ตอนที่ 448 ใครว่าหญิงด้อยกว่าชาย

ราวครึ่งชั่วโมง เหล่านักเรียนก็ได้ส่งคำตอบของตนเองกัน

ฉินเหยียนนั่งตัวตรงแล้วมองบทความแผ่นแรก เขาไม่ได้เขียนอารมณ์ไว้บนสีหน้าเลย เมื่ออ่านจบแล้วก็ยื่นให้หลินเย้าจู้ที่อยู่ข้างๆ

“เจ้าลองดูที ว่าคนผู้นี้มีสิทธิ์ผ่านเข้ารอบรึไม่?”

หลินเย้าจู้รับข้อสอบมาอย่างผวา เมื่อนำมาดูแล้ว เพียงแค่ไม่กี่คำเขาก็รู้สึกตกตะลึงอย่างมาก

หลินเย้าจู้ทำเพื่อตระกูลหลินมาทั้งชีวิต เห็นความรุ่งโรจน์ของตระกูลเป็นหน้าที่ เขารู้จักคำศัพท์นับพันคำเมื่ออายุสามขวบ ท่องจำบทกวีเมื่ออายุห้าขวบ อายุเจ็ดขวบก็เรียนรู้สี่ตำราห้าคัมภีร์ อายุแปดขวบก็เรียนรู้วรรณกรรมสี่ประเภท และเคยคิดว่าตนเองเป็นผู้รอบรู้ที่มีความรู้มากมาย

แต่วันนี้ เมื่อเขาเห็นบทความแล้ว เกียรติอันน้อยนิดก็ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง

“เป็นอย่างไรบ้าง?” ฉินเหยียนถามต่อ

หลินเย้าจู้อดกลั้นความตะลึงเอาไว้ แล้วมอบข้อสอบคืนให้แก่ฉินเหยียนอย่างเคารพ

“ศิษย์ไร้น้ำยา บทความนี้ยิ่งใหญ่นัก ข้าไม่อาจเทียบได้ มิกล้าตัดสินพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินเหยียนหัวเราะแล้วพูดว่า “ผ่าน เรียนผู้เข้าสอบว่าเข้างานได้”

ผู้เข้าสอบหญิงคนหนึ่งเดินเข้าไปในลานอย่างรวดเร็ว แล้วคุกเข่าทำความเคารพ

“หม่อมฉันเข้าเฝ้าท่านอ๋องเพคะ”

ฉินเหยียนยืนขึ้นแล้วหัวเราะพูดว่า “ลุกขึ้นแล้วไปนั่งเถิด ตำแหน่งลำดับแรก เจ้าสมควรจะได้รับ เข้างานได้”

ผู้เข้าสอบหญิงคุกเข่ากราบกรานแล้วนั่งอยู่ที่ที่นั่งแรกถัดจากที่นั่งหลัก

ผู้หญิง! หลินเย้าจู้ตกตะลึงนับตั้งแต่ที่นางเข้ามา หากเมื่อครู่นางตกตะลึงกับบทความ งั้นตอนนี้ เขาก็จะตกตะลึงกับผู้หญิงคนนี้มากกว่าเดิม

นางผู้นี้มีความสามารถ และทะเยอทะยาน บทความของนางทำให้หลินซิ่วไฉรู้สึกอับอาย แต่สุดท้ายกลับเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง นั่นจะให้ชายที่ล่ำเรียนอย่างหนักมากว่าสิบปีอย่างเขารู้สึกอย่างไร?

ฉินเหยียนถือไหเหล้าแล้วเดินไปเทเหล้าให้นางด้วยตนเอง

“ข้าได้ดูบทความแล้ว เขียนได้ดีมาก ข้าหวังว่าในการสอบราชการในฤดูใบไม้ผลินี้ เจ้าจะทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง ไม่ใช่เพื่ออาณาจักร แต่เพื่อเจ้า และเพื่อเป็นปากเป็นเสียงให้แก่ผู้หญิง ทำให้ผู้ชายทั้งใต้หล้านี้ได้เห็นว่า ผู้หญิงเท่าเทียมกับผู้ชาย ใครบอกว่าผู้หญิงสู้ผู้ชายไม่ได้!”

ทีแรกนักเรียนหญิงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย แต่เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเหยียนแล้ว นางก็หน้าแดง และตื้นตันกับคำพูดอย่างมาก

“หม่อมฉันจะพยายามสุดความสามารถ ไม่ทำให้ท่านอ๋องต้องผิดหวังเพคะ!”

นางดื่มเหล้าแล้วรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

นางมีนามว่าสีว์จ้าวตี้ ที่บ้านของนางมีแต่ผู้หญิงสามคน ไม่มีผู้ชายเลยสักคน นางเป็นพี่ใหญ่ เดิมทีคิดว่าหลังจากโตแล้ว นางจะแต่งงานกับชาวนาแล้วใช้ชีวิตแบบนั้นไปเรื่อยๆ