ตอนที่ 700 เงินสามารถทำให้โลกหยุดหมุนได้

ฟางถังจิ้งรีบอธิบาย

“ก่อนหน้านี้มีข่าวลือแพร่กระจายออกมาว่า ตระกูลจ้าวเปิดรับสมัครลูกเขยไปทั่วอาณาจักรหลู่”

ฉินเหยียนตกใจมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น จึงถามออกไปว่า

“เจ้าพูดว่าอะไรนะ? ข้าตามหาจ้าวจือหย่า คือจ้าวจือหย่าแห่งศาลาประวัติศาสตร์ในอาณาจักรหลู่ เจ้าไม่ได้เข้าใจผิดใช่หรือไม่?”

ฟางถังจิ้งตอบกลับอย่างมั่นใจ

“ถูกต้อง ข้าพูดถึงนาง ข้ารู้ทุกเรื่องของจ้าวจือหย่า นางอยู่ที่อาณาจักรฉิน เป็นปั๋วซื่อไม่กี่ปี ได้เข้ามาทำงานในวัง”

ไต่อมา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไรจึงกลับมาที่อาณาจักรหลู่ หลังจากเงียบไปสักพัก ก็มีข่าวลือเมื่อไม่กี่วันก่อนว่าตระกูลจ้าวเปิดรับสมัครลูกเขย”

ร่างฉินเหยียนชาไปทั้งตัว เขาไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเสียด้วยซ้ำ

เกิดอะไรขึ้นกับจ้าวจือหย่ากันแน่?

ตกลงสัญญาสามปีกับเขาไว้แล้วมิใช่หรือ?

นางจะแต่งงานกลับไม่บอกกันสักคำ?

ฟางถังจิ้งพูดต่อ

“การเปิดรับสมัครลูกเขยก็ไม่ใช่เรื่องง่าย พูดว่าเปิดรับสมัครทั่วทั้งอาณาจักรหลู่ แต่ลูกเขยต้องมีความสามารถอีกทั้งยังต้องซื่อสัตย์”

“เพราะเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวในตระกูลจ้าว ใครก็ตามที่มาเป็นลูกเขย เขาต้องสืบทอดหน้าที่และได้รับสมบัติทั้งหมดจากอาณาจักรจ้าว”

“ไม่ต้องพูดถึงชาวอาณาจักรฉินเช่นเจ้า หากคิดรวมไปถึงสำนักศึกษาที่มีชื่อทั้งสี่แห่งในอาณาจักรหลู่แล้ว รวมไปถึงตระกูลขุนนาง และสำนักศึกษาไป๋เสี่ยวเซิง ทุกคนพร้อมกระโดดเข้าไปลอง ชายหนุ่มมีพรสวรรค์ทุกคนพร้อมที่จะเข้าร่วมคัดเลือก”

ฉินเหยียนพยายามควบคุมอารมณ์ของตนเองและถามออกไปว่า

“พิธีคัดเลือกเกิดขึ้นเมื่อไหร่?”

ฟางถังจิ้งตอบกลับอย่างจริงจัง

“อีกเพียงแค่หนึ่งเดือน”

ในใจของฉินเหยียนผ่อนคลายลงเล็กน้อย หากเข้าต้องการเข้าใจสาเหตุ เขาต้องลงสมัครการคัดเลือกในครั้งนี้ ไปหาจ้าวจือหย่าและถามด้วยตนเอง

“หากข้าอยากเข้าสมัครต้องทำเช่นไร?”

ฟางถังจิ้งถามอย่างตรงไปตรงมา

“ท่านไม่ต้องคิดแล้ว ท่านไม่ใช่ชาวอาณาจักรหลู่ อีกทั้งยังไม่มีความรู้ คุณสมบัติในการเข้าร่วมการคัดเลือกไม่มีวันผ่าน”

ฉินเหยียนพูดอย่างจริงจัง

“แล้วถ้าข้ามีเล่า?”

ฟางถังจิ้งมองไปที่ฉินเหยียนตั้งแต่หัวจรดเท้า

“มีเงินก็ทำเช่นนั้นไม่ได้”

ฉินเหยียนพูดอย่างเคร่งขรึม

“มีเงินสามารถทำได้ทุกอย่าง!”

หลังจากพูดเช่นนี้ เขาก็หยิบเงินออกมาอีกหนึ่งปึกแล้วโยนไปที่ฟางถังจิ้ง

“ข้าถามเจ้าว่าทำได้ไหมล่ะ ทำได้ไหม!”

หลังจากโยนเงินให้อีกหนึ่งพันเหรียญ ฟางถังจิ้งรู้สึกประทับใจในความร่ำรวยของฉินเหยียนเป็นอย่างมาก พูดออกมาเสียงดัง

“ทำได้! ทำได้!”

ฉินเหยียนกอดอกและพูดด้วยสีหน้าภูมิใจ

“ขอแค่เข้าช่วยข้าจนสำเร็จ เงินทั้งหมดนี้จะเป็นของเจ้า หากเจ้าทำไม่สำเร็จ เอาเงินทั้งหมดที่ข้าให้เจ้าคืนมา!”

เงินจำนวนสองพันเหรียญนี้ แม้ว่าฟางถังจิ้งดิ้นรนหาเงินทั้งชีวิต ก็ไม่อาจหาเงินได้มากขนาดนี้ได้

เขารีบเก็บเงินลงในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว และพูดอย่างจริงจังว่า

“ข้าพูดว่าข้าทำได้ ก็ต้องทำได้!”