ตอนที่ 636 สำนักงานใหญ่พรรคกระยาจก

ฉินเหยียนฮัมเพลง แล้วเดินกลับไปอย่างไร้จุดหมาย

ก่อนจะเข้าเมืองเห็นประชาชนรวมตัวกันเป็นจำนวนมากที่ซากอาคาร ส่วนใหญ่เป็นผู้ลี้ภัยที่หนีความอดอยาก อีกทั้งยังมีขอทานที่ไม่อาจอยู่รอดในเมืองได้

การแต่งกายของฉินเหยียนไม่ได้ดีมากนัก เมื่อยืนท่ามกลางขอทานเขาจึงไม่ได้ดูแปลกตาเท่าไร

“ทุกคนที่มารวมตัวกันที่นี่ คือคนที่คิดอยากเข้าร่วมพรรคกระยาจก รีบเข้ามาลงชื่อเถิด”

มีขอทานคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง ทุกคนมารวมตัวอยู่รอบๆ เขาและถามคำถามต่างๆ

ฉินเหยียนยังยืนอยู่ด้านนอกฝูงชนอย่างอยากรู้อยากเห็น ดึงตัวผู้ลี้ภัยคนหนึ่งเอาไว้แล้วถามว่า

“คนเยอะขนาดนี้ มาทำอะไรกันหรือ?”

ขอทานถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“เจ้าไม่รู้หรือ พรรคกระยาจกเปิดรับสมัครคน”

“รับสมัครคน?”

“ตามกลุ่มพรรคกระยาจก ท่านผู้นำพรรคจะนำเราไปปล้นบ้านขุนนางหรือบ้านคนรวย ทำให้เราได้เงินกลับมามากมาย”

ฉินเหยียนเข้าใจในทันที

เพื่อที่จะโจมตีครอบครัวชนชั้นสูง เขาได้รวบรวมขอทานและพวกผู้ลี้ภัยมาทำการปล้น ไม่คิดว่าเพียงแค่เวลาไม่กี่วัน ผู้ลี้ภัยเหล่านี้จะมีพัฒนาการและกลายเป็นกำลังสำคัญ

“มีความสามารถพอตัว”

อาศัยประโยชน์จากสถานการณ์เช่นนี้ ดูเหมือนว่าผู้นำของกลุ่มขอทานฉลาดพอสมควร ขอเดาว่าไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

ฉินเหยียนพลันมีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมา ในเมื่อเขาเองก็ต้องการกองกำลังคนจำนวนมาก รวมไปถึงการจัดวางหน่วยข่าวกรองใหม่

ในสมัยโบราณ เมื่อข้อมูลมีจำกัด วิธีที่ดีที่สุดคือการรวบรวมข้อมูล ขอทานและซ่อง ในเมืองเส้นทางการติดต่อในซ่องได้ขาดไปแล้ว ใช้โอกาสนี้รวมรวบกลุ่มคนขอทานแล้วกัน

เมื่อนึกได้เช่นนั้น ฉินเหยียนถามกลับอย่างรวดเร็ว

“มีเงื่อนไขในการเข้าร่วมกลุ่มพรรคกระยาจกหรือไม่?”

“ไม่มีเงื่อนไข เจ้าสามารถเข้าร่วมได้ทันที”

ด้วยวิธีนี้ ฉินเหยียนจึงเข้าไปในกลุ่มขอทาน เจาะเข้าภายในกลุ่มขอทาน

“ชื่อแซ่อะไร?”

เมื่อถึงตาฉินเหยียน หัวหน้าทำบัญชีรายชื่อพรรคกระยาจกถามออกมา

ฉินเหยียนโหล่งออกมาทันที

“ข้าชื่อเฉิงอาหนิว เป็นหมอ”

“หมอ?”

ขอทานมองฉินเหยียนอย่างพินิจพิเคราะห์ ไม่ว่ายุคใด เขาสามารถเดินทางไปทั่วใต้หล้านี้ด้วยทักษะความสามารถของเขา แพทย์เป็นหนึ่งในตัวแทนที่น่าสนใจ

“ไม่เลวเลย มาเลย ดูให้ข้าหน่อยว่าข้าป่วยเป็นโรคอะไรไหม?”

ฉินเหยียนมองเพียงปราดเดียว รู้ว่าขอทานมีอาการของโรคผิวหนัง ภาวะขาดสารอาหาร และโรคที่ยากต่อการรักษาและซับซ้อน

เมื่อฉินเหยียนพูด ผู้รับผิดชอบก็ประหลาดใจมาก

“ไม่เลวนี่ เป็นหมอจริงๆ ด้วย พรรคกระยาจกมีคนที่มีความสามารถเช่นเขาในพรรคด้วย”

หลังจากพูดจบ เขาก็หันไปทางด้านหลัง สั่งหลายทานสองสามคนว่า