ตอนที่ 696 แม้จะมีพลังอำนาจมาก แต่ก็ไม่อาจปราบปรามพลังและอำนาจในท้องถิ่นได้

ฉินเหยียนได้ยินเจ้าของร้านยอมจำนน พูดพร้อมรอยยิ้มชั่วร้ายว่า

“ยอมตั้งแต่แรกก็จบแล้ว ภรรยา หยุดก่อนเถิด”

เซี่ยชิงดับไฟ เจ้าของร้านถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ฉินเหยียนหยิบเงินจำนวนห้าร้อยเหรียญออกมา และมอบให้เจ้าของร้าน

“เงินห้าร้อยเหรียญ คงมากพอที่จะซื้อร้านนี้ได้ ข้าได้แถมเงินจำนวนหนึ่งให้เจ้าเอาไว้รักษาตัวอีกด้วย”

เจ้าของร้านรับเงินห้าร้อยเหรียญมาด้วยความประหลาดใจ หากคิดถึงจำนวนวัตถุดิบทั้งหมดในร้าน ไม่ใช่เงินจำนวนมากนัก ตอนแรกเขาคิดว่าการที่อีกฝ่ายบังคับเขาซื้อขายจะทำให้เขาขาดทุน แต่ความจริงแล้วไม่เป็ฯเช่นนั้นเลย!”

เขาระงับความสุขในใจและพูดด้วยท่าทีอวดดี

“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะไม่เถียงเจ้าแล้ว”

ฉินเหยียนยิ้มเยาะและเหน็บแนมในใจ

ที่แท้เงินก็สร้างความแตกต่างได้!

อาศัยจังหวะที่ตำรวจยังอยู่ ฉินเหยียนทำโฉนดซื้อขายกับเจ้าของร้านเสร็จเรียบร้อย เขามองไปที่เจ้าของร้านและพนักงานที่ยืนอยู่ พูดอย่างไม่สนใจว่า

“ตอนนี้ร้านขายวัตถุดิบนี้เป็นของข้าแล้ว เจ้ามายืนทำอะไรในร้านข้าอีกเล่า ออกไป!”

ก่อนที่เจ้าของร้านและพนักงานจะได้ทันตอบโต้ เซี่ยชิงก็จัดการโยนพวกเขาทั้งสองออกไป

“อ๊ะ!”

“โอ้ย!”

ทั้งสองล้มลงกลางถนน

ฉินเหยียนเดินตามไปติดๆ ยืนอยู่ที่ประตูและตะโกนเสียงดัง

“ฟังให้ดี จากนี้ไป ผู้หญิงจะเป็นเจ้าของร้านขายวัตถุดิบแห่งนี้แทน!”

มาถึงจุดนี้ เฉิงเซินที่เฝ้าสังเกตการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบ พลันเข้าใจนิสัยของอ๋องเหยียนได้บ้าง

ในเวลาเพียงแค่วันเดียว อ๋องเหยียนซื้อร้านค้าทั้งสามแห่งด้วยกลอุบาย ทำให้คนท้องถิ่นไม่พอใจ เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าและถอนหายใจ

“หากเจออ๋องเหยียนที่ไม่ทำตามกฎ วันดีๆ ของพวกเจ้าต้องสิ้นสุดลงแน่”

หลังจากพูดเช่นนั้น เขาก็เดินเข้าไปสมทบกับอ๋องเหยียนในร้านขายวัตถุดิบ

เมื่ออ๋องเหยียนเห็นเฉิงเซินเข้ามา เขาก็สั่งทันที

“รวมกลุ่มคนเข้ามายดร้านค้าทั้งสามนี้ ข้าจะค่อยๆทรกซึมและเปลี่ยนความคิดของพวกเขา”

“ขอรับ”

เฉิงเซินรับคำสั่ง แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขายังไม่เข้าใจ

“ท่านอ๋อง ท่านใช้เงินฟุ่มเฟือยเช่นนี้ ทำไปปเพื่ออะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

ฉินเหยยีนที่มีท่าทีมุ่งมั่นจะเอาชนะ พูดว่า

“อาหารเป็นสิ่งสำคัญของมนุษย์ ข้าซื้อร้านที่เกี่ยวข้องกับปากท้องทั้งหมด และให้ผู้หญิงเข้ามาดูแล เข้าคิดว่าชาวอาณาชักรหลู่จะเข้ามาใช้บริการร้านพวกนี้หรือไม่?”

หลังจากที่อ๋องเหยียนพูดมาเช่นนี้ เฉิงเซินตระหนักได้ในทันที

“ใช่แล้ว อ๋องเหยียนทรงมีประปรีชาสามารถมากพ่ะย่ะค่ะ ข้าจะจัดการทันที!”

เขาตั้งหน้าตั้งตารอเพื่อจะเห็นว่าประชานในเมืองนี้จะตัดสินใจเลือกอย่างไร

....