ตอนที่ 44 เทพสงครามแห่งอาณาจักรจ้าว สิ้นใจ

“บุก!”

ทหารรักษาพระองค์พุ่งขึ้นไปบนสังเวียนอย่างไม่กลัวตาย ใช้ชีวิตสกัดฝีเท้าของเทพสงครามแห่งอาณาจักรจ้าว

“พรวด” เลือดสดและเสียงกรีดร้องปะปนกันไปหมด ผสมปนเปทั้งท้องฟ้ายามค่ำคืน สังเวียนอาบเลือดสีแดงสดไปหมด

“ฉินเหยียน! ข้าจ้าวอู๋ตี๋ หากวันนี้ฆ่าเจ้าไม่ได้ ข้าไม่ใช่คน!”

จ้าวอู๋ตี๋บ้าไปแล้ว ดวงตาของเขาเป็นสีแดงเลือด นี่คือจิตสังหารที่บ้าระห่ำ มีเพียงเหล่าแม่ทัพระดับสูงที่ผ่านสมรภูมิมานับร้อยจึงจะมีจิตสังหารเช่นนี้

แต่ทว่าดูเหมือนฉินเหยียนจะกำลังมึนเมา แต่แท้จริงแล้วเขามีสติดี เขาสัมผัสจิตสังหารของจ้าวอู๋ตี๋ได้ และสัมผัสแรงกดดันอันแรงกล้าราวกับภูเขาไท่ซาน แต่ตอนนี้เขาถอยไม่ได้! ทหารรักษาพระองค์อาณาจักรฉินได้เสียชีวิตด้วยน้ำมือของจ้าวอู๋ตี๋เพราะปกป้องเขา

“จ้าวอู๋ตี๋! ข้าอยู่นี่ มาฆ่าข้าเลยสิ มาเลย!” ฉินเหยียนตะโกนอย่างกล้าหาญ เขาแกว่งดาบยกขึ้นชี้ฟ้า แล้วตะโกนเสียงดังว่า “ข้าปรารถนาเพียงชาวเมืองจะปลอดภัย!”

เขาพุ่งเข้าหาจ้าวอู๋ตี๋อย่างกล้าหาญ! ฉินเหยียนไม่เก็บซ่อนจิตสังหารอีกต่อไป เขาระเบิดจิตสังหารออกมาอย่างแรงกล้า

“ข้ามีดาบที่สามารถฟันได้ทะลุฟ้า!”

ทันใดนั้นฉินเหยียนก็เหยียบขึ้นแผ่นหลังของทหารรักษาพระองค์นายหนึ่ง เขากระโดดขึ้นสูงแล้ววาดเป็นเส้นโค้งอย่างสมบูรณ์แบบกลางอากาศ

“อะไรน่ะ เป็นไปได้อย่างไร?”

ในขณะที่จ้าวอู๋ตี๋กำลังเข่นฆ่าไปทั่ว จู่ๆก็รู้สึกเหมือนโดนสัตว์ป่าจับตามอง เมื่อได้ยินเสียงของฉินเหยียนที่ตะโกนใส่เขาแล้ว นาทีที่ทั้งสองคนสบตากัน จ้าวอู๋ตี๋กลับเห็นว่าดวงตาของฉินเหยียนเต็มไปด้วยจิตสังหาร นี่คือความกดดันของนักฆ่าที่แท้จริงเมื่อกองทัพทั้งสองเผชิญหน้ากันในสนามรบ มันซัดมาทางเขาราวกับคลื่นลูกใหญ่

เมื่อฉินเหยียนเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จิตสังหารของของเขาได้กลืนกินจิตสังหารของเขาไปหมด นั่นทำให้จ้าวอู๋ตี๋ในตอนนี้รู้สึกเหมือนเห็นภาพหลอนว่าจุดจบกำลังใกล้เข้ามา

“เป็นไปไม่ได้ ไม่จริงนี่คือภาพลวงตา!”

เมื่อฉินเหยียนกระโดดขึ้นสูงแล้ว ดาบที่มีพลังประดุจสายฟ้าก็ได้จู่โจมมาทางเขา จ้าวอู๋ตี๋โจมตีกลับด้วยสัญชาตญาณ พวกเขาประจันหน้ากันด้วยระยะที่ห่างกันเพียงคมดาบ

“ไปตายซะ!”

“โครม” ความกดดันมหาศาลทั้งสองประจันหน้ากันจนระเบิดออกไปทั่วทิศทาง

ทหารรักษาพระองค์ต่างก็กระเด็นออกไปเพราะแรงกดดันที่ระเบิดออกมา แม้กระทั่งเศษหินและฝุ่นก็ปลิวไปทั้งสังเวียน ทำให้มีควันเต็มไปหมด

“นี่มัน......” ทั้งสองฝ่ายอาณาจักรต่างพากันตกตะลึงอ้าปากค้างกันหมด

โดยเฉพาะฮ่องเต้ฉิน เขาเห็นกับตาว่าลูกชายคนที่สิบสี่ผู้อ่อนแอ ได้หันดาบพุ่งเข้าใส่จ้าวอู๋ตี๋ นี่คือภาพที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดเลย แต่วันนี้มันกลับเกิดขึ้นจริงๆ!

ฮองเฮาฉินซวงหลานเองก็ตกตะลึง เขาวางยาพิษองค์ชายสิบสี่มาตลอด เหตุใดจึงองอาจมากถึงเพียงนี้?

องค์ชายแปดเองก็ตะลึงจนอ้าปากค้างเช่นกัน น้องสิบสี่ที่เขาดูถูกมากที่สุดกลับมีวิชาที่เหนือกว่าเขาเป็นปลิดทิ้ง!

จ้าวจือหย่าเองก็มีสีหน้าที่ตกตะลึงเช่นกัน องค์ชายเจ้าชู้ที่นางหลงรักโดยไม่สนสิ่งใดคนนี้ ก็เป็นวีรบุรุษเช่นกัน!