ตอนที่ 354 ชีวิตของข้าขึ้นอยู่กับข้า มิใช่สวรรค์

หอเจี้ยวฟางซือ

แสงไฟสว่างไสวคละเคล้าไปด้วยสุราและดนตรี

"มา ดื่ม!"

ฉินเหยียนโอบซ้ายตระกองขวาโดยมีหญิงงามหลายสิบนางรายล้อมเขาอยู่

หญิงงามเหล่านี้มิใช่อื่นใด พวกนางก็คือเหล่าบุตรีบุญธรรมที่ไท่ฟู่ทุ่มเงินชุบเลี้ยงมา

ฉินเหยียนนำบุตรีบุญธรรมเหล่านี้ของไท่ฟู่มาขังไว้ที่หอเจี้ยวฟางซือเพื่อรอลงอาญา

เขาเตรียมทุกอย่างเพื่อรอวันที่จะใช้พวกนางในภายภาคหน้า

ฉินเหยียนเรียกผู้ที่สามารถเข้ามาที่นี่ได้ บุตรีบุญธรรมที่คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายฉินเหยียนล้วนมีความงดงามและสง่าแต่ละนางล้วนเป็นหญิงงามชั้นยอด

แขนที่ขาวเรียวและอ่อนช้อยคู่หนึ่งยื่นจอกสุรามายังเบื้องหน้าฉินเหยียน

"ท่านอ๋อง อ้าปากสิเพคะ อา......"

"ถึงคราวข้าบ้างแล้วนะ ท่านอ๋อง ดื่มจอกของข้าน้อยสิเพคะ....."

ฉินเหยียนดื่มสุราที่เหล่าหญิงงามยื่นให้จอกแล้วจอกเล่า สมแล้วที่เขาเป็นม้าผอมผู้ชำนาญการ เพื่อที่จะเอาใจฉินเหยียนมีสตรีบางคนถึงกับป้อนสุราให้แก่ฉิงเหยียนด้วยปาก

เขาแทบจะหมดสติจากการสัมผัสประสบการณ์อันน่าหลงใหลเช่นนี้ ใบหน้าของเขาแดงเล็กน้อยและรอยยิ้มของเขาก็ฉีกกว้างเกือบจะถึงโคนหู

"คนสวย ไม่ต้องรีบ พวกเรามาเล่นอะไรสนุกๆกันดีกว่า หากอยากให้ข้าดื่มสุราละก็ หนึ่งจอกถอดหนึ่งชิ้น!"

ฉินเหยียนกวาดสายตาที่เหมือนหมาป่าของตนไปทั่วห้อง

เหล่าบุตรีบุญธรรมหน้าแดง และกล่าวว่า

"ท่านอ๋องช่างร้ายนัก!"

ฉินเหยียนหยิบจอกสุราจากสตรีที่อยู่ข้างกายมาดื่มจนหมด และกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายว่า

"ถอด!"

สตรีผู้นั้นทุบหน้าอกของฉิงเหยียนเบาๆ และกล่าวอย่างเขินอายว่า

"ท่านอ๋อง ท่านร้ายจริงๆ...."

แม้ปากจะกล่าวว่าร้ายทว่าการกระทำของนางไม่คลุมเครือแม้แต่น้อย นางถอดเสื้อคลุมที่บางเบาออก ภายใต้เสื้อผ้าสามารถมองเห็นเสื้อท่อนบนสีแดงสด คลื่นที่อ่อนช้อยสง่างามและร่องอกที่ลึกนั่นล้วนถูกฉินเหยียนมองอย่างเต็มตา

ฉินเหยียนหยิบจอกสุราสามจอกจากมือของหญิงงามแล้วดื่มรวดเดียวจนหมด ทำให้หญิงงามที่อยู่รอบตัวเขาต่างยกย่องและปรบมือพลางส่งเสียงร้องว่า

"ท่านอ๋องดื่มเก่งจริงๆเพคะ!"

"ท่านอ๋องเก่งมากเพคะ!"

ยอดบุรุษมิอาจต้านทานคำแนะนำสามประโยคได้ ยิ่งหญิงงามชื่นชมเขามากเท่าไหร่ฉินเหยียนก็ยิ่งคึกคะนองมากขึ้นเท่านั้น เขาหยิบเหยือกสุราขึ้นมาจากนั้นจึงอ้าปากแล้วเทมันลงไป

หลังจากดื่มสุราจนหมดเหยือกแล้วฉินเหยียนจึงชี้ไปที่หญิงงามทั้งหมด และกล่าวว่า

"ทุกคนจงถอด! ฮ่าๆๆ!"

"ข้าล่ะเกลียดนัก...."

เหล่าหญิงงามต่างก็กระมิดกระเมี้ยน ฉินเหยียนจึงลงมือฉีกเสื้อคลุมของหญิงงามเหล่านี้ออก