ตอนที่ 510 ระหว่างทางกลับ

จวนเจ้าเมืองอวิ๋นเฉิง

ตอนเช้า ฉินเหยียนได้รับพระราชโองการจากฮ่องเต้ฉิน

ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ พระราชโองการของฮ่องเต้ฉินนั้นเต็มไปคำพูดไม่พอใจ

“ฉินเหยียน เจ้าลูกไม่รักดี วันๆ มัวแต่ทำอะไรอยู่!”

“ยังไม่นำความสงบมาให้เมืองอวิ๋นเฉิงอีก จับพวกกบฏได้แล้ว เหตุใดถึงยังไม่พาตัวกลับมาให้ข้า!”

“เราต้องให้เจ้าออกเดินทางทันทีเพื่อคุ้มกันไท่ฟู่กลับมยังเมืองหลวง ข้าต้องการจัดการกับพวกกบฆคนที่คิดทรยศเป็นการส่วนตัว!”

เมื่อขันทีอ่านจบ เขารู้สึกได้ว่ามีเหงื่อไหลเย็นจากหลังของเขา จากนั้นเขาก็ยื่นพระราชโองการของฮ่องเต้ฉินให้ฉินเหยียน

ฉินเหยียนรับพระราชโองการมาจากเขา และพูดขอบคุณ

“ข้าจะทำตามคำสั่งเสด็จพ่อ”

หลังจากยืนขึ้น ฉินเหยียนก็ออกคำสั่งว่า

“รีบจัดขบวน และนำตัวไท่ฟู่กลับไปยังเมืองหลวง คุ้มกันให้หนาแน่น!”

“รับทราบ!”

องครักษ์เงายื่นมือออกไปรับคำสั่งและจัดการทันที

จากนั้นฉินเหยียนก็เรียกจางอวิ๋นซูมา หลังจากอธิบายการก่อสร้างและการพัฒนาเมืองอวิ๋นเฉิงแล้ว เขาก็รับหยางจิ่นซิ่วและนำกองกำลังขนาดใหญ่เพื่อคุ้มกันไท่ฟู่กลับไปยังเมืองหลวง

บนท้องถนนฉินเหยียนขี่ม้าและเดินนำหน้ากองทัพ

ไท่ฟู่ที่มีสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง นั่งบนเกวียน ที่เคลื่อนตัวตามรถม้าด้านหน้า เขาพูดอย่างไม่พอใจว่า

“ฉินเหยียน เจ้าคนชั่ว จ้าคิดว่าเจ้าชนะข้าแล้วหรือ?”

ข้าขอบอกเอาไว้เลยว่าพลังของตระกูลขุนนางนั้นมีสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นยิ่งนัก เด็กเมื่อวานซืนจะเทียบข้าได้อย่างไร!”

“เจ้าก็แค่รนหาที่ตาย คอยดูเถิด ไม่ต้องรอให้ถึงเมืองหลวงเจ้าได้ตายก่อนแน่!”

คำพูดสกปรก คำด่า คำสบประมาทออกมาจากปากของไท่ฟู่ ไม่มีภาพลักษณ์ของคนที่เคยเป็นอาจารย์ของฮ่องเต้เลยแม้แต่น้อย

องครักษ์เงาที่นำตัวเขามานั้นได้ยินเสียงเขาก่นด่าอ๋องเหยียน พวกเขาได้แต่หวังว่าตนจะสามารถฆ่าตาเฒ่าคนนี้ได้ในทันที

ต้าหย่งโกรธมาก กัดฟันแน่น เขาขี่ม้าไปหาฉินเหยียนแล้วถามว่า

“องค์ชาย ตาแก่คนนั้นหยาบคายกับท่านมาก หรือว่าให้ข้าสั่งสอนเขาให้หุบปากเสียดีหรือไม่ขอรับ?”

ฉินเหยียนพูดอย่างไม่สนใจว่า

“เขาเป็นแค่ตั๊กแตนที่ออกมาหลังฤดูใบไม้ร่วงเท่านั้น เขาจะเอาตัวรอดได้อีกไม่นานอยากจะพูดอะไรให้เขาพูดไป ในไม่ช้าแม้ว่าข้าอยากจะให้เขาพูด เขาก็คงพูดไม่ได้อีกต่อไป”

อ๋องเหยียนใจกว้างเสียเหลือเกิน ต้าหย่งเองก็ไม่อาจพูดอะไรได้อีก เขาทำได้เพียงระงับความโกรธในใจและปล่อยให่ไท่ฟู่พูดจาหยาบคายต่อไป

หลังจากเดินทางมาตลอดหนึ่งวัน ฉินเหยีนและพรรคพวกของเขาก็มาถึงเมืองถัดไป

ไท่ฟู่มองไปรอบๆ ตัวเขา ดวงตาเขาเบิกกว้างและเต็มไปด้วยความถูกใจ