ตอนที่ 656 จะเรียนวิชากับช้า ต้องเพิ่มเงิน

เมื่อเฉิงเซินได้ยินว่าฉีกุ้ยเหรินยอมแล้ว เขาก็รู้สึกวางใจขึ้นมาทันที จึงได้รีบประสานมือคารวะพูดว่า

“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะไปปฏิบัติเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ”

ตั้งแต่ออกจากแผนกซวนจิงแล้ว เฉิงเซินก็ได้ดำรงตำแหน่งแผนกแจ้งเหตุเพื่อส่งข่าวสาร

เมื่อมีเสียงตีกลองดังสนั่นกึกก้องบนกำแพงเมืองแล้ว ก็ได้เริ่มหาเบาะแสเกี่ยวกับชายแขนหัก ไม่จำเป็นต้องทำให้อีกฝ่ายตื่นตูม ต้องการรู้ตำแหน่งของเขาเท่านั้น ท่ามกลางเสียงกลองสนั่น ไม่นานก็หาตำแหน่งที่ของกงซุนอู๋หมิงพบ

ขณะนี้เฝิงตู่กำลังกินดื่มอยู่ในร้านอาหาร ในขณะที่กำลังจะจ่ายเงินก็พบว่าเงินในกระเป๋าไม่สามารถจ่ายค่าเครื่องดื่มได้ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเก้อเขินขึ้นมาทันที

บริกรเข้ามาโอบไหล่แล้วหันไปมองเฝิงตู่พร้อมขมวดคิ้วถามขึ้นว่า “เจ้าคงมีเงินจ่ายใช่รึไม่?”

ในขณะที่เฝิงตู่กำลังกะพริบตาปริบๆก็มีความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นมา หรือจะไปปล้นมาหน่อยดีนะ? เมื่อคิดเช่นนั้นอยู่ก็มีมือข้างหนึ่งยื่นเข้ามาวางเงินบนโต๊ะ

“มื้อนี้ข้าจ่ายเอง”

เฝิงตู่หันหน้าไปมองแล้วพบว่าคนที่พูดคือเฉิงเซิน เขาขมวดคิ้วแล้วเอียงศีรษะพูดว่า

“เจ้าเนี่ยตามหลอกหลอนไม่เลิกนะ มาหาข้าเพราะอะไรอีก?”

เฉิงเซินประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม “ก็ไม่ได้มีเรื่องใหญ่อะไร เพียงแค่มีเรื่องที่ลำบากใจต้องการให้ช่วย”

เฝิงตู่รู้ว่าเขาต้องไม่มีเจตนาดีแน่ จึงได้หัวเราะแล้วพูดว่า “ในเมื่อเจ้ารู้ว่าเป็นเรื่องลำบากใจ เช่นนั้นก็อย่าพูดเลย ขอบใจที่เลี้ยงข้า ขอตัวก่อน”

เมื่อว่าแล้วก็ท่าจะเดินไป แต่เฉิงเซินจะปล่อยไปง่ายๆได้อย่างไร เขารีบขวางทางของกงซุนอู๋หมิงแล้วพูดตรงๆว่า

“ช้าก่อน ที่จริงแล้วข้าอยากจะเรียนศิลปะการต่อสู้จากเจ้า เราสองคนเจอกันหลายครั้ง วิชาของข้าเป็นอย่างไร เชื่อว่าเจ้าคงรู้ดีแล้ว ข้าไม่อยากจะย่ำอยู่กับที่ ข้าอยากจะแข็งแกร่งขึ้น”

เฝิงตู่เหลือบตามองแล้วมองพิจารณาเฉิงเซินใหม่ ไม่คิดว่าเจ้าหนูนี่จะมีความทะเยอทะยานเช่นนี้

เขากอดอกแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “เจ้าช่างกล้านักนะ ยังคิดจะเรียนศิลปะการต่อสู้จากข้าอีก แต่ว่ามีคนอยากเรียนจากข้าอยู่มากมาย วิชาของข้าไม่ได้จะสอนพร่ำเพรื่อหรอกนะ”

เฉิงเซินถามต่อว่า “ต้องทำอย่างไรจึงจะเรียนวิชากับเจ้าได้?”

เฝิงตู่ครุ่นคิด เขาเป็นถึงกงซุนอู๋หมิง นักฆ่าอันดับหนึ่งในยุทธภพเชียวนะ อยากจะไหว้เขาเป็นอาจารย์เพื่อเรียนวิชาด้วยจะง่ายดายได้อย่างไร และแล้วจึงได้พูดอย่างจริงจังว่า “อยากจะเรียนวิชากับข้า ต้องจ่ายเงิน!”

เฉิงเซินคิดว่ากุงซุนอู๋หมิงจะออกโจทย์แสนยากลำบากเสียอีก ไม่คิดเลยว่าแค่ใช้เงินก็สามารถเรียนวิชากับเขาได้แล้ว ง่ายดายยิ่งนัก