ตอนที่ 322
ตอนที่ 322 นางกำนัล ฉีเยี่ยนเอ๋อร์
September 20, 2026
“ในสมัยโบราณ พ่อค้าเกลือทางตอนเหนือและทางตอนใต้ของแม่น้ำหวายเหอถือได้ว่าเป็นคนร่ำรวย มีชีวิตที่หรูหราเทียบเท่าได้กับเชื่อพระวงศ์ มีอำนาจและยึดติดกับความหรูหราของตนเอง พวกเขายังสนับสนุนผู้หญิงจำนวนมาก จัดการสอรส่วนตัวเพื่อสอนผู้หญิงให้รับใช้ผู้ชาย หลังจากสำเร็จการสอนแล้ว พวกเขาจะมอบหญิงเหล่านี้ให้กับบรรดาขุนนางหรือไม่ก็พวกคนรวย เรียกว่า “เลี้ยงม้าผอม”
ฉินเหยียนพูดเต็มไปด้วยอารมณ์ว่า
“หญิงม้าผอมนั้นถูกคัดเลือกมาอย่างดีจากบรรดาผู้ลี้ภัย พวกนางได้รับการสอนด้านการบริหารเสน่ห์มาตั้งแต่ยังเด็ก”
“ไม่สอนด้านอื่นๆ ให้กับพวกนาง จะสอนแค่วิธีการเอาอกเอาใจผู้ชาย เพื่อที่ว่าพวกนางโตขึ้นจะได้ถูกขายให้กับบรรดาขุนนางในฐานะนางสนม”
“และนางสนมเหล่านี้มีความสามารถเข้าใจเรื่องระหว่างชายและหญิง หลังจากที่ถูกส่งเข้าไปยังราชสำนักแล้ว ภายนอกดูเหมือนว่านางเป็นแค่นางสนมของขุนนางระดับสูงเท่านั้น แต่ความจริงแล้วมีคนที่ควบคุมนางอยู่เบื้องหลัง”
“ไม่ว่าจะเป็นเพื่อส่งข่าวกรอง เป็นตัวกลางในการวางแผนกับฝ่ายอื่น นั่นคือจุดประสงค์หลักของ “ม้าผอม”
ทันใดนั้นทั้งสามคนต่างตระหนักได้ จางอวิ๋นซูพูดออกมาโดยไม่รู้ว่า
“ความหมายขององค์ชายนั่นก็คือ รายชื่อผู้หญิงในสมุดของไท่ฟู่ คือ “ม้าผอม” อย่างนั้นหรือเจ้าคะ?”
ฉินเหยียนพูดอย่างจริงจัง
“สิ่งที่ไท่ฟู่ทำนั้นเลวร้ายเสียยิ่งกว่าม้าผอมหยางโจวเสียอีก”
ขณะที่พูด เขาก็ชี้ไปที่สมุดบัญชีเก่าที่อยู่ตรงหน้า แล้วพูดด้วยเสียงทุ้มว่า
“หลังจากที่พวกเราเลี้ยงดูหญิงสาวเหล่านั้นแล้ว ทุกคนล้วนสร้างสถานะปลอมขึ้นมา ส่งตัวให้เข้าไปเป็นนางสนมในจวนของเจ้าหน้าที่ในราชสำนัก”
“ทั้งเมืองหลวงอาณาจักรฉิน ตั้งแต่เจ้าหน้าที่ระดับหนึ่งไปจนถึงระดับเจ็ด ต่างมีนางสนมอยู่ด้วยทั้งสิ้น
“หากไม่ปฏิบัติตามข้อตกลง จะถูกตัดมือจัดเท้า เป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อขู่บรรดาหญิงสาวให้เชื่อฟังเขา”
“ด้วยวิธีนี้ ม้าผอมในราชสำนัก หากได้ยินข่าวคราวที่ไม่ดีต่อไท่ฟู่ พวกนางจะบอกต่อกันทันที นั่นเป็นเหตุผลว่าเหตใดไท่ฟู่ถึงกล้าเชิดหน้าชูตาในราชสำนักได้”
หลังจากได้ยินเช่นนั้น พวกเขาทั้งสามสูดหายเข้าลึกๆ องค์ชายเจ็ดฉินวี่ส่ายหัวแล้วพูดว่า
“ไม่คาดคิดว่าไท่ฟู่จะเป็นจิ้งจอกเฒ่าที่มีเล่ห์เหลี่ยมเช่นนี้”
ฉินเหยียนพูดอย่างครุ่นคิด
“ดูจากระยะเวลาของสมุดรายชื่อนี้แล้ว เขาได้วางแผนมานานกว่าสี่สิบปี การที่จะถอดรากถอนโคนเขาให้หมดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย”
จางอวิ๋นซูถามอย่างเป็นกังวลใจ
“ไม่มีทางฆ่าเขาได้เลยหรือเจ้าคะ?”
องค์ชายเจ็ดฉินอวี่กล่าวว่า
“เรามีหลักฐานเหล่านี้อยู่ในมือแล้ว เราจะหาวิธีส่งต่อให้เสด็จพ่อทราบว่าเขายังไม่ตาย!”
ฉินเหยียนส่ายหน้าปฏิเสธ
“เสด็จพ่อของเราเป็นคนขี้ระแวงและช่างสงสัย พี่คิดว่าด้วยชื่อของเราสองคนนำสมุดนี้ส่งไปให้เสด็จพ่อ เขาจะคิดเช่นไร?”
องค์ชายเจ็ดฉินวี่อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น แล้วพูดด้วยความกลัว
“เขาต้องคิดว่าพวกเรากำจัดไท่ฟู่”
ฉินเหยียนพยักหน้าและพูดต่อ
“ความจริงเป็นเช่นนี้ จุดประสงค์ของเราคือต้องการให้ไท่ฟู่ตาย”
“หลักฐานส่งเข้าไปในวัง แต่ห้ามเปิดเผยชื่อของพวกเรา ต้องยืมมีดคนอื่นวิธีนี้ถึงจะได้ผล”
ฉินเหยียนหันกลับมาและสั่งทันที
“ทหาร ตีงูต้องตีให้สยบ เราหลอกล่อไท่ฟู่ก่อน ให้เขาได้ลิ้มลองดู!”
ฉินเหยียนมอบหลักฐานทั้งหมดให้ต้าหยาง
“รับทราบ!”
ต้าหย่งรับมา จากนั้นหันหลังจากไปทันที
...