ตอนที่ 366 กวาดล้างตระกูลซ่ง

แม้ว่าคนรับใช้ตระกูลซ่งจะรูปร่างสูงใหญ่และดูดุร้าย แต่พวกเขาไม่อาจเทียบได้กับทหารชั้นยอดที่เก่งกาจในด้านการต่อสู้

หากพวกเขาเริ่มลงมือขึ้นมาจริงๆ ด้วยกำลังของต้าหย่งและองครักษ์เงา พวกเขาคงไม่อาจต้านทานได้

เพียงแค่ไม่กี่ลมหายใจ คนรับใช้รูปร่างสูงใหญ่ก็ถูกต้าหย่งและองครักษ์เงาฆ่าตาย ล้มลงกับพื้นอย่างไม่เป็นท่า

ฉินเหยียนส่ายหัวอย่างเบื่อหน่าย มองไปที่การตกแต่งอย่างงดงามในลานกว้าง เขาถอนหายใจ

“ไม่ได้พูดว่าให้ยึดจวนของไท่ฟู่มาหรือ ดูท่าแล้วก็ไม่ได้เรื่องใหญ่อะไร แต่ก่อนเป็นอย่างไร ตอนนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น”

ปิ่นทองรีบเข้ามาอธิบายว่า

“องค์ชาย จวนหลังนี้เป็นที่อยู่เก่าแก่ของบรรพบุรุษตระกูลซ่ง ไม่ใช่ที่อยู่อาศัยส่วนตัวของไท่ฟู่ แต่สมาชิกตระกูลซ่งของไท่ฟู่ล้วนอาศัยอยู่ที่นี่”

พูดถึงตรงนี้ ฉินเหยียนมีท่าทีตอบกลับ

“อย่างนี้นี่เอง พวกเราส่งเสียงดังขนาดนี้ เหตุใดผู้อาวุโสตระกูลถึงยังไม่ออกมาเสียที?”

ปิ่นทองอธิบายว่า

“ผู้อาวุโสตระกูลอยู่ในอาณาจักรฉิน พวกเราหาเรื่องขัดแย้งกับฝ่าบาททั้งวัน คิดที่จะใช้อำนาจของการเป็นพันธมิตรตระกูลเข้ามากดดันเพื่อต้องการให้ไท่ฟู่พ้นโทษ”

“ตอนนี้ในจวนตระกูลซ่งเหลือเพียงพวกญาติห่างของตระกูลเท่านั้นขอรับ”

ฉินเหยียนมองไปรอบๆ หากเขาไม่กำจัดที่ต้นตอ เรื่องการกดขี่นี้ก็จะไม่มีทางหมดไป เขาสั่งออกไปทันทีว่า

“จับกุมทุกคนในตระกูลซ่งและนำพวกเขาเข้าสู่กระบวนการไต่สวน อย่าให้ใครหนีรอดไปได้!”

“อย่าปล่อยให้เรื่องนี้หลุดไปเป็นอันขาด ห้ามให้เรื่องที่เราเข้ามาจับกุมตระกูลซ่งไปยังเมืองหลวง!”

“รับทราบ!”

ต้าหย่งและองครักษ์เงาต่างประสานมือทำความเคารพ แบ่งกองกำลังออกเป็นหลายกลุ่ม เข้าไปยังห้องโถงและจับทุกคนที่พวกเขาเห็น

ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งจวนตระกูลซ่งตกอยู่ในความโกลาหล

เสียงกรีดร้องของผู้หญิง เสียงสาปแช่งของผู้ชายได้ดังขึ้นและเงียบหายไป

“พวกเจ้าทำอะไร ลุงของข้าเป็นไท่ฟู่แห่งราชวงศ์ในตอนนี้!”

“อ๊ะ! กล้าตีข้า! พวกเจ้าเสียสติไปแล้วหรือ ข้าเป็นถึงหลานชายของไท่ฟู่เชียวนะ!”

เสียงตะโกนไม่พอใจได้กระจายไปทั่วทั้งจวน

ต้าหย่งและองครักษ์เงาจัดการอย่างรวดเร็ว มัดทุกคนไว้ นอกจากจัดสมาชิกตระกูลซ่งได้กว่าห้าร้อยคนแล้ว ยังมีคนรับใช้ ข้าทาสอีกกว่าหนึ่งพันคน

การจับกุมเป็นเรื่องใหญ่โตมาก ทำให้ดึงดูดประชาชนที่อยู่โดยรอบให้มาหยุดดูที่ประตูจวน

ทั้งบรรดาเด็กรับใช้และสาวใช้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นลูกของประชาชนทั่วไปที่ถูกพวกตระกูลซ่งลักพาตัวไปและบังคับให้ทำงานเป็นทาส

เมื่อประชาชนเห็นว่ามีคนถูกช่วยออกมาและเป็นลูกๆ ของพวกเขา จึงรีบวิ่งไปยังลานกว้างกอดลูกที่ถูกทำร้ายจนร่างกายฟกช้ำ ร้องไห้อย่างขมขื่น

หลังจากที่ยืดเยื้ออยู่หลายชั่วโมง ทุกคนในตระกูลซ่งถูกจับไป

ฉินเหยียนมองไปที่คนของตระกูลซ่งที่ถูกมัดไว้ที่ลานกว้าง ออกคำสั่งออกไปว่า

“ส่งพวกเขาทั้งหมดไปที่ศาลาว่าการ ข้าจะสอบปากคำพวกเขาคืนนี้!”

...