ตอนที่ 689 เดินหน้าไปยังอาณาจักรหลู่

เมื่อเป็นเช่นนี้

เพื่อให้อ๋องเหยียนปลอดภัยจากการลอบฆ่า จึงต้องปลอมตัวด้วยการใส่ชุดขอทานอีกครั้ง และขอให้เฉิงเซินปลอมตัวด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่เฉิงเซินแต่งตัวเช่นนี้ เขามองไปที่ชุดด้วยความแปลกใจและถอนหายใจ

“ไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่า ข้าที่ทำงานหนักมาหลายปี กลับต้องมาสวมชุดขอทานเช่นนี้!”

ฉินเหยียนหัวเราะ หยิบสัมภาระออกมาจากตู้และโยนให้เขา

“เจ้าเคยเห็นชุดขอทานที่ดูแพงขนาดนี้ด้วยหรือ?”

เฉิงเซินเปิดถุงออกมาดู เขาแทบจะหมดสติไป ในถุงนั้นเต็มไปด้วยเงินจำนวนมาก เขาไม่เคยเห็นจำนวนมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต เขาเบิกตากว้าง!

ฉินเหยียนมองดูท่าทางที่ประหลาดใจของเฉิงเซินและสั่งด้วยรอยยิ้มว่า

“เจ้าไปเตรียมตัวเถิด ข้าจะไปยังอาณาจักรหลู่ด้วยชื่อเฉิงอาหนิว จำไว้ให้ดีว่าอย่าเปิดเผยแผนการเดินทางในครั้งนี้ให้ใครรู้ มีเพียงเจ้า ข้า หูหนิงและเซี่ยชิงเท่านั้นที่จะออกเดินทางไปด้วยกัน”

“พ่ะย่ะค่ะ”

เฉิงเซินไม่ได้ถามอะไรมาก รีบออกไปเตรียมตัว

...

ในเวลาเดียวกัน

ตำหนักหยางซิน

จ้าวหรงจีนั่งดื่มคนเดียวอยู่ริมหน้าต่าง

“บุปผาจันทราคราใดสิ้น? ความหลังฝังใจมากเพียงใด ลมบูรพาผ่านหอเมื่อคืนวาน สิ้นแผ่นดินสุดจะทานกลางแสงจันทร์ วิหารเวียงวังงามตรตะการนั้นยังคง เพียงโฉมงามนางอนงค์ที่เปลี่ยนไป ถามใจนั้นระทมทุกข์มีเท่าใด ดังสายน้ำที่ไหลไปไม่หวนคืน”

ขันทีหนุ่มวิ่งเข้ามาด้วยความโกรธและกระซิบข้างหูเขาว่า

“ฝ่าบาท การลอบฆ่าส้มเหลงพ่ะย่ะค่ะ”

จ้าวหรงจีพลันมีสีหน้าไม่พอใจ นับตั้งแต่ฉินเหยียนมายังอาณาจักรจ้าว เขากลับถูกเพิกเฉยและกลายเป็นฮ่องเต้หุ่นเชิดโดยสมบูรณ์

แม้ว่าตอนที่เขาอยู่ในอำนาจ พี่สาวเป็นคนว่าราชการอยู่หลังม่าน ไม่มีสิทธิ์และอำนาจมากนัก แต่พี่สาวแท้ๆ ของเขาเป็นสายเลือดของอาราจักรจ้าว

ตอนนี้สิทธิ์และอำนาจของอาราจักรจ้าวทั้งหมดได้ถูกลิดรอนไป แม้แต่เจ้าหน้าที่อันดับสี่คนหนึ่งของอาณาจักรฉิน ก็ยังสามารถชี้นิ้วใส่เขาได้ อย่าว่าแต่จ้าวจีเอ๋อร์ พี่สาวของเขาเลย ไม่มีสิทธิ์พูดอะไรแม้แต่น้อย ในใจเขาไม่สามารถก้าวผ่านสถานการณ์ร้ายแรงเช่นนี้ไปได้!

ยิ่งจ้าวหรงจีคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไร เขายิ่งโกรธมากเท่านั้น เขากระแทกแก้วเหล้าเข้ากับโต๊ะแล้วตะโกนออกมาว่า

“ไอ้พวกขยะไร้ประโยชน์!”

...

อีกด้านหนึ่ง

เฉิงเซินได้เตรียมตัวมาอย่างครบครัน เพื่อรายงานต่อหน้าฉินเหยียน

“กราบทูลรายงานท่านอ๋อง เรือพร้อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ พร้อมที่จะออกเดินทางได้ทุกเมื่อ”

“เข้าใจแล้ว”

ฉินเหยียนตอบแล้ววางจดหมายไว้บนโต๊ะ

ในจดหมายเขาเขียนอธิบายจ้าวจีเอ๋อร์เอาไว้สั้นๆ ว่า หลังจากนี้อาณาจักรจ้าวควรพัฒนาไปในทิศทางใด และแจ้งให้นางรู้ว่าเขาออกจากอาณาจักรจ้าวแล้ว

หลังจากนั้นเขาก็พาเฉิงเซิน หูหนิวและเซี่ยชิง สี่คนเดินทางมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรหลู่

...

บนเรือที่โครงเครงอยู่กลางแม่น้ำ

หยางจิ่นซิ่วและเซี่ยชิงต่างเฝ้าที่หัวเรือและท้ายเรือ ไม่ยอมผ่อนปรนเลยแม้แต่น้อย