ตอนที่ 378 ถูกการลอบสังหาร

ฉินเหยียนพาเซี่ยชิงและครูใหญ่ที่มีเหล่าหญิงสาวเข็นรถเข็นให้ เดินไปยังถนนด้วยกัน

เหล่าชาวเมืองที่เดินไปเดินมาเมื่อได้เห็นฉินเหยียนก็ราวกับเห็นโพธิสัตว์ที่ยังเป็นๆอยู่ อดไม่ได้ที่จะประสานมือคารวะคำนับ

“ท่านขุนนางมือสะอาดขอรับ!”

“ขอทำความเคารำท่านขุนนางมือสะอาดขอรับ!”

ฉินเหยียนเองก็ทักทายเหล่าชาวเมืองด้วยรอยยิ้ม พวกเขาเดินมาจนถึงถนนสายที่หรูหราที่สุดของเขตซุ่นชิ่ง ฉินเหยียนชี้ไปยังร้านอาหารใหญ่ซุ่นชิ่งเบื้องหน้าแล้วพูดว่า

“นี่คือทรัพย์สมบัติที่ยึดจากตระกูลซ่งมาได้ ข้าได้ทำให้มันเป็นร้านอาหารบุฟเฟ่ต์แล้ว เพียงแค่สิบอีแปะก็อิ่มท้องได้ จะมีอาหารไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน กับสองซุปหนึ่ง มีทั้งเนื้อสัตว์และผัก ทานได้ตามใจจนกว่าจะอิ่ม”

พอได้ยินว่าแค่สิบอีแปะก็สามารถทานได้อิ่มแล้ว ทุกคนก็แสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมา เซี่ยชิงพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า

“แค่สิบอีแปะ จะทานเท่าไรก็ได้งั้นรึ?”

ฉินเหยียนพูดย้ำว่า “ใช่แล้ว ถ้าพวกเจ้าไม่กลัวว่าจะทานจนท้องอืด จะทานเท่าไรก็สิบอีแปะ”

อู๋จวิ้นซานเองก็รู้สึกตะลึงอยู่บ้าง “สิบอีแปะมีทั้งเนื้อสัตว์และผัก แถมยังไม่จำกัดปริมานเช่นนี้ หากเปิดต่อไปจะมีกำไรรึ?”

ฉินเหยียนพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ความหมายของบุฟเฟ่ต์ ก็คือหวังว่าเหล่าชาวเมืองจะได้อิ่มท้อง ไม่สำคัญว่าจะได้กำไรหรือขาดทุน เพื่อปากท้องของชาวเมือง”

ท่านผู้เฒ่าอู๋จวิ้นซานประสานมือคารวะอย่างซาบซึ้งว่า “องค์ชายสิบสี่ช่างมีรักที่ยิ่งใหญ่นัก ไม่ว่าเมื่อไรก็คิดถึงชาวเมืองอยู่เสมอ ข้านับถืออย่างมากพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินเหยียนยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านผู้เฒ่าชื่นชมเกินไปแล้ว วันนี้คือวันทดลองเปิดร้านของร้านอาหารบุฟเฟ่ต์ ลองไปลิ้มรสกันก่อนว่าเป็นอย่างไรบ้าง ไปด้วยกันเถิด”

เมื่อพูดดังนั้นแล้วฉินเหยียนก็เดินนำพาเข้าไปในร้านอาหารไป ทุกคนเองก็เดินตามเข้าไปในร้านอาหาร

มีเรื่องในซุ่นชิ่งที่ต้องจัดการอีกมากมาย เมื่อไม่มีการกดขี่จากตระกูลซ่งแล้ว เหล่าชาวเมืองก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและมีความสุขในการดำเนินชีวิต ทิวทัศน์ของถนนทั้งสายเจริญรุ่งเรือง มันทั้งสงบสุขและรุ่งเรือง

มีหยินก็ต้องมีหยาง มีความมืดก็ต้องมีแสงสว่าง มีความดีก็ต้องมีความชั่ว

ในตรอกซอยลับๆที่หนึ่ง มีคนๆหนึ่งชี้ไปยังแผ่นหลังของฉินเหยียนที่กำลังเดินเข้าร้านอาหาร เขาออกคำสั่งว่า

“คนๆนั้น ฆ่ามันซะ มีรางวัลอย่างงาม!”

“ขอรับ!”

เหล่าคนชุดดำที่สวมผ้าปิดหน้าก้าวเดินอย่างระมัดระวัง พวกเขารีบมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารที่ฉินเหยียนอยู่ทันที

ในร้านอาหาร

ฉินเหยียนนั่งอยู่หัวโต๊ะแล้วพูดว่า “นั่งกันเถิด ไม่ต้องมากพิธีอะไร วันนี้เป็นการสร้างทีมครั้งแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งสถานศึกษาของเรา”