไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือนางต้องเป็นคนประพฤติดี ข้าต้องการให้พี่เจ็ดได้แต่งงาน”

ต้าหย่งพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“อย่าได้กังวลไปเลยองค์ชาย ข้าน้อยจะเลือกอย่างสุดความสามารถพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินเหยียนคำนวณเวลาแล้วยืนขึ้นและพูดว่า

“ใกล้ถึงเวลาแล้ว ข้าควรกลับได้แล้ว มิฉะนั้นหากมีใครเห็นข้าเข้าจะเดือดร้อน”

“รับทราบ อ๋องเหยียนเดินทางปลอดภัย”

หลังจากที่ต้าหย่งส่งฉินเหยียนขึ้นรถม้า เขาก็ปรึกษากับองครักษ์เงาว่าจะหาหญิงที่เหมาะสมและคู่ควรกับองค์ชายเจ็ดได้จากที่ใด?

ขณะที่พวกเขากำลังปรึกษาหารือกันอยู่นั้น ต้าหย่งพลันตบหน้าผาก เขาลืมเรื่องนี้ไปได้อย่างไร หากต้องการคนที่มีฐานะเหมาะสมกันต้องไปที่หน่วยงานเลี้ยงรับรองสิ!

…

หน่วยงานเลี้ยงรับรอง